- Sygnatura akt
- III KO 78/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział III
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 13 lipca 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
Skazany nie dostanie wstrzymania wyroku na czas wniosku o wznowienie postępowania
Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania
Spór
Skazany J.G. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem skazującym z art. 296 § 2 i 3 k.k. i prosił o częściowe wstrzymanie wykonania tego orzeczenia.
Ustalenia sądu
Sąd Najwyższy nie przesądził kierunku rozstrzygnięcia o wznowieniu. Uzasadnienie wskazuje, że wniosek opiera się na przedstawionych nowych dowodach, które wymagają pogłębionej analizy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o częściowe wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Dlaczego
Wstrzymanie wykonania jest możliwe tylko wtedy, gdy uwzględnienie wniosku o wznowienie jest niemal pewne, a w tej sprawie takiej pewności nie ma.
Więcej o sprawie
Wniosek J.G. dotyczył częściowego wstrzymania wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 14 października 2024 r. (II AKa 238/23), utrzymującego w mocy wyrok skazujący z Nowego Sącza.
Złożony wniosek o wznowienie postępowania wymaga pogłębionej analizy sytuacji prawnej skazanego w kontekście przedstawionych "nowych dowodów", Brak jest zatem podstaw do uznania, że w takiej sytuacji uwzględnienie wniosku jest nieomal pewne.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
- Sygnatura
- III KO 78/25
Treść orzeczenia
III KO 78/25
POSTANOWIENIE
Dnia 13 lipca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Roch
w sprawie J.G.
skazanego z art. 296 § 2 i 3 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 13 lipca 2026 r.
wniosku skazanego
o częściowe wstrzymanie wykonania orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie
postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego
w Krakowie z dnia 14 października 2024 r., sygn. II AKa 238/23,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu
z dnia 30 marca 2023 r., sygn. II K 71/21,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy
może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,
którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Przepis ten na mocy art. 545
§ 1 k.p.k. znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu o wznowienie.
Norma ta nie wskazuje wprawdzie przesłanek, od spełnienia których zależy
III KO 78/25
2
wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona
mieć zastosowanie do sytuacji wyjątkowych, wprowadza bowiem wyjątek od
zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wynikającej z art. 9
k.k.w.
Przypomnieć należy, że prawomocne wyroki sądowe korzystają z
domniemania ich prawidłowości (res iudicata pro veritate accipitur). W
orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest przekonanie, że zastosowanie
instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia winno być uzasadnione szczególnymi
i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że
wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji lub (jak w tym przypadku) wniosku o
wznowienie spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie
nieodwracalne, następstwa (zob. postanowienie SN z 18 listopada 2003 r., IV KK
347/03, OSN w SK 2003, poz. 2465 ;postanowienieSN z 22 lutego 2007 r., WO
4/07, OSNwSK 2007, poz. 493). Tego rodzaju następstwa mogą zaistnieć w
szczególności wówczas, gdy już pobieżna analiza wniosku o wznowienie wskazuje
na jego zasadność. Wyjątkowy charakter instytucji wznowienia postępowania i
związane z tym procesowe skutki zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 §
1 k.p.k. skutkować muszą przyjęciem, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może
nastąpić tylko wówczas, gdy możliwość uwzględnienia złożonego wniosku jawi się
jako nieomal pewna. Jedynie taka ocena może uzasadniać odstępstwo od nakazu
bezzwłocznego wykonania prawomocnych orzeczeń.
W sprawie niniejszej – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze
kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia – tego rodzaju okoliczności nie wystąpiły.
Złożony wniosek o wznowienie postępowania wymaga pogłębionej analizy sytuacji
prawnej skazanego w kontekście przedstawionych „nowych dowodów”, Brak jest
zatem podstaw do uznania, że w takiej sytuacji uwzględnienie wniosku jest nieomal
pewne.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]
III KO 78/25
3
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.