SN oddalił zażalenie dłużniczki, skarga kasacyjna w egzekucji niedopuszczalna

Postanowieniem z 12 sierpnia 2024 r. referendarz sądowy przysądził na rzecz

nabywcy licytacyjnego A. W. prawo własności nieruchomości […], a także stwierdził

uiszczenie przez nabywcę licytacyjnego całej ceny nabycia w kwocie 250 000,00 zł

oraz stwierdził obowiązek dłużniczki B. K. do wydania ww. nieruchomości na rzecz

A. W.

Dłużniczka 3 września 2024 r. wniosła skargę od powyższego postanowienia.

Sąd Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu postanowieniem z 27 grudnia 2024 r.

utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższe postanowienie dłużniczka zaskarżyła skargą kasacyjną, którą Sąd

Rejonowy w Kędzierzynie-Koźlu postanowieniem z 19 maja 2025 r. odrzucił jako

niedopuszczalną. Sąd ten wskazał, że wydając postanowienie w dniu 27 grudnia

2024 r., Sąd orzekał jako sąd drugiej instancji zgodnie z art. 7673a § 3 k.p.c., stosując

odpowiednio przepisy o zażaleniu – a zgodnie z art. 7674 § 2 k.p.c. na postanowienie

sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie

przysługuje.

W zażaleniu na to postanowienie dłużniczka wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie

art. 7674 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Artykuł 7674 § 2 k.p.c. wyłącza w postępowaniu egzekucyjnym skargę

kasacyjną na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu

zażalenia. Przepis ten został wprowadzony do kodeksu postępowania cywilnego

z dniem 5 lutego 2005 r. ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy kodeks

postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 172, poz. 1804),

III CZ 143/25

3

która zmieniła jednocześnie treść art. 7751 k.p.c. dopuszczającego wcześniej

kasację na postanowienie w przedmiocie między innymi przysądzenia własności

nieruchomości. Zgodnie z art. 7 powołanej ustawy zmieniającej, postępowania

zabezpieczające i egzekucyjne wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się

według dotychczasowych przepisów.

W dniu 6 lutego 2005 r. weszła w życie kolejna ustawa nowelizującą kodeks

postępowania cywilnego z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U.

z 2005 r., nr 13, poz. 98), która zmieniła w sposób istotny system zaskarżania

orzeczeń sądu drugiej instancji, wprowadzając przy tym do art. 7674 § 2 k.p.c.

w miejsce wyrazu „kasacja” wyrazy „skarga kasacyjna”. Dokonując tej zmiany,

ustawodawca przyjął w art. 3 powołanej ustawy zasadę bezpośredniego działania

nowej ustawy, przewidując wyjątek jedynie do złożenia i rozpoznania kasacji od

orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie tej zmiany, a także do odmowy

przyjęcia kasacji do rozpoznania, do których stosuje się przepisy dotychczasowe

(postanowienie SN z 24 stycznia 2017 r., V CZ 94/16).

Oznacza to, że na postanowienia sądu drugiej instancji wydane po dniu

5 lutego 2005 r. w wyniku rozpoznania zażalenia w postępowaniu egzekucyjnym nie

przysługuje skarga kasacyjna – co stanowi pogląd już od dawna ugruntowany

w orzecznictwie (postanowienia SN z: 7 lutego 2006 r., IV CZ 4/06; z 16 marca

2006 r., II CSK 49/06; z 30 maja 2007 r., I CZ 55/07; z 24 czerwca 2010 r., IV CZ

37/10).

Zatem mając powyższe na uwadze, wniesiona w niniejszej sprawie skarga

kasacyjna została zasadnie odrzucona przez Sąd Rejonowy jako niedopuszczalna.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

(M.K.)

[a.ł]