Sąd Najwyższy wyłączył R.W. od rozpoznania wniosku o wyłączenie M.W.

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego złożyła pismem z 6 marca 2026 r.

(data wpływu) wniosek o wyłączenie SSN R.W. od rozpoznania wniosku o

wyłączenie SSN M.W. w sprawie III KS 52/25. We wniosku jako podstawę

wyłączenia wskazała istnienie uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności

sędziego ze względu na powołanie na stanowisko sędziego w Sądzie Najwyższym

w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa

ukształtowaną na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o

Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. W uzasadnieniu

przytoczyła szereg orzeczeń Sądu Najwyższego oraz innych organów, w tym

sądów międzynarodowych wskazujących na brak dochowania przez sędziego

objętego wnioskiem gwarancji zapewnienia bezstronności i niezawisłości.

III KS 52/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek jest zasadny, a powody jego uwzględnienia w tej sprawie są

oczywiste.

Złożony 6 marca 2026 r. wniosek o wyłączenie nie był pierwszym w tej

sprawie wnioskiem złożonym przez stronę domagającą się zapewnienia jej

gwarancji rozpoznania sprawy przez sąd bezstronny i niezawisły. W istocie złożono

szereg kolejnych wniosków, na skutek których zapadło kilka postanowień

umożliwiających uformowanie prawidłowego składu orzekającego do rozpoznania

ww. wniosku i samej sprawy skargowej. Szczegółowo stan sprawy w tym zakresie

zreferowano w postanowieniu SN z 18 czerwca 2026 r. (KRI 1612), wskazując na

dążenie stron postępowania do uzyskania pewności co do bezstronności i

niezależności sędziego mającego rozstrzygnąć sprawę, choć nie budzi przy tym

wątpliwości, że zakres i sposób kwestionowania przez strony tego postępowania

wszystkich sędziów wyznaczonych do orzekania w sprawie, zwłaszcza w zakresie

w jakim jest to czynione niezależnie od wadliwości ich powołania na stanowisko

sędziego Sądu Najwyższego, może wskazywać na nadużycie uprawnień przez

strony postępowania celem jego przewlekania.

Niezależnie jednak od powyższego konieczność wyłączenia od orzekania

SSN R.W. w niniejszym postępowaniu nie ulega wątpliwości, a okoliczności na nią

wskazujące były przedmiotem obszernej analizy w uchwale składu połączonych Izb:

Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia

23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110 - 1/20 (OSNKW 2020/2/7) oraz w

uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I

KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), a w zakresie statusu Krajowej Rady

Sądownictwa także w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2

czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Zachowują one swoją aktualność także na gruncie

niniejszej sprawy.

W świetle powyższego stwierdzić zatem należy zasadność złożonego

wniosku o wyłączenie R.W., albowiem zachodzą podstawy do wyłączenia tego

sędziego od rozpoznania wniosku o wyłączenie SSN M.W. w sprawie III KS 52/25,

skoro sąd orzekający, w którego składzie by uczestniczył, nie spełniałby w tej

III KS 52/25

3

sytuacji kryteriów określonych w art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 6 ust. 1 Europejskiej

Konwencji Praw Człowieka, zaś postępowanie prowadzone przez taki sąd byłoby

obciążone wadą traktowaną na gruncie wykładni przyjętej w uchwale trzech

połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. jako bezwzględna

przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.

[WB]

[a.ł]