SN oddalił zażalenie J.C. w sprawie skargi na postanowienie procesowe

1. Postanowieniem z 13 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Krakowie

odrzucił skargę powoda J.C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 października 2023 r., w

sprawie przeciwko Gminie Miejskiej K. o pozbawienie tytułu wykonawczego

wykonalności. Sąd wskazał, że skarga dotyczy postanowienia Sądu Okręgowego w

Krakowie z 9 października 2023 r., w którym sąd odrzucił zażalenie powoda na

III CZ 57/26

2

postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z 21 lutego

2023 r. w którym oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o

uzasadnienie postanowienia z 22 października 2022 r. i uzasadnienie wyroku z 22

października 2022 r. oraz doręczenie odpisu postanowienia i odpisu wyroku z

uzasadnieniem oraz odrzucił wniosek powoda o sporządzenie uzasadnienia

postanowienia z 22 października 2022 r. i uzasadnienie wyroku z 22 października

2022 r. oraz doręczenie odpisu postanowienia i odpisu wyroku z uzasadnieniem.

Sąd podkreślił, że orzeczenie to nie zawiera się w katalogu rozstrzygnięć

podlegających zaskarżeniu w trybie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.

2. Zażalenie na postanowienie wniósł powód, który zarzucił naruszenie art.

4241 § 1 i 2 k.p.c. i art. 361 k.c. w zw. z art. 42412 k.p.c., art. 39821 k.p.c., art. 391

§ 1 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od

postanowienia, w sytuacji, gdy postanowienie jest orzeczeniem, a skarga od niego

przysługuje.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3. Zgodnie z art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c można żądać stwierdzenia niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie

w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana

lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługujących

stronie na podstawie kodeksu nie było i nie jest możliwe.

4. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że nie jest

dopuszczalna skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem wniesiona

od postanowienia o charakterze procesowym. Przesądza o tym zwłaszcza

okoliczność, że jedną z przesłanek dopuszczalności skargi o stwierdzenie

niezgodności prawem prawomocnego orzeczenia jest wyrządzenie szkody,

rozumianej w doktrynie i orzecznictwie jako rzeczywista strata majątkowa. Oznacza

to, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a powstaniem szkody musi

zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361

§ 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje niemożnością uznania, że szkoda

została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga

III CZ 57/26

3

jest niedopuszczalna. Szkoda musi zatem być spowodowana przez wydanie

orzeczenia, a więc powinna zostać realnie poniesiona nie później niż w chwili

wydania orzeczenia (zob. postanowienie SN z 15 października 2015 r., III CNP

19/15). Brak tego typu zależności między relacją materialnoprawną łączącą strony

w postępowaniu a rozstrzygnięciem sądu o charakterze ściśle procesowym.

5. Mając powyższe na względzie, w zaskarżonym postanowieniu Sąd

Okręgowy w Krakowie trafnie przyjął, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna,

skoro dotyczy orzeczenia, w którym sąd odrzucił zażalenie powoda na

postanowienie, w którym oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia

wniosku o uzasadnienie. Takie rozstrzygnięcie sądu ma charakter ściśle

procesowy.

6. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie i na

podstawie art. 102 k.p.c. orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego.

(Ł.W.)

[a.ł]