Obrońca kwestionował sędziów z nowej KRS w sprawie znieważenia. SN oddalił kasację

Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II

K 178/24, uznał A. P. za winnego tego, że:

- w dniu 6 kwietnia 2023 roku w R. przy ul. [...] na terenie Zakładu Karnego w R.

znieważył ppłk. A. L. przy użyciu słów obraźliwych podczas i w związku z

wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych funkcjonariusza Służby

Więziennej Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w R., z tym ustaleniem, że

bezprawny zamach na A. L. został podjęty z powodu wykonywanego przez niego

zawodu funkcjonariusza Służby Więziennej i zajmowanego stanowiska Zastępcy

Dyrektora Zakładu Karnego w R., tj. popełnienia czynu określonego w art. 226 § 1

k.k. Za przypisane przestępstwo wymierzono A. P. karę 6 miesięcy pozbawienia

wolności.

Orzeczenie powyższe zostało zaskarżone przez obrońcę oskarżonego, który

zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1) obrazę przepisów postępowania, która miała

wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. oraz art.

4, 7 i 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 i 2 k.p.k.; 2) obrazę przepisów postępowania,

która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k.

Wyrokiem z dnia 19 maja 2025 roku, sygn. akt VI Ka 77/25, Sąd Okręgowy

w Rybniku utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

Kasację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok sądu

odwoławczego w całości i zarzucił mu wystąpienie bezwzględnej przyczyny

odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającej na:

1. wydaniu orzeczenia przez Sąd I instancji, który był nienależycie

obsadzony, ponieważ w wydaniu orzeczenia brał udział sędzia Sądu

Rejonowego w Raciborzu X. Y. powołany do pełnienia urzędu na stanowisku

sędziego Sądu Rejonowego w Raciborzu przez Prezydenta Rzeczypospolitej

Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie

określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o

Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r.

IV KK 512/25

3

poz. 3 z późn. zm.);

2. wydaniu orzeczenia przez Sąd odwoławczy, który był nienależycie

obsadzony, ponieważ w wydaniu orzeczenia brał udział sędzia Sądu

Okręgowego w Rybniku X.1 Y.1 powołany do pełnienia urzędu na

stanowisku sędziego Sądu Okręgowego w Rybniku przez Prezydenta

Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa,

ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017

r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych

ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 3 z późn. zm.).

W związku z tymi zarzutami, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego

wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi

Okręgowemu w Rybniku. Złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego orzeczenia i przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście

bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście bezzasadna.

Przede wszystkim obrońca nie wskazał w kasacji żadnych okoliczności

dotyczących powołania Sędziego X. Y. na stanowisko Sędziego Sądu Rejonowego,

a Sędziego X.1 Y.1 na stanowisko Sędziego Sądu Okręgowego, a świadczących o

braku ich bezstronności i niezależności, oprócz udział w procedurze ich powołania

na wymienione stanowiska Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej nowelizacją

z 2017 r.

Jeśli chodzi o Sędziego X. Y., to w jego przypadku mamy do czynienia z

powołaniem na stanowisko Sędziego Sądu Rejonowego, a nie z powołaniem do

Sądu wyższej instancji. Nie zachodzi sytuacja, w której sędzia wykazuje swój brak

bezstronności poprzez powiązania z władzą wykonawczą służące zdobyciu awansu

zawodowego.

IV KK 512/25

4

Z kolei Sędzia Sądu Okręgowego X.1 Y.1 był już testowany w postępowaniu

kasacyjnym. W postanowieniach: z dnia 28 lutego 2023, IV KK 43/22, po zbadaniu

dokumentacji nadesłanej z KRS dotyczącej jego powołania SN stwierdził, że jego

udział w składzie orzekającym nie prowadzi do stwierdzenia wystąpienia

bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. To stanowisko

potwierdzone zostało następnie w postanowieniu z dnia 22 września 2025, IV KK

346/25. Wprawdzie Sąd Najwyższy podkreślił, że to stanowisko wynika z oceny

uzyskanych informacji i w razie ich zmiany może ono ulec zmianie w przyszłości,

jednak w badanej sprawie nie wykazano takich okoliczności, które doprowadziłyby

do zmiany stanowiska w przedmiocie oceny niezależności i bezstronności SSO X.1

Y.1.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[r.g.]

[a.ł]