- Sygnatura akt
- III KK 484/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział III
- Rodzaj
- Wyrok
- Data orzeczenia
- 28 października 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Orzeczenie uchylone
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Zakaz zbliżania się i nakaz opuszczenia lokalu bez terminu. SN uchylił wyrok w tej części
Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania
Spór
Prokurator Generalny w kasacji na korzyść skazanego zarzucił, że sąd nie określił okresów obowiązywania zakazów zbliżania się i kontaktowania oraz nakazu opuszczenia wspólnie zajmowanego lokalu.
Ustalenia sądu
Sąd Rejonowy orzekł wobec M.L. zakaz zbliżania się do S.M. na odległość mniejszą niż 10 metrów, zakaz kontaktowania się z nim wbrew jego woli oraz nakaz opuszczenia lokalu mieszkalnego, nie wskazując czasu ich obowiązywania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy w pkt IV w części dotyczącej środków karnych z art. 41a § 1, 4 i 5 k.k. i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Olkuszu do ponownego rozpoznania.
Dlaczego
Zgodnie z art. 43 § 1 k.k. nakaz opuszczenia lokalu orzeka się na okres od roku do lat 10, a zakazy od roku do lat 15, więc sąd musiał określić czas ich trwania. Sąd Najwyższy uznał, że brak tego nie mógł zostać konwalidowany w postępowaniu wykonawczym.
Dla firm
Zakazy i nakaz z art. 41a k.k. wymagają określenia okresu obowiązywania, a tego braku nie można naprawić w postępowaniu wykonawczym.
Więcej o sprawie
Sąd Rejonowy w Olkuszu wymierzył M.L. ograniczenie wolności na rok i 6 miesięcy za znęcanie się, a w wyroku nakazowym orzekł też środki wobec pokrzywdzonego S.M. bez wskazania czasu ich trwania.
Tymczasem zgodnie z obowiązującymi przepisami nie są to środki bezterminowe, a obowiązek określenia czasu trwania środków karnych wynika z treści art. 43 § 1 k.k.
- Rozstrzygnięcie
- Orzeczenie uchylone
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
- Sygnatura
- III KK 484/26
Treść orzeczenia
III KK 484/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 października 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala (przewodniczący)
SSN Jacek Błaszczyk
SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca)
w sprawie M.L.
skazanego z art. 207 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 28 października 2026 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Olkuszu
z dnia 20 lutego 2026 r., sygn. akt II K 753/25,
uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w pkt IV, w części
dotyczącej orzeczenia środków karnych z art. 41a § 1, 4 i 5 k.k. i
sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Olkuszu
do ponownego rozpoznania.
Jacek Błaszczyk
Dariusz Kala
Paweł Wiliński
Uzasadnienie
III KK 484/26
2
Wyrokiem nakazowym z dnia 20 lutego 2026 r., sygn. akt II K 753/25, Sąd
Rejonowy w Olkuszu uznał oskarżonego M.L. za winnego popełnienia przestępstwa
z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to wymierzył mu karę
roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej,
kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin w stosunku
miesięcznym; zobowiązał oskarżonego M.L. w okresie wykonywania kary
ograniczenia wolności do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. W pkt. 4
wyroku, na podstawie art. 41a § 1, 4 i 5 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego M.L.
zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego S.M. na odległość mniejszą niż 10 metrów
oraz zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym wbrew jego woli oraz nakaz
opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym pod
adresem: O. ul. […]
Wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 26 marca 2026 r.
Kasację od wyroku Sądu Rejonowego wniósł na korzyść skazanego
Prokurator Generalny w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Podniósł w niej „rażące i mające
istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a
mianowicie art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 41a § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b i 2e k.k.,
polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego M.L. środków karnych w postaci:
zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego S.M. na odległość mniejszą niż 10 metrów,
zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonym wbrew jego woli oraz nakazu
opuszczenia lokalu mieszkalnego, zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym pod
adresem: O., ul. […], bez wskazania okresów obowiązywania tych środków, podczas
gdy przepis art. 43 § 1 k.k. wskazuje, że nakaz wymieniony w art. 39 pkt 2e k.k.
orzeka się latach od roku do lat 10, a zakazy wymienione w art. 39 pkt 2 - 2b k.k.
orzeka się w latach, od roku do lat 15, co obliguje sąd do określenia czasookresu
obowiązywania środka karnego.
Wskazując na powyższe Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w
zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w
Olkuszu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie w
trybie art. 535 § 5 k.p.k.
III KK 484/26
3
Analiza sprawy potwierdziła zasadność wniosku sformułowanego w
nadzwyczajnym środku zaskarżenia. Sąd Rejonowy w Olkuszu orzekając w pkt. IV
wyroku nakazowego o zakazie zbliżania się skazanego do pokrzywdzonego S.M. na
odległość mniejszą niż 10 metrów oraz zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym
wbrew jego woli oraz nakaz opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego
wspólnie z pokrzywdzonym pod adresem: O., ul. […] nie określił czas obowiązywania
tych zakazów i nakazu. Tymczasem zgodnie z obowiązującymi przepisami nie są to
środki bezterminowe, a obowiązek określenia czasu trwania środków karnych wynika
z treści art. 43 § 1 k.k. Zgodnie z jego brzmieniem nakaz opuszczenia lokalu
zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym (art. 39 pkt. 2e k.k.) orzeka się latach od
roku do lat 10, zaś zakaz kontaktowania się i zakaz zbliżania się (art. 39 pkt 2 - 2b
k.k.) orzeka się w latach, od roku do lat 15. W konsekwencji nakładając na sprawcę
wskazane zakazy i nakaz sąd zobowiązany jest wskazać okres obowiązywania
każdego z tych środków. Racje ma zatem kasator wskazując, że brak określenia tych
okresów stanowi rażące uchybienie, które ma istotny wpływ na treść wyroku.
Jednocześnie dostrzec trzeba, że skarżący wskazał na art. 41a § 1, 4 i 5 k.k., choć
istota naruszenia wiąże się bezpośrednio z art. 43 § 1 k.k., to jednak mając na
uwadze, że charakter naruszenia jest niewątpliwy, a kasacja wywiedziona została
wyłącznie na korzyść skazanego, należało ja uwzględnić jako oczywiście zasadną.
Równocześnie należy podzielić wyrażone dotychczas przez Sąd Najwyższy
stanowisko, że brak ten nie mógł być konwalidowany w ramach postępowania
wykonawczego na podstawie art. 13 § 1 k.k.w. (zob. wyrok SN z 11 sierpnia 2026 r.,
I KK 150/26 i powołane tam inne orzeczenia). Orzekając ponownie co do środka
karnego, Sąd Rejonowy będzie zobowiązany zastosować art. 43 § 1 k.k. i określić
termin obowiązywania nałożonych na skazanego zakazów i nakazu.
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł na posiedzeniu bez udziału stron jak
w części dyspozytywnej wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).
Jacek Błaszczyk
Dariusz Kala
Paweł Wiliński
[WB]
[r.g.]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.