Skazany żądał wznowienia bez wskazania żadnej podstawy. SN odmówił przyjęcia wniosku

Pismem z dnia 3 października 2025 r. skazany P.R. wniósł o wyznaczenie

obrońcy z urzędu „celem wywiedzenia wznowienia postępowania i najwyższego

środka zaskarżenia wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Koszalinie o sygn.

akt II K 54/17”. W rzeczonym piśmie skazany podał, że nie stać go na ustanowienie

obrońcy z wyboru, wcześniej zaś wyznaczony mu obrońca z urzędu w

III KO 186/25

2

postępowaniu wznowieniowym „nie zagłębił się w głąb akt” i sugerował skazanemu

złożenie wniosku o ułaskawienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wobec oczywistej bezzasadności wniosku skazanego należało odmówić jego przyjęcia.

Niewątpliwie, przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu o wznowienie jest kwestia

istnienia podstaw do wznowienia postępowania. Te zaś określone zostały w art. 540 k.p.k., art. 540

a k.p.k. i 540 b k.p.k., przy czym katalog ten ma charakter zamknięty. Z kolei przepis art. 545 § 3

k.p.k. wprowadza obowiązek przeprowadzenia kontroli wniosku o wznowienie postępowania,

złożonego osobiście przez stronę, pod kątem tego, czy nie jest on oczywiście bezzasadny, a zatem

czy nie zaistniała sytuacja, w której we wniosku o wznowienie podniesione zostały okoliczności

będące już wcześniej przedmiotem rozpoznawania w postępowaniu o wznowienie postępowania,

albo też wniosek ten oparto na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach

rozdziału 56 k.p.k.

Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skazany nie tylko bowiem nie wskazał

żadnych podstaw, które klasyfikować by było można pod podstawy do wznowienia postępowania,

ale też nie przywołał, choćby w uzasadnieniu wniosku, konkretnych argumentów odpowiadających

przesłankom do wznowienia postępowania (podstaw wznowieniowych). Warto również zauważyć,

że obrońca z urzędu wyznaczony P. R. przez Sąd Najwyższy w postępowaniu w sprawie III KO 18/25

celem zbadania istnienia podstaw do wznowienia postępowania karnego w niniejszej sprawie,

sporządził opinię o braku podstaw do złożenia takiego wniosku, a skazany cały czas domaga się

wznowienia postępowania, nie identyfikując podstaw do wdrożenia takiego postępowania, co

skutkowało ostatnio wydanymi postanowieniami w sprawach III KO 114/25 (postanowienie z dnia

13 listopada 2025 r.) oraz III KO 154/25 (postanowienie z dnia 22 października 2025 r.).

Z uwagi zatem na oczywistą bezzasadność wniosku sporządzonego osobiście przez skazanego

zasadnym jest odmówienie jego przyjęcia bez wzywania go do usunięcia braków formalnych

złożonego pisma.

Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[WB]

[a.ł]