Kasacja w sprawie M. S. pozostawiona bez rozpoznania, bo kara była warunkowo zawieszona

III KK 251/26

2

Sąd Rejonowy w Krośnie wyrokiem z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt II K

233/24 uznał M. S. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 300 § 2 k.k., za

które wymierzył mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I), warunkowo

zawieszając jej wykonanie na okres próby wynoszący 3 lata (pkt II) i zobowiązując

ww. do informowania sądu na piśmie, co trzy miesięce, o przebiegu okresu próby,

wykonywania pracy zarobkowej oraz realizacji obowiązków naprawienia szkody

orzeczonych w innym postępowaniu (pkt III). Wyrok zawierał także rozstrzygnięcie

w przedmiocie kosztów procesu (pkt IV-V).

Sąd Okręgowy w Krośnie, po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę

M. S., wyrokiem z dnia 23 grudnia 2025 r., sygn. akt II Ka 273/25, utrzymał w mocy

zaskarżony wyrok i orzekł w przedmiocie kosztów postępowania odwoławczego.

Z powyższym wyrokiem nie zgodził się obrońca skazanego, który w

wywiedzionej kasacji podniósł zarzuty rażącego naruszenia przepisów prawa

materialnego (art. 300 § 2 k.k.) i procesowego (art. 4 k.p.k. w zb. z art. 5 § 2 k.p.k.

w zb. z art. 7 k.p.k. w zb. z art. 410 k.p.k. i w zb. z art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., a także

art. 170 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.p.k. w zw. z art. 8 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 167 k.p.k., jak

również art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k.), które miały istotny wpływ na

treść zaskarżonego orzeczenia. W konsekwencji obrońca skazanego wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi

Okręgowemu w Krośnie do ponownego rozpoznania oraz „wyznaczenie rozprawy

celem rozpoznawania przedmiotowej kasacji”.

Na powyższą kasację pisemną odpowiedź złożył zarówno prokurator,

wnosząc o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej, jak i pełnomocnik

oskarżyciela posiłkowego C. S.A. domagając się pozostawienia kasacji bez

rozpoznania jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, względnie jej oddalenie ze

względu na oczywistą bezzasadność, a także zasądzenie na rzecz ww.

oskarżyciela posiłkowego kosztów postępowania kasacyjnego z tytułu ustanowienia

pełnomocnika według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

III KK 251/26

3

Jak słusznie zauważył pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, wniesiona

kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co implikowało konieczność

pozostawienia jej bez rozpoznania.

Wskazać należy, iż zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 523 § 2 k.p.k.

strona może wnieść kasację na korzyść wyłącznie w razie skazania oskarżonego

za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez

warunkowego zawieszenia jej wykonania. Celem tego uregulowania jest

ograniczenie wpływu do Sądu Najwyższego spraw, które nie są na tyle poważne,

aby uruchamiać w ich przypadku kontrolę o charakterze nadzwyczajnym.

Ustawodawca przewidział jednak, że ograniczenie to nie będzie dotyczyło sytuacji,

gdy strona postępowania kasację opiera na tzw. bezwzględnej przyczynie

odwoławczej wskazanej w art. 439 k.p.k. (art. 535 § 4 pkt 1 k.p.k.). Ranga tego

rodzaju uchybień o fundamentalnym znaczeniu powoduje bowiem, że wyrok taki nie

może się ostać niezależnie od tego jaka kara została orzeczona (zob.

postanowienie SN z dnia 28 lutego 2024 r., III KK 7/24).

W przedmiotowej sprawie wobec M. S. nie orzeczono kary bezwzględnego

pozbawienia wolności, a w kasacji pochodzącej od obrońcy skazanego nie

podniesiono zarzutów wystąpienia uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.

Wobec tego kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy.

W zaistniałych realiach procesowych, zgodnie z brzmieniem art. 530 § 2

k.p.k., właściwy organ sądu odwoławczego powinien odmówić przyjęcia kasacji,

skoro zaszły okoliczności, o których mowa w art. 429 § 1 k.p.k. Ponieważ jednak

kasację z naruszeniem powołanych przepisów przyjęto i nadano jej bieg, Sąd

Najwyższy zobligowany treścią art. 531 § 1 k.p.k. musiał pozostawić ją bez

rozpoznania. Konsekwencją było obciążenie skazanego kosztami postępowania

kasacyjnego, w tym zwrot oskarżycielowi posiłkowemu C. S.A. (wcześniej I. S.A.)

wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu kasacyjnym

w wysokości 720 zł, tj. za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację, które to

rozstrzygnięcia zapadły po myśli art. 616 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., art. 637a k.p.k. w zw. z

art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. oraz § 16 zd. drugie w zw. z § 11 ust. 4

pkt 2 i ust. 7 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22

III KK 251/26

4

października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2026 r.,

poz. 215).

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

[J.J.]

[r.g.]