Kasacja wspólników C. S.C. od umorzenia sprawy lekarki pozostawiona bez rozpoznania

Postanowieniem z dnia 24 maja 2021 r. Okręgowy Sąd Lekarski

[…] po rozpoznaniu sprawy obwinionej lekarz A. R. o nieetyczne postępowanie

polegające na braku niezwłocznego sporządzenia dokumentacji medycznej

pacjentki H. R. po udzieleniu świadczeń zdrowotnych w Indywidualnej Praktyce

Lekarskiej A. R. w K. w okresie od 27 września 2011 r. do 10 lutego 2015 r., co jest

II ZK 87/22

2

naruszeniem art. 1 ust. 3 Kodeksu Etyki Lekarskiej oraz par. 4 ust. 1

rozporządzenia Ministra Zdrowia z 06 kwietnia 2020 r. w sprawie rodzajów, zakresu

i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania w zw. z art. 53

ustawy z dnia 02 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich, na podstawie art. 63 pkt 4 w

zw. z art. 64 ust. 3 ustawy o izbach lekarskich umorzył postępowanie w sprawie,

wobec ustania karalności zarzuconego obwinionej czynu.

Na wskazane postanowienie OSL, pismem z dnia 20 lipca 2021 r. zażalenie

złożył pełnomocnik Wspólników C. S.C, zaskarżając rozstrzygnięcie Sądu I instancji

w całości, na niekorzyść obwinionej lek. A. R.

Postanowienie to zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Naczelnego Sądu

Lekarskiego z dnia 22 października 2021 r. w sprawie […].

Od powyższego orzeczenia kasację wniósł pełnomocnik wspólników C. S.C,

zaskarżając je w całości zarzucił rażące i mające istotny wpływ na orzeczenie

naruszenie art. 64 ust. 4 ustawy o izbach lekarskich, mimo że zarzucane

przewinienie dyscyplinarne zawiera znamiona przestępstwa w efekcie czego doszło

do niezasadnego zastosowania art. 63 pkt. 4 ustawy cytowanej wyżej i umorzenia

postępowania wobec przedawnienia ścigania przewinienia dyscyplinarnego.

Zarzucając powyższe pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżanego

orzeczenia i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Lekarskiemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasację wniesioną w niniejszej sprawie należało pozostawić bez

rozpoznania.

Według art. 531 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania

przyjętą kasację, jeżeli m.in. nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530

§ 2 k.p.k., a więc w szczególności art. 429 § 1 k.p.k., który obliguje do odmowy jej

przyjęcia z powodu wniesienia po terminie, przez osobę nieuprawnioną lub

niedopuszczalności z mocy ustawy.

II ZK 87/22

3

Należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 95 ust. 1 u.o.i.l od prawomocnego

orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego, kończącego postępowanie

w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy, stronom, ministrowi

właściwemu do spraw zdrowia i Prezesowi Naczelnej Rady Lekarskiej przysługuje

kasacja do Sądu Najwyższego w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia

orzeczenia.

W niniejszej sprawie niewątpliwie Wspólnicy C. S.C nie posiadają statusu ani

oskarżyciela, ani obwinionego, a zatem omówienia wymaga status osoby

pokrzywdzonej.

Na gruncie odpowiedzialności dyscyplinarnej lekarzy status pokrzywdzonego

reguluje art. 57 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich, stanowiący lex specialis do art.

49 § 1 k.p.k. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich, pokrzywdzonym

jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca

osobowości prawnej, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub

zagrożone przez przewinienie zawodowe. Ustawodawca odwołał się zatem do

konkretnego przewinienia zawodowego, co powoduje, że na gruncie okoliczności

z nim związanych należy rozważać kwestię naruszenia lub zagrożenia dobra

prawnego, a przewinienie zawodowe polega na naruszeniu etyki zawodowej lub

przepisów związanych z wykonywaniem zawodu lekarza.

Ze względu na fakt, że czyn zarzucany obwinionej miał polegać na braku

niezwłocznego sporządzenia dokumentacji medycznej pacjentki H. R. po udzieleniu

jej świadczeń zdrowotnych, a w sprawie nie zostało wykazane, aby przez

sporządzenie historii leczenia H. R. nastąpiło bezpośrednio naruszenie dobra

prawnego Wspólników C. S.C, należało uznać, że osoby te nie mogły zostać

pokrzywdzone tym czynem. Za przyjęciem powyższego wskazuje również treść

uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 30 kwietnia 2018 r., sygn. akt

[…] z którego wynika, że: „Sąd nie dokonywał oceny rzetelności i wiarygodności

kwestionowanej przez stronę pozwaną dokumentacji lekarskiej z przebiegu

leczenia powódki przez lekarza psychiatrę A. R., dokumenty te nie stanowiły

podstawy ustaleń w sprawie (...). Z tych względów bez znaczenia dla przedmiotu

postępowania była pozostała dokumentacja powołana dla oceny rzetelności jej

II ZK 87/22

4

sporządzenia (m.in. powiadomienie o popełnieniu przestępstwa, wpisy CEIDG,

harmonogram wizyt lekarskich)”.

Oznacza to, że złożona w tej sprawie kasacja pochodzi od osób

nieuprawnionych, a zatem należało odmówić jej przyjęcia. Skoro jednak wadliwie

przyjęto kasację wniesioną przez pełnomocnika, to obecnie, gdy nadano jej bieg,

należało orzec o pozostawieniu jej bez rozpoznania, a o kosztach sądowych

postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art.

636 § 1 k.p.k., art. 637 § 1 k.p.k. i art. 112 pkt 1 u.o.i.l.

[M. T.]