Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie M.K. na postanowienie Sądu Najwyższego

Postanowieniem z 22 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie

pozwanej M.K. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w

Krakowie z 30 kwietnia 2026 r., którym Sąd ten odrzucił skargę pozwanej o

stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego Sądu z 7 listopada 2023 r. oraz

dwóch innych „bliżej niesprecyzowanych orzeczeń tego Sądu z 4 sierpnia 2023 r. i

20 października 2023 r.”.

Pismem z 24 sierpnia 2026 r. pozwana wniosła osobiście zażalenie

na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną

oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia; zażalenie

do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji

wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego żadne

postanowienie tego Sądu nie jest zaskarżalne, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu

Najwyższego (zob. np. postanowienie SN z 2 września 2020 r., V CO 96/20). Należy

przy tym zwrócić uwagę, że art. 3941 k.p.c. przewiduje zamknięty katalog

przypadków, w których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Zatem

niedopuszczalne jest zażalenie wniesione do Sądu Najwyższego w jakimkolwiek

innym przypadku niż wymieniony w powołanym wyżej przepisie (zob.

np. postanowienia SN: z 8 sierpnia 2024 r., III CZ 119/24; z 20 listopada 2024 r.,

III CZ 207/24; z 11 lutego 2025 r., III CZ 3/25).

Zamknięty katalog zakwestionowania orzeczeń sądu powszechnego

zażaleniem do Sądu Najwyższego nie przewiduje możliwości zaskarżenia

postanowienia wydanego przez Sąd Najwyższy, bez względu na jego przedmiot.

Skutkowało to niedopuszczalnością przedmiotowego zażalenia, a więc bez

znaczenia pozostawały podniesione w nim zarzuty.

Sygn. akt III CZ 124/26

3

Jedynie zatem na marginesie należy wskazać, że aktualne pozostają wywody

zawarte w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2026 r.

odnośnie do braku zdolności postulacyjnej po stronie pozwanej. W związku z tym,

niezależnie od niezaskarżalności orzeczeń Sądu Najwyższego, i tak nie było

możliwe, aby pozwana osobiście wniosła przedmiotowe zażalenie. Nie jest również

możliwe skuteczne podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika złożonego już

przez stronę pisma procesowego, jeżeli termin do jego wniesienia już upłynął. Czym

innym jest zaś rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia pisma procesowego przez

profesjonalnego pełnomocnika po jego ustanowieniu, aby reprezentował stronę

z urzędu. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie.

Z tych względów, na podstawie wskazanych przepisów w związku z art. 3986

§ 3 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

[P.L.]

[a.ł]