Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania kary wobec skazanego E. D.

Obrońca skazanego E.D. wniósł kasację, w której sformułował zarzuty

rażącej obrazy przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego.

We wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia obrońca zawarł także

wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w zakresie orzeczonej

wobec skazanego kary pozbawienia wolności.

IV KK 242/26

2

W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście

bezzasadnych i identyczne stanowisko zajął też pełnomocnik oskarżycieli

posiłkowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

Unormowanie zawarte w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiące odstępstwo od

zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.),

ma charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niego jest możliwe dopiero przy

jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia

prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez

wnioskodawców, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla

skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.

Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych w kasacji

zarzutów, co wymaga dokonania pogłębionej ich analizy na rozprawie, ale

oceniając ich rangę i ewentualną zasadność tylko z punktu widzenia ustalenia

przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, należy stwierdzić,

że prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji w zaskarżonym zakresie nie jest na

tyle wysokie, by stanowiło wystarczającą podstawę do skorzystania z instytucji

wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy nie stwierdził także wystąpienia w realiach badanej sprawy

szczególnych, wyjątkowych okoliczności prowadzących do stwierdzenia, że

wykonanie zaskarżonego wyroku mogłoby spowodować dla skazanego

nieodwracalne, niekorzystne skutki, tym bardziej że sam skarżący nie przedstawił w

tym zakresie jakiejkolwiek argumentacji.

Wobec powyższego na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do

skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 § 1

k.p.k.

Mając to na względzie orzeczono jak na wstępie.

[WB]

IV KK 242/26

3

[r.g.]