Skarga kasacyjna bez wyodrębnionego uzasadnienia wniosku. SN oddalił zażalenie

Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek o stwierdzenie zasiedzenia,

a Sąd odwoławczy oddalił apelację wnioskodawcy, który wniósł skargę kasacyjną.

Skarżący w ramach obu podstaw kasacyjnych (naruszenia prawa

materialnego i przepisów postępowania) podniósł 8 zarzutów kasacyjnych i wniósł

o przyjęcie skargi do rozpoznania z uwagi na wystąpienie istotnych zagadnień

prawnych, które można wyrazić w 5 pytaniach. Po wniosku skarżący zamieścił

jedno uzasadnienie, wspólne dla zarzutów kasacyjnych i wniosku o przyjęcie skargi

do rozpoznania.

Postanowieniem zaskarżonym zażaleniem wnioskodawcy Sąd Okręgowy

w Suwałkach odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie zawiera ona uzasadnienia

III CZ 14/26

2

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, tj. wymagania z art. 3984 § 1

pkt 2 k.p.c.

W zażaleniu skarżący podniósł, że skarga zawiera wyodrębnioną część

uzasadnienia, stanowiącą uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadnienie skargi kasacyjnej ma 9 stron i zostało podzielone na zaledwie

4 akapity. Skarżący w zażaleniu wskazał 4 fragmenty uzasadnienia skargi

stanowiące według niego uzasadnienie wniosku o przyjęcie. Trzy fragmenty mają

stanowić uzasadnienie wystąpienia w sprawie zagadnień 1-3, a uzasadnienie

zagadnień 4 i 5 ma stanowić kolejny fragment.

Uzasadnienie pierwszego zagadnienia rozpoczyna się na początku

uzasadnienia i ma ok. 30 wersów. Tymczasem cały pierwszy akapit uzasadnienia

ma ok. 160 wersów. Także treść następująca bezpośrednio po fragmencie

wskazanym przez skarżącego nie daje podstaw do przyjęcia, że skarżący przystąpił

do omawiania kolejnej kwestii.

Fragment mający uzasadniać drugie zagadnienie także ma ok. 30 wersów

i w całości jest ukryty w pierwszym akapicie, liczącym ok. 160 wersów.

Uzasadnienie trzeciego zagadnienia ma ok. 20 wersów i jest jednocześnie

początkiem trzeciego akapitu, liczącego ok. 70 wersów. Przy czym także treść nie

wskazuje, aby w miejscu wskazanym przez skarżącego jako koniec uzasadnienia

zagadnienia kończył się jeden wywód i zaczynał następny.

Natomiast uzasadnieniem zagadnień 4 i 5 ma być ok. 40 końcowych wersów

pierwszego akapitu, liczącego ok. 160 wersów.

Dopiero zażaleniem skarżący usunął brak skargi w postaci braku

uzasadnienia wniosku o przyjęcie (wymaganie z art. 3984 § 2 k.p.c.). Bez zażalenia

sama treść skargi kasacyjnej nie pozwala na wyodrębnienie uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie nie zostało wyodrębnione ani

układem treści (podział na akapity), ani też sama treść nie pozwala na nawet

III CZ 14/26

3

przybliżone wyodrębnienie fragmentów mających cechy uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi.

Skarżący został wezwany do usunięcia braku uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi do rozpoznania i nie usunął braku, a Sąd drugiej instancji

prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 § 1

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.

Uczestnik złożył odpowiedź na zażalenie, lecz została ona zwrócona.

Ponowne wniesienie zażalenia nastąpiło po upływie tygodniowego terminu

do wniesienia odpowiedzi (art. 395 § 11 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). Zażalenie

zawierało wniosek o przyznanie kosztów od skarżącego. Wnioski zawarte

w spóźnionym piśmie procesowym są bezskuteczne (art. 167 k.p.c.), chyba że

ustawa przewiduje inny skutek (np. odrzucenie lub zwrot pisma). Zatem spóźnioną

odpowiedź na zażalenie Sąd drugiej instancji prawidłowo włączył do akt,

Sąd Najwyższy wziął jej treść pod uwagę przy rozpoznaniu zażalenia, lecz zawarte

w odpowiedzi wnioski nie podlegają rozpoznaniu.

Dariusz Pawłyszcze

(G.G.)

[a.ł]