Dłużniczka sama napisała zażalenie w egzekucji z nieruchomości. SN je odrzucił

Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono

także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem

Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Ustanowiony w tym

przepisie przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed

Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia oraz toczącego się w jego ramach

postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia.

III CZ 5/26

2

B.L. samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie z 28 lipca 2025 r.,

przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby skarżąca należała do kręgu

osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców

prawnych stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.

Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę

pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością jego odrzucenia, bez

możliwości jej sanowania (zob. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu

Najwyższego z 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13; z 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15;

z 9 maja 2014 r., I PZ 9/14; z 7 maja 2014 r., II CZ 19/14; z 15 maja 2015 r.,

III PZ 7/15; z 16 września 2015 r., III CZ 40/15; i z 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15).

Z przytoczonych względów zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało

odrzuceniu (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).

Monika Koba

[A.T.]

[a.ł]