SN oddalił zażalenie spółdzielni na odrzucenie skargi w części dla niej korzystnej

Postanowieniem z 4 marca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie odrzucił

skargę kasacyjną pozwanej Spółdzielczej A. w W. w części dotyczącej

rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I wyroku tego Sądu z 3 października 2024 r.,

III CZ 95/25

2

uwzględniającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 28

kwietnia 2023 r. i oddalającego powództwo W.A. ponad kwotę 52 200 zł. Sąd

odwoławczy argumentował, że skarżąca nie posiada interesu prawnego w

zaskarżeniu tej części orzeczenia, gdyż jest ono dla niej oczywiście korzystne.

Wskazał ponadto, że pozwana nie podnosiła, aby za rozpoznaniem skargi w tym

zakresie przemawiał interes publiczny.

W zażaleniu na to postanowienie pozwana zarzuciła naruszenie art. 363 k.c.

oraz art. 233 § 1 k.p.c., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia

w całości ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrokiem z 28 kwietnia 2023 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie w punkcie I

oddalił powództwo główne, a w punkcie II zasądził od pozwanej na rzecz powoda

kwotę 104 400 zł.

Wyrokiem z 3 października 2024 r. w punkcie I Sąd Apelacyjny w Szczecinie,

na skutek apelacji pozwanej, zmienił zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób,

że zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 52 200 zł i oddalił powództwo

w pozostałej części. W punkcie II zaś Sąd odwoławczy orzekł o oddaleniu apelacji

skarżącej w pozostałym zakresie.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie pozwana zaskarżyła skargą

kasacyjną w całości.

Obecnie nie budzi już wątpliwości, że pokrzywdzenie orzeczeniem

(gravamen) jest przesłanką dopuszczalności środka zaskarżenia. Oznacza to, że

środek zaskarżenia wniesiony od orzeczenia, które nie jest niekorzystne dla

skarżącego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny (zob. uchwałę siedmiu

sędziów SN z 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 108).

Oznacza to, że również wniesienie skargi kasacyjnej w sytuacji braku

pokrzywdzenia prowadzi do jej odrzucenia, o czym rozstrzyga sąd drugiej instancji

na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., a gdyby do tego nie doszło Sąd Najwyższy

stosownie do art. 3986 § 3 k.p.c.

III CZ 95/25

3

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa o pokrzywdzeniu strony,

można mówić jedynie wówczas, gdy powstanie dla niej niekorzystna różnica

pomiędzy zgłoszonym przez nią w sporze żądaniem, a treścią rozstrzygnięcia.

Skarżącemu, który nie wykazał pokrzywdzenia orzeczeniem, można zarzucić brak

interesu prawnego w kwestionowaniu orzeczenia w celu uzyskania jego uchylenia

bądź zmiany (zob. np. postanowienie SN z 22 maja 2019 r., IV CSK 87/18).

Pozwana nie miała takiego interesu w odniesieniu do rozstrzygnięcia

w zakresie, w jakim uwzględniono jej apelację i oddalono powództwo ponad

zasądzoną kwotę w wysokości 52 200 zł. W tej części wyrok Sądu odwoławczego

był dla pozwanej ewidentnie korzystny, nie było zatem podstaw, aby zaskarżać go

skargą kasacyjną.

Nie można także dostrzec żadnych okoliczności, które z uwagi na interes

publiczny przemawiałyby za potrzebą rozpoznania skargi kasacyjnej w części

odrzuconej przez Sąd odwoławczy. Nie wskazywała ich zresztą także sama

skarżąca. Pozwana skoncentrowała się w zażaleniu na wykazaniu swojego

pokrzywdzenia poprzez nieoddalenie powództwa, pomijając zupełnie przedmiot

postanowienia zaskarżonego zażaleniem.

W konsekwencji Sąd drugiej instancji trafnie postąpił, odrzucając skargę

kasacyjną pozwanej od swego wyroku w części dotyczącej oddalenia powództwa.

Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji, na

podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Ireneusz Kunicki

(E.C.)

[a.ł]

III CZ 95/25

4