Sąd Najwyższy oddalił skargę obrońcy na uchylenie umorzenia sprawy o znieważenie kuratora

Wyrokiem z 26 listopada 2025 r., Sąd Rejonowy w Częstochowie, sygn. IV K

412/25 na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. umarzył postępowanie wobec

oskarżonego A. G. o czyn polegający na tym, że w dniu 18 października 2024 r. w

K., woj. […] znieważył funkcjonariusza publicznego kuratora sądowego przy Sądzie

Rejonowym w Częstochowie A. D. słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe

podczas i w związku z wykonywaniem przez nią obowiązków służbowych

IV KS 25/26

2

związanych z wykonaniem postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie -

sygn. akt V Nsm 93/24, co wyczerpało znamiona występku z art. 226 § 1 k.k.

wobec stwierdzenia znikomej społecznej szkodliwości czynu. Na skutek apelacji

prokuratora, Sąd Okręgowy w Częstochowie wyrokiem z 10 marca 2026 r., sygn.

akt IV K 412/25, uchylił zaskrzony wyrok i sprawę oskarżonego A. G. przekazał

sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, utrzymując wyrok w mocy w

pozostałej części.

Skargę na wyrok wniósł obrońca oskarżonego - adw. P. K., zarzucając

orzeczeniu rażące naruszenie przepisów określających dopuszczalność wydania

wyroku kasatoryjnego, tj. art. 437 § 2 k.p.k., polegające na jego niewłaściwym

zastosowaniu i przyjęciu, że zachodzi konieczność przeprowadzenia przewodu w

całości, podczas gdy wskazane przez sąd odwoławczy uchybienia nie uzasadniały

wydania orzeczenia kasatoryjnego, a miały co najwyżej charakter uzasadniający

uzupełnienie postępowania dowodowego. Mając na uwadze powyższe, wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie i przekazanie

sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

W odpowiedzi na skargę prokurator wniósł o jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna i jako taka podlegała oddaleniu.

Na podstawie art. 539a § 3 k.p.k. skarga od wyroku sądu odwoławczego

uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji przekazującego sprawę do

ponownego rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art.

437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Kognicja Sądu

Najwyższego w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi obejmuje badanie

czy w danej sprawie, na etapie postępowania przed sądem pierwszej lub drugiej

instancji, zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza (art. 439 § 1 k.p.k.) albo

czy sąd odwoławczy zasadnie uznał, że ma miejsce wypadek wskazany w art. 454

k.p.k. czy też konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.

IV KS 25/26

3

W przedmiotowej sprawie, sąd odwoławczy jako podstawę wydania wyroku

kasatoryjnego wskazał na treść 454 § 1 k.p.k., co wprost wynika z treści

uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.

Jednak obrońca wyraźnie pomija argumentację zawartą w uzasadnieniu

wyroku sądu odwoławczego, z której wprost wynika, jaka była faktyczna przyczyna i

podstawa uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd

odwoławczy nie podzielił dokonanej przez sąd I instancji oceny stopnia

szkodliwości społecznej czynu, wskazując na pominięcie przez sąd meriti

okoliczności wyznających ten stopień wymienionych w art. 115 § 2 k.k.

W oparciu o powyższe uznać należy, iż Sąd Okręgowy w Częstochowie

wydał właściwe orzeczenie w oparciu o treść art. 454 § 1 k.p.k., który wbrew

twierdzeniom skarżącego stanowi samodzielną podstawę prawną do wydania przez

sąd odwoławczy wyroku kasatoryjnego.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.

postanowiono jak w części wstępnej postanowienia. Rozstrzygnięcie co do kosztów

postępowania skargowego znajduje uzasadnienie w treści art. 539f k.p.k. w zw.

z art. 527 § 2 k.p.k.

[J.J.]