Sąd Najwyższy nie wyłączył sędziego M.L. z sprawy zażalenia J.R. na odmowę przyjęcia skargi

W dniu 16 czerwca 2026 r. zarejestrowane zostało w Sądzie Najwyższym,

pod sygnaturą IV KZ 29/26, zażalenie J.R. na zarządzenie Zastępcy

Przewodniczącego Wydziału V Odwoławczego Sądu Okręgowego w Sosnowcu o

odmowie przyjęcia skargi na wyrok Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 17 maja

2026 r., sygn. akt V Ka 7/26. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2026 r. sprawa

została przydzielona do rozpoznania sędziemu Sądu Najwyższego M.L. J.R. złożył

datowany na 9 lipca 2026 r. wniosek o wyłączenie SSN M.L. od udziału w sprawie,

przy czym ograniczył się do stwierdzenia w nim, że „w niniejszej sprawie zachodzą

okoliczności mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności SSN

M.L.”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek jest oczywiście bezzasadny.

IV KZ 29/26

2

Przepis art. 41 § 1 k.p.k., który przywołuje wnioskodawca w komparycji

pisma stanowi, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju,

że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej

sprawie. Tymczasem wnioskodawca nie wskazuje na żadną okoliczność, którą

należałoby oceniać w kontekście wywoływania uzasadnionej wątpliwości co do

bezstronności sędziego. Skoro wniosek nie odwołuje się do żadnych faktów, jego

bezzasadność jest oczywista.

Kierując się powyższym, orzeczono jak na wstępie.

[WB]

[a.ł]