Kasacja obrońcy od wyroku za niealimentację z 6 miesiącami w zawieszeniu bez rozpoznania

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 15 maja 2024 r., sygn.

akt II K 195/23, M.W. został skazany za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. na karę 6

miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na postawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i

art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres próby 2 lat. Na postawie art. 72 § 1

III KK 597/25

2

pkt 3 k.k. zobowiązano oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku

łożenia na utrzymanie małoletniej O.P.

Wyrok ten, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, Sąd Okręgowy w

Tarnobrzegu, wyrokiem z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt II Ka 276/24,

utrzymał w mocy.

Kasację od wyroku wniosła obrońca, zarzucając rażące naruszenie

przepisów prawa procesowego – art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw.

z art. 7 § 2 k.p.k. oraz art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k.

W konkluzji kasacji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i

utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy

właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie jej jako oczywiście

bezzasadnej.

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

Kasacja wywiedziona na korzyść skazanego jest niedopuszczalna i jako taka

podlegała pozostawieniu bez rozpoznania.

Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść

jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe

na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień

wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z

podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)

W niniejszej sprawie M.W. został prawomocnie skazany na karę

pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Oczywistym

więc jest, że nie zaistniały warunki umożliwiające wniesienie na jego korzyść

kasacji przez stronę z powodu innych uchybień niż wymienione w art. 439 k.p.k. W

kasacji wniesionej przez obrońcę - co wynika wprost z treści postawionych w niej

zarzutów, jak i jej części motywacyjnej - nie wskazano na żadne z uchybień

określonych w art. 439 k.p.k. W takiej sytuacji wniesienie kasacji było

niedopuszczalne, a to powinno skutkować wydaniem przez Prezesa Sądu

odwoławczego zarządzenia o odmowie jej przyjęcia. Skoro to jednak nie nastąpiło,

należało przyjętą kasację pozostawić bez rozpoznania.

III KK 597/25

3

W świetle jednoznacznej dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k. ze zdziwieniem

odnotować zarówno złożenie niedopuszczalnej kasacji przez podmiot profesjonalny,

jak i brak właściwej reakcji organu dokonującego kontroli formalnej wniesionego

środka oraz merytoryczne odnoszenie się sporządzającego odpowiedź na kasację

do postawionych w niej zarzutów, co w realiach sprawy było zbytecznym i

bezprzedmiotowym.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej,

obciążając jednocześnie skazanego – art. 637a k.p.k. w zw. z art.637 § 1 k.p.k. w

zw. z art. 636 § 1 k.p.k. kosztami postępowania kasacyjnego.

[WB]

[r.g.]