Skazany nie uzupełnił braku przymusu adwokackiego. SN odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie

D.K. , pismem z dnia 7 stycznia 2025 r. (data wpływu do Sądu Okręgowego

w Gliwicach), złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 5 listopada 2020

r., sygn. akt II AKa 149/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z

dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt IV K 126/19. W uzasadnieniu wskazał, że w

związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona

podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia. Wskazał

również na szereg pism, które miały uzasadniać jego wniosek.

IV KO 89/25

2

Zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2025 r., wobec ustawowego obwarowania

wniosku o wznowienie postępowania tzw. przymusem adwokacko-radcowskim,

wezwano D.K. do przedłożenia wniosku o wznowienie postępowania,

sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru, w terminie 7 dni od

daty otrzymania wezwania, pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny (k. 14

akt SN). Następnie, w związku z treścią odpowiedzi skazanego, zarządzeniem z

dnia 14 lipca 2025 r. wezwano skazanego do sprecyzowania jakie znaczenie ma

oświadczenie zawarte w jego piśmie, tj. czy stanowi ono wniosek o wyznaczenie

obrońcy z urzędu, a jeżeli tak to również o wskazanie jaka jest jego sytuacja

materialna oraz zwrócono się do ZK we W. o podanie stanu zatrudnienia

skazanego i wysokości środków do jego dyspozycji. Wobec treści pisma skazanego

w odpowiedzi na ww. zarządzenie oraz pisma ZK we W. postanowieniem z dnia 1

września 2025 r. ustanowiono dla D. K. obrońcę z urzędu w osobie adw. A. S. w

celu zbadania akt sprawy pod kątem istnienia przesłanek do sporządzenia wniosku

o wznowienie postępowania (k. 35 akt SN). W dniu 3 października 2025 r. do Sądu

Najwyższego wpłynęła informacja ww. obrońcy z urzędu o braku podstaw do

złożenia wniosku o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie, z

uzasadnieniem (k. 42-45 akt SN).

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 22 października 2025 r.

ponownie wezwano skazanego D. K. do przedłożenia wniosku o wznowienie

postępowania, sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru, w

terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem uznania wniosku za

bezskuteczny, z informacją, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku ponownego

wyznaczania adwokata z urzędu w celu wymuszenia złożenia wniosku o

wznowienie postępowania (k. 50 akt SN). Powyższe wysłano do skazanego w

korespondencji z dnia 28 października 2025 r.

Skazany nie uzupełnił wymaganego braku formalnego w terminie, a zatem

należało uznać jego wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie

za bezskuteczny. W odpowiedzi na pismo Sądu Najwyższego z dnia 28

października 2025 r. D. K. wysłał jedynie kolejny „wniosek” (nadany w administracji

zakładu karnego dnia 4 listopada 2025 r.), w którym ponownie wniósł o wznowienie

IV KO 89/25

3

postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 5

listopada 2020 r., sygn. akt II AKa 149/20 (k. 56 akt SN).

Z uwagi na powyższe, wobec tego, że skazany nie skorzystał z szansy

sporządzenia wniosku przez obrońcę z wyboru, po uprzednim wyznaczeniu mu

obrońcy z urzędu do analizy podstaw wznowienia postępowania karnego, należało

rozstrzygnąć jak na wstępie.

[J.J.]

[a.ł]