Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
III KZ 17/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział III
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
4 sierpnia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy utrzymał odmowę przyjęcia wniosku skazanego R. J. o wznowienie postępowania

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Skazany R. J. chciał wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 listopada 2023 r. oraz wyznaczenia obrońcy z urzędu.

Ustalenia sądu

Wniosek został sporządzony osobiście przez skazanego, bez obrońcy lub pełnomocnika. Sąd Najwyższy uznał, że jego treść wskazuje na oczywistą bezzasadność.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku i odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu.

Dlaczego

Skazany nie wskazał żadnych podstaw wznowienia, a Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do wznowienia z urzędu, dlatego odmówił przyjęcia wniosku bez wzywania do uzupełnienia braków.

Dla firm

Wniosek o wznowienie postępowania sporządzony osobiście przez skazanego może zostać odrzucony bez wezwania do uzupełnienia braków, gdy z jego treści wynika oczywista bezzasadność.

Więcej o sprawie

Wniosek sporządził sam skazany, bez obrońcy, a Sąd Najwyższy odmówił jego przyjęcia bez wzywania do usunięcia braków, uznając go za oczywiście bezzasadny.

Skazany nie wskazał bowiem żadnych podstaw, które skutkowałyby potrzebą i koniecznością wznowienia postępowania.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
Sygnatura
III KZ 17/26

Treść orzeczenia

III KZ 17/26

POSTANOWIENIE

Dnia 4 sierpnia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Anna Dziergawka

SSN Ryszard Witkowski

w sprawie R. J. skazanego z art. 160 § 1 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 4 sierpnia 2026 r.

zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z 11 maja 2026 r.

sygn. akt III KO 89/26, o odmowie wyznaczenia obrońcy z urzędu i odmowie

przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 listopada 2023 r.,

sygn. akt II AKa 222/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w

Tarnowie z 20 kwietnia 2023 r., sygn. II K 1/23

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 3 k.p.k.

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Skazany R. J. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 27 listopada 2023 r.,

sygn. akt II AKa 222/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w

Tarnowie z 20 kwietnia 2023 r., sygn. II K 1/23 oraz wyznaczenie obrońcy z urzędu,

następnie został wezwany do sprecyzowania swojego wniosku poprzez wskazanie

podstaw do wznowienia postępowania

III KZ 17/26

2

Postanowieniem z 11 maja 2026 r., sygn. akt III KO 89/26, Sąd Najwyższy,

na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia osobiście sporządzonego przez

skazanego wniosku o wznowienie postępowania karnego z uwagi na jego

oczywistą bezzasadność. Skazany wniósł zażalenie na to postanowienie,

wskazując, że Sąd Najwyższy oddalając wniosek nie rozpoznał podniesionych

przez skazanego argumentów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie wniesione przez skazanego jest bezzasadne i to w stopniu

oczywistym.

Zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie

pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę

albo pełnomocnika. Natomiast § 3 powołanego artykułu stanowi, że Sąd odmawia

przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 bez wzywania do

usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności

odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o

wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. W wypadku

zatem stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności,

odmawia się jego przyjęcia z pominięciem procedury uzupełnienia jego braków

formalnych. Taki stan rzeczy bez wątpienia wystąpił w przedmiotowej sprawie.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika - wbrew twierdzeniom

skazanego - że Sąd Najwyższy odniósł się do wszystkich okoliczności wskazanych

we wniosku o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu zaskarżonego

postanowienia sąd wskazał z jakich powodów przytoczone przez skazanego

okoliczności nie mogą prowadzić do uznania zasadności złożonego wniosku.

Kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do jednoznacznego wniosku

o jego prawidłowości i braku podstaw do uwzględnienia złożonego przez

skazanego zażalenia. Skazany nie wskazał bowiem żadnych podstaw, które

skutkowałyby potrzebą i koniecznością wznowienia postępowania. W ocenie Sądu

Najwyższego w niniejsze sprawie nie zaistniały także żadne podstawy do jego

wznowienia z urzędu.

III KZ 17/26

3

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[J.J.]

[r.g.]

Anna Dziergawka Małgorzata Bednarek Ryszard Witkowski

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.