Zarzut z pisma o rejestracji sprawy. SN pozostawił odwołanie rzecznika bez rozpoznania

Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] X. Y. został obwiniony o to, że:

w dniu 28 listopada 2019 roku w [...], będąc prokuratorem Prokuratury

Okręgowej w [...], uchybił godności urzędu poprzez naruszenie obowiązków

określonych w § 2 pkt 2 Zbioru Zasad Etyki Zawodowej Prokuratorów przyjętego w

dniu 12 grudnia 2017 roku przez Krajową Radę Prokuratorów w związku ze

sporządzeniem pisma z dnia 28 listopada 2019 roku skierowanego do Prokuratora

II ZOW 75/22

2

Okręgowego w [...], w którym w sposób nieuprawniony ocenił decyzję Naczelnika I

Wydziału Śledczego Prokuratury Okręgowej w [...] - prokuratora R. G. o

zarejestrowaniu przekazanego przez Prokuraturę Regionalną w P. do dalszego

prowadzenia, postępowania o sygn. […] Prokuratury Okręgowej w P. w rejestrze

„Ko” Wydziału I Śledczego, stwierdzając bezpodstawnie, że niezarejestrowanie

powyższej sprawy, należącej do kategorii spraw długotrwałych, w repertorium „Ds.”

na celu miało niewykazanie jej w półrocznym sprawozdaniu statystycznym, a przez

to, że prokurator R. G. naruszył § 36 Zarządzenia Nr 48/15 Prokuratora

Generalnego z dnia 24 czerwca 2015 r. w sprawie organizacji i zakresu działania

sekretariatów oraz innych działów administracji w powszechnych jednostkach

organizacyjnych prokuratury, co było niezgodne z prawdą, tj. o przewinienie

dyscyplinarne z art. 137 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o prokuraturze.

Orzeczeniem Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia

19 maja 2022 r., sygn. akt […]:

I. uniewinniono obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II. na podstawie art. 166 ustawy z Prawo o prokuraturze kosztami

postępowania obciążono Skarb Państwa.

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wniósł Zastępca Rzecznika

Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla […] okręgu regionalnego, który

zaskarżył je w całości na niekorzyść obwinionego, podnosząc:

- obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść

orzeczenia, tj. art. 7 i 92 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy Prawo o prokuraturze,

poprzez całkowicie dowolną i jednostronną ocenę materiału dowodowego, bez

uwzględnienia przy wydawaniu orzeczenia wszystkich przeprowadzonych w

sprawie dowodów istotnych z punktu widzenia odpowiedzialności obwinionego, bez

uwzględnienia przy wydawaniu orzeczenia wskazań wiedzy i doświadczenia

życiowego, co skutkowało uznaniem zeznań R. G., M. C. i J. K., w zakresie intencji

przyświecającej obwinionemu podczas sporządzania oświadczenia, jako

niewiarygodnych, oparciu ustaleń faktycznych na podstawie wyjaśnień obwinionego

i w konsekwencji uniewinnieniu X. Y. od popełnienia zarzucanego mu wnioskiem o

II ZOW 75/22

3

rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej przewinienia dyscyplinarnego z art. 137 § 1 pkt

5 ustawy Prawo o prokuraturze;

- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego

orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na wyrażeniu poglądu, że

dowody ujawnione na rozprawie i ustalone na ich podstawie okoliczności nie są

wystarczające do uznania za udowodniony faktu popełnienia przez X. Y.

przewinienia dyscyplinarnego z w art. 137 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o prokuraturze,

podczas gdy dowody te i wynikające z nich ustalenia prowadzą do wniosku, że

obwiniony dopuścił się zarzucanego mu deliktu dyscyplinarnego polegającego na

uchybieniu godności urzędu w związku ze sporządzeniem pisma z dnia 28

listopada 2019 r.

Formułując powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego

orzeczenia poprzez uznanie obwinionego za winnego czynu opisanego we wniosku

o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej, tj. przewinienia dyscyplinarnego określonego

w art. 137 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o prokuraturze i wymierzenie mu za ten delikt

dyscyplinarny kary dyscyplinarnej nagany.

Pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego)

Rzecznik Dyscyplinarny Prokuratora Generalnego cofnął odwołanie wywiedzione

przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla [...]

okręgu regionalnego.

Pismem z dnia 28 stycznia 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego)

Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla [...] okręgu

regionalnego poparła stanowisko Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora

Generalnego o cofnięciu odwołania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Odwołanie wywiedzione przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego

Prokuratora Generalnego dla [...] okręgu regionalnego należało pozostawić bez

rozpoznania wobec skutecznego jego cofnięcia.

Odnotowania wymaga, iż k.p.k. nie zawiera przepisu, który ustanawiałby

regułę w kwestii odwołalności czynności procesowych stron. Sąd Najwyższy

II ZOW 75/22

4

aprobuje natomiast pogląd, że oświadczenia woli uczestników procesu mogą być

cofnięte do czasu ich załatwienia, o ile ustawa nie wprowadza ograniczenia w tej

mierze lub nie występują okoliczności uniemożliwiające odwołanie czynności (zob.

S. Śliwiński, Proces karny przed sądem powszechnym. Zasady ogólne, Warszawa

1948, s. 430, W. Daszkiewicz, Proces karny. Część ogólna, Poznań 1996, s. 237, I.

Nowikowski, Zagadnienie odwołalności czynności stron w projekcie kodeksu

postępowania karnego, w: T. Bojarski, E. Skrętowicz (red.), Problemy reformy

prawa karnego, Lublin 1993, s. 322 – 323, B. Janusz – Pohl, w: P. Wiliński (red.),

Polski proces karny, Warszawa 2020, s. 184 – 187).

Trafnie w literaturze wskazuje się bowiem, że ,,brak w k.p.k. przepisu

ogólnego, przewidującego regułę odwołalności, nie jest przeszkodą do przyjęcia

owej reguły w odniesieniu do czynności procesowych stron, polegających na

składaniu oświadczeń woli. Kwestię odwołalności tych czynności należy łączyć z

fakultatywnością jej dokonania przez stronę. Tylko w sytuacji, gdy uczestnik

procesu korzysta z autonomii woli w zakresie podjęcia decyzji odnośnie do

dokonania czynności, jest on władny uchylić się od skutków czynności, bowiem do

jej przedsięwzięcia nie był zobligowany przez prawo procesowe. Jeżeli dokonanie

czynności przez stronę byłoby w konkretnej sytuacji obligatoryjne, to wówczas w

zasadzie nie byłoby możliwości cofnięcia czynności” (zob. I Nowikowski,

Odwoływalność czynności procesowych stron w polskim procesie karnym, Lublin

2001, s. 57).

W realiach niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż stosowane odpowiednio -

mocą art. 171 pkt 1 ustawy Prawo o prokuraturze - w postępowaniu dyscyplinarnym

dotyczącym prokuratorów przepisy k.p.k. zawierają unormowanie art. 431 k.p.k.

zezwalające na cofnięcie środka odwoławczego. Przepis art. 432 k.p.k. podaje

natomiast przeszkody do skutecznego cofnięcia środka odwoławczego (art.439

k.p.k. oraz art. 440 k.p.k.).

Zważywszy, iż pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. Rzecznik Dyscyplinarny

Prokuratora Generalnego na podstawie art. 431 § 1 k.p.k. cofnął odwołanie

wywiedzione przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego

dla [...] okręgu regionalnego, co zostało jednocześnie poparte przez Zastępcę

II ZOW 75/22

5

Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla [...] okręgu regionalnego,

powyższa dopuszczalna czynność procesowa, przy jednoczesnym niestwierdzeniu

przyczyn wymienionych w art. 439 k.p.k. i w art. 440 k.p.k., skutkowała

rozstrzygnięciem jak w części dyspozytywnej postanowienia.

[M. T.]

[r.g.]

Tomasz Demendecki Paweł Wojciechowski Radosław Jeż