SN wyłączył sędziego K.W. z sprawy o niezawisłość sędziego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie

Do składu orzekającego w sprawie III KB 190/25 o zbadanie spełnienia przez

sędziego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie M.F. wymogów niezawisłości i

bezstronności sędziowskiej został wylosowany m.in. sędzia SN K.W. Konieczność

wyłączenia tego sędziego od rozpoznawania niniejszej sprawy zgłosili oskarżyciel

publiczny (k. 31) i jeden z sędziów pięcioosobowego składu sędziowskiego

wyłonionego w drodze losowania, wskazując, że w związku z tym, że został

powołany na swoje stanowisko na skutek rekomendacji KRS ukształtowanej w

trybie określonym w ustawie z 8 grudnia 2017 r., nie spełnia wymogów

niezawisłości i bezstronności.

Przedmiotowe postanowienie poprzedzone zostało trzema postanowieniami

SN z: 28 kwietnia 2026 r. o wyłączeniu od rozpoznawania przedmiotowej sprawy

pana K.G.; z 1 kwietnia 2026 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku sędziego

III KB 190/25

2

SN o wyłączenie pana T.D. i z 10 lipca 2026 r. o stwierdzeniu braku podstaw do

wyłączenia z urzędu pana A.R.

Wniosek okazał się zasadny.

W przedmiotowej sprawie to sędzia SN będący członkiem składu

orzekającego dostrzegł wady w procedurze powołania na stanowisko innego

sędziego SN, które będą prowadzić do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC,

gdyby zasiadał w składzie rozstrzygającym sprawę mającą zaważyć na

stwierdzeniu czy inny sędzia, powołany w tym samym trybie co on spełniał wymogi

niezawisłości i bezstronności. Jest bezsporne, że po tym jak sędzia K.W. został

zarekomendowany do powołania go na urząd sędziego Sądu Najwyższego przez

Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r.

uchwałą z 28 sierpnia 2018 roku (331/2018) i został nominowany przez Prezydenta

RP w dniu 10 października 2018 r. na stanowisko sędziego w Izbie Kontroli

Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego, a następnie decyzją

Prezydenta RP z 26 lutego 2025 r. objął stanowisko Prezesa tej Izby, należało

mówić o poddaniu się przez sędziego wadliwej procedurze awansu do Sądu

Najwyższego.

Ustalenie, że autor rozpatrywanego żądania podniósł pod adresem sędziego

objętego wnioskiem, jako osoby wylosowanej do rozpoznania wniosku o

stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez

sędziego Sądu Apelacyjnego, zarzut powołania go na stanowisko na wniosek KRS

ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r., pozwoliło na sięgnięcie po

instytucję odsunięcia sędziego K.W. od prowadzenia sprawy III KB 190/25, na

podstawie art. 41 § 1 k.p.k. Pozostawienie przedmiotowej sprawy w jego referacie

groziłoby naruszeniem reguły nemo iudex in causa sua i wystąpieniem obawy, że w

odbiorze zewnętrznym pojawi się przeświadczenie o istnieniu kierunkowego

nastawienia co do sposobu rozstrzygnięcia kwestii wskazanej we wniosku z 3

marca 2026 r.

Z tych powodów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

[WB]

[a.ł]

III KB 190/25

3