Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania wyroku wobec P.G. do czasu rozpoznania kasacji

Obrońca skazanego P.G. w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Krakowie z dnia 1 lipca 2025 r., sygn. akt II AKa 399/23, wystąpił z wnioskiem o

wstrzymanie wykonania wyżej opisanego wyroku, w zakresie punktu II w części, w

jakiej utrzymano nim w mocy rozstrzygnięcia zawarte w punktach II, V i VIII wyroku

sądu I instancji, do czasu rozpoznania kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie.

III KK 67/26

2

Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi

dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie

z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się

bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok – w myśl art. 9 § 2

k.k.w. - staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Regulacja art. 532 § 1

k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej.

Zastosowanie instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie winno być

uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami –

mającymi swoje zakotwiczenie w treści podniesionych zarzutów kasacyjnych lub

podstawach kasacyjnych branych pod uwagę z urzędu – prowadzącymi do

wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby

dla osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja, mimo uznania

przez Sąd Najwyższy, że kasacja obrońcy skazanego P.G. powinna zostać

rozpoznana na rozprawie, w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej

postanowienia.

[J.J.]

[a.ł]