SN utrzymał odmowę przyjęcia skargi obwinionego na wyrok w sprawie o wykroczenie

Zastępca Przewodniczącego Wydziału V Odwoławczego Sądu Okręgowego

w Sosnowcu zarządzeniem z 20 kwietnia 2026 r. odmówił przyjęcia skargi J. R.

wniesionej od kasatoryjnego wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z 17 marca

2026 r. uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Zawierciu z 6 listopada 2025 r.

uniewinniającego J. R. od zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 92a § 2 k.w. w zw.

z art. 20 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

IV KZ 29/26

2

W zażaleniu na to zarządzenie obwiniony podniósł, że nie zgadza się z

argumentacją przedstawioną w pisemnych motywach zarządzenia, iż nie ma

ustawowych podstaw do złożenia skargi w przedmiotowej sprawie.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Za punkt wyjścia do uznania, że zaskarżone zarządzenie było słuszne,

należało przyjąć zasadę wyłączności przepisów Kodeksu postępowania w

sprawach o wykroczenia w kwestiach regulujących procedurę wykroczeniową.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 1 k.p.s.w. postępowanie w sprawach o

wykroczenia toczy się według przepisów tego kodeksu (§ 1), a przepisy Kodeksu

postępowania karnego stosuje się jedynie, gdy niniejszy kodeks tak stanowi (§ 2).

Idąc tym śladem należało stwierdzić, że w żadnym z Działów I, X i XI k.p.s.w.

regulujących postanowienia ogólne, postępowanie odwoławcze i nadzwyczajne

środki zaskarżenia nie ma odesłania do odpowiedniego stosowania regulacji, którą

w procedurze karnej jest skarga na wyrok odwoławczy (Rozdział 55a k.p.k.).

Ustalenie to zamyka definitywnie dyskusję na temat tego, że od kasatoryjnego

wyroku Sądu odwoławczego w sprawach o wykroczenia nie przysługuje stronie

skarga w rozumieniu art. 539a § 1 k.p.k.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak na wstępie.

[J.J.]

[a.ł]