Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Igora Zgolińskiego z wniosku o wznowienie sprawy E. S.

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy E.S. o wznowienie z urzędu

postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 28

lipca 2020 r., sygn. akt II AKa 93/19, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w

Przemyślu z dnia 12 kwietnia 2019 r., sygn. akt II K 11/18.

Sprawa ta, zarejestrowana pod sygnaturą III KO 135/24, zarządzeniem

Prezesa Izby Karnej z dnia 14 kwietnia 2025 r. została przydzielona do referatu

SSN Igora Zgolińskiego.

III KO 135/24

2

W dniu 20 stycznia 2026 r. obrońca po raz kolejny wniosła o wyłączenie SSN

Igora Zgolińskiego od udziału w niniejszej sprawie, z uwagi na uzasadnione

wątpliwości co do jego bezstronności (art. 41 § 1 k.p.k.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k., sędzia ulega wyłączeniu od rozpoznania sprawy,

jeśli istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego

bezstronności przy jej rozpoznawaniu. Złożony przez obrońcę E. S. wniosek opiera

się na okolicznościach kwestionujących tę bezstronność, a związanych z

powołaniem Igora Zgolińskiego na urząd sędziego Sądu Najwyższego w dotkniętej

wadą prawną procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej,

na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., w sposób niezgodny z Konstytucją

Rzeczypospolitej Polskiej. W odniesieniu do sędziów Sądu Najwyższego tego

rodzaju wada nominacyjna skutkuje każdorazowo uznaniem Sądu z ich udziałem

za nienależycie obsadzony (por. uchwała trzech połączonych Izb Sądu

Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20). Z tych względów

wielokrotnie już Sąd Najwyższy wskazywał na potrzebę wyłączenia sędziego SN

Igora Zgolińskiego od rozpoznania przydzielonych mu spraw z uwagi na brak

przymiotu niezawisłości i bezstronności (por. m.in. postanowienia SN z dnia 21

stycznia 2025 r., I KK 399/24; z dnia 29 stycznia 2025 r., I KK 59/24; z dnia 30

września 2025 r., I KK 272/24; z dnia 15 października 2025 r., I KK 162/23 i z dnia 4

kwietnia 2024 r., II KK 209/23). Sąd Najwyższy w niniejszym składzie wyrażone w

tych judykatach poglądy w pełni aprobuje.

Warto nadmienić, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy rozpoznawanie

przez SSN Igora Zgolińskiego sprawy zainicjowanej wnioskiem o wznowienie

postępowania karnego z urzędu w związku z nienależytą obsadą Sądu

odwoławczego, na skutek okoliczności, które w równym stopniu odnoszą się do

samego sędziego referenta, prowadziłoby do naruszenia zasady nemo iudex in

causa sua. W takiej sytuacji udział sędziego SN Igora Zgolińskiego w rozpoznaniu

przedmiotowego wniosku mógłby wywołać zarówno u stron, jak i w odbiorze

społecznym przekonanie o braku bezstronności i rzetelności sądu (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2022 r., II KO 48/22 i

III KO 135/24

3

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2022 r., II KO 12/22), czemu

należy zapobiec.

W tym stanie rzeczy, mając nadto na uwadze, że wielokrotnie już w

orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażano pogląd, iż w sytuacji wystąpienia

ryzyka nieprawidłowej obsady sądu uzasadnione jest zastosowanie instytucji

wyłączenia sędziego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 czerwca

2022 r., V KO 43/22; z dnia 23 czerwca 2022 r., II KO 48/22; z dnia 28 lipca 2022 r.,

V KO 69/22; z dnia 25 listopada 2021 r., I CSKP 524/21; z dnia 16 września 2022 r.,

III KK 339/22), należało wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Igora Zgolińskiego

od udziału w niniejszej sprawie.

[J.J.]

[a.ł]