- Sygnatura akt
- III KZ 17/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział III
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 4 sierpnia 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy utrzymał odmowę przyjęcia wniosku skazanego R. J. o wznowienie postępowania
Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania
Spór
Skazany R. J. chciał wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 listopada 2023 r. oraz wyznaczenia obrońcy z urzędu.
Ustalenia sądu
Wniosek został sporządzony osobiście przez skazanego, bez obrońcy lub pełnomocnika. Sąd Najwyższy uznał, że jego treść wskazuje na oczywistą bezzasadność.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku i odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu.
Dlaczego
Skazany nie wskazał żadnych podstaw wznowienia, a Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do wznowienia z urzędu, dlatego odmówił przyjęcia wniosku bez wzywania do uzupełnienia braków.
Dla firm
Wniosek o wznowienie postępowania sporządzony osobiście przez skazanego może zostać odrzucony bez wezwania do uzupełnienia braków, gdy z jego treści wynika oczywista bezzasadność.
Więcej o sprawie
Wniosek sporządził sam skazany, bez obrońcy, a Sąd Najwyższy odmówił jego przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków, uznając go za oczywiście bezzasadny.
Skazany nie wskazał bowiem żadnych podstaw, które skutkowałyby potrzebą i koniecznością wznowienia postępowania.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
- Sygnatura
- III KZ 17/26
Treść orzeczenia
III KZ 17/26
POSTANOWIENIE
Dnia 4 sierpnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Anna Dziergawka
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie R. J. skazanego z art. 160 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 4 sierpnia 2026 r.
zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z 11 maja 2026 r.
sygn. akt III KO 89/26, o odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu i odmowie
przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 listopada 2023 r.,
sygn. akt II AKa 222/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w
Tarnowie z 20 kwietnia 2023 r., sygn. II K 1/23
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Skazany R. J. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 listopada 2023 r.,
sygn. akt II AKa 222/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w
Tarnowie z 20 kwietnia 2023 r., sygn. II K 1/23 oraz wyznaczenie obrońcy z urzędu,
następnie został wezwany do sprecyzowania swojego wniosku poprzez wskazanie
podstaw do wznowienia postępowania
III KZ 17/26
2
Postanowieniem z 11 maja 2026 r., sygn. akt III KO 89/26, Sąd Najwyższy,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia osobiście sporządzonego przez
skazanego wniosku o wznowienie postępowania karnego z uwagi na jego
oczywistą bezzasadność. Skazany wniósł zażalenie na to postanowienie,
wskazując, że Sąd Najwyższy oddalając wniosek nie rozpoznał podniesionych
przez skazanego argumentów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie wniesione przez skazanego jest bezzasadne i to w stopniu
oczywistym.
Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie
pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę
albo pełnomocnika. Natomiast § 3 powołanego artykułu stanowi, że Sąd odmawia
przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez wzywania do
usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności
odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o
wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. W wypadku
zatem stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności,
odmawia się jego przyjęcia z pominięciem procedury uzupełnienia jego braków
formalnych. Taki stan rzeczy bez wątpienia wystąpił w przedmiotowej sprawie.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika - wbrew twierdzeniom
skazanego - że Sąd Najwyższy odniósł się do wszystkich okoliczności wskazanych
we wniosku o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu zaskarżonego
postanowienia sąd wskazał z jakich powodów przytoczone przez skazanego
okoliczności nie mogą prowadzić do uznania zasadności złożonego wniosku.
Kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do jednoznacznego wniosku
o jego prawidłowości i braku podstaw do uwzględnienia złożonego przez
skazanego zażalenia. Skazany nie wskazał bowiem żadnych podstaw, które
skutkowałyby potrzebą i koniecznością wznowienia postępowania. W ocenie Sądu
Najwyższego w niniejsze sprawie nie zaistniały także żadne podstawy do jego
wznowienia z urzędu.
III KZ 17/26
3
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[J.J.]
[r.g.]
Anna Dziergawka Małgorzata Bednarek Ryszard Witkowski
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.