Sprawa T. M. przeniesiona z Tarnowskich Gór do Lublińca po uchyleniu wyroku przez Sąd Okręgowy

Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wskazanym wyżej postanowieniem,

na podstawie art. 37§1 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą

przekazania niniejszej sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu z uwagi na

dobro wymiaru sprawiedliwości.

Wniosek Sądu został uzasadniony faktem, że Sąd Okręgowy w Gliwicach

uchylił wyrok w sprawie VI Ka 412/24 z tego powodu, że istniały wątpliwości co do

bezstronności sędziego rozpoznającego sprawę w I instancji. Tymczasem

IV KO 49/26

2

oskarżony T. M. wielokrotnie składał wnioski o wyłączenie tego sędziego lub

przekazanie sprawy do rozpoznania do innego sądu równorzędnego w trybie art.

37§1 k.k., wnioski te każdorazowo nie były uwzględniane, a w ich rozpoznawaniu

uczestniczyli wszyscy sędziwie wydziału karnego tego Sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek Sądu Rejonowego zasługuje na uwzględnienie.

Rzeczywiście, sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie jest nietypowa. Sąd

Rejonowy wielokrotnie oddalił wnioski o wyłączenie sędziego od udziału w sprawie,

a z perspektywy orzeczenia sądu odwoławczego – uchylającego wyrok do

ponownego rozpoznania z uwagi na naruszenie art. 41§1 k.p.k. – to oskarżony miał

rację i prawidłowo ocenił kwestię braku bezstronności członka składu orzekającego.

Zważywszy, że stanowisko w tej sprawie zajęli już wszyscy sędziowie wydziału

karnego tego sądu, a było to stanowisko błędne, istotnie po stronie postronnego

obserwatora, mogłyby powstać wątpliwości co do tego, czy sprawa będzie

rozpoznana przez ten sąd w sposób rzetelny.

Dobrze pojmowany interes wymiaru sprawiedliwości przemawia za

eliminowaniem sytuacji, które mogą rodzić takie wątpliwości.

Stąd potrzeba uwzględnienia wniosku.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy wskazał jako właściwy do

rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy we Lublińcu, a więc sąd, którego w żadnym

stopniu nie dotyczą podnoszone zarzuty i wątpliwości.

[J.J.]

[a.ł]

IV KO 49/26

3