Sąd Najwyższy oddalił kasacje obrońców Ł.G. i W.C. skazanych za obrót marihuaną

Sąd Apelacyjny w Krakowie, wyrokiem z 23 października 2025 r., po

rozpoznaniu apelacji obrońców, utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w

Krakowie z 19 października 2022 r., mocą którego W.C. Ł.G. zostali uznani za

III KK 280/26

2

winnych popełnienia w ramach czynu ciągłego oraz powrotu do przestępstwa

występku z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1

k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., przy czym W.C. odpowiedział za pomocnictwo do jego

dokonania (art. 18 § 3 k.k.) a Ł.G. uczynił sobie z jego popełnienia stałe źródło

dochodu (art. 65 § 1 k.k.) i za to obok grzywny wymierzono im kolejno kary

jednostkowe pozbawienia wolności w wysokości dwóch lat oraz dwóch lat i sześciu

miesięcy; W.C. został uznany za winnego popełnienia w ramach czynu ciągłego

oraz powrotu do przestępstwa występku z art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu

narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to wymierzono mu

karę jednego roku pozbawienia wolności i grzywnę i orzeczono wobec niego karę

łączną dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę a wobec

obydwu skazanych orzeczono nawiązkę.

Od wyroku Sądu odwoławczego wniesiono dwie kasacje. Obrońca W.C.

zgłosił w niej bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz

rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia tj. art.

170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. przez oddalenie wniosku obrońcy o

powołanie biegłego z zakresu badań chemicznych i wniósł o uchylenie

zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Obrońca Ł.G. zgłosił bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. polegające na skazaniu go za ten sam czyn, za który

był wcześniej skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z 30 lipca

2019 r. i wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi

Apelacyjnemu w postępowaniu odwoławczym.

W odpowiedzi na kasacje Prokurator Okręgowy w Krakowie postulował o

oddalenie ich jako oczywiście bezzasadnych.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacje były oczywiście bezzasadne.

Przede wszystkim Sąd Najwyższy wykluczył, aby doszło do zaistnienia

bezwzględnej przyczyny odwoławczej zarówno dotyczącej wadliwej obsady Sądu

odwoławczego jak i złamania zasady res iudicata.

Faktem jest, że pan sędzia T.G. został powołany na swoje obecne

stanowisko uchwałą Krajowej Rady Sądownictwa z 12 maja 2021 roku, ale został

III KK 280/26

3

poddany co najmniej dwóm testom niezawisłości w sprawach III KK 112/24 i III KK

321/24 i przeszedł je pozytywnie natomiast autor kasacji nie przedstawił żadnych

realnych argumentów, które mogłyby zaważyć na autorytecie orzeczniczym tego

sędziego, stąd wniosek o oczywistej bezzasadności zarzutu z art. 439 § 1 pkt 2

k.p.k.

Nie było też żadnych podstaw do uznania bezwzględnego uchybienia z art.

439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Już sama treść przywołanych w

kasacji zarzutów postawionych Ł.G. w niniejszym postępowaniu oraz w

postępowaniu zakończonym wyrokiem skazującym częstochowskiego Sądu

Okręgowego potwierdzała okoliczność wynikającą wprost z akt, że oba skazania

dotyczyły dwóch odrębnych czynów, dla których wspólnym mianownikiem był

wyłącznie czas ich popełnienia, podczas gdy chodziło o inne narkotyki pochodzące

z innego miejsca i przestępstwa były popełnione wspólnie z innymi osobami.

Analiza akt sprawy nie potwierdziła też zarzutu obrońcy W.C. co do rażącego

naruszenia art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. Ustalony w sprawie stan

faktyczny pozwolił na przypisanie temu skazanemu m.in. zarzutu pomocnictwa do

popełnienia czynu uczestniczenia w obrocie środkiem odurzającym a konkretnie

marihuaną. Przeprowadzona w sprawie opinia biegłego ostatecznie

doprecyzowana opinią uzupełniającą z 27 marca 2024 r. potwierdziła, że w suszu

roślinnym zabezpieczonym w sprawie, w którego obrocie brał udział skazany jako

pomocnik, zawartość głównego organicznego związku chemicznego o działaniu

psychokatywnym czyli Delta – 9 – THC oraz naturalnego, niepsychoaktywnego

prekursora produkowanego bezpośrednio przez żywą roślinę czyli kwas THCA

wynosiły powyżej 0,3 % sumy tych dwóch składników. Fakt ten w powiązaniu z

ustaleniem, że opinia uzupełniająca czyniła zadość wymogom ustawowym oraz

odwoływała się do opinii głównej co do sposobu oznaczenia i numeracji

poszczególnych próbek suszu, pozwolił na stwierdzenie, że oddalenie wniosku o

przeprowadzenie dodatkowej opinii biegłego z zakresu chemii i toksykologii

sądowej było prawidłowe.

W realiach niniejszej sprawy skarżący nie wykazał, aby Sąd odwoławczy nie

zrealizował obowiązków ciążących na instancji apelacyjnej, co mogłoby mieć wpływ

na pozostawanie w obrocie prawnym wyroku niesprawiedliwego. Gołosłowne

III KK 280/26

4

deklaracje stron, które ewidentnie wynikały z niezadowolenia z zapadłego wyroku

skazującego, stały w bezpodstawnej opozycji do prawidłowego procedowania

Sądów obu instancji i nie były w stanie podważyć dotychczasowej oceny dowodów i

ustaleń faktycznych dokonanych na ich podstawie.

Dlatego Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji w granicach zaskarżenia i

podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.), oddalił kasację na posiedzeniu bez

udziału stron w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k. O kosztach postępowania

kasacyjnego orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.

[WB]

[a.ł]