Sąd Najwyższy nie wskazał sądu dla pozwu o rozwód, bo wniosek nie był uzasadniony

Postanowieniem z 10 czerwca 2026 r. Sąd Okręgowy w Krakowie zwrócił się

do Sądu Najwyższego o wskazanie sądu właściwego do rozpoznania sprawy

z powództwa T. S. przeciwko J. S. o rozwód.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 45 § 1 k.p.c., jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie

można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd

III CO 820/26

2

Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo. O oznaczenie

sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął

pozew (art. 45 § 2 k.p.c.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie

wskazywano, że przyczyny uzasadniające oznaczenie sądu na podstawie art. 45

k.p.c. muszą być wykazane. Przedstawienie okoliczności, które świadczyłyby

o wystąpieniu stanu rzeczy wypełniającego hipotezę normy wynikającej z art. 45

k.p.c., należy do sądu występującego o oznaczenie sądu właściwego, co może

nastąpić wyłącznie w uzasadnieniu takiego postanowienia (zob.m.in. postanowienia

Sądu Najwyższego: z 29 maja 2018 r., III CO 56/18, OSNC-ZD 2019/2/25;

z 1 czerwca 2015 r., III CO 37/15, OSNC 2015/12/150; z 13 listopada 2007 r.,

III CO 17/07, nie publ.).

Sąd Okręgowy w Krakowie nie uzasadnił swojego wystąpienia.

Rekonstrukcja okoliczności oraz argumentów mających uzasadnić oznaczenie sądu

właściwego nie należą do Sądu Najwyższego.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.

(A.T.)

[a.ł]