SN wyłączył sędziego od udziału w sprawie o wyłączenie innego sędziego SN

Sędzia SN Paweł Kołodziejski złożył wniosek o wyłączenie go od udziału w

orzekaniu co do wyłączenia innego sędziego SN od rozpoznawania sprawy V KB

1/24.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek okazał się zasadny.

Jest bezsporne, że pan Paweł Kołodziejski został powołany na stanowisko

sędziego Izby Karnej Sądu Najwyższego na podstawie postanowienia Prezydenta

RP z 7 marca 2022 r. w wyniku rekomendacji wydanej przez Krajową Radę

Sądownictwa w dniu 25 czerwca 2021 r. w składzie określonym ustawą z 8 grudnia

2017 r.

Wadliwość tej procedury omówiona została w uchwale składu połączonych

Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z

V KB 1/24

2

23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego z 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, wynika też z normatywnej treści art.

41 § 1 k.p.k., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. EKPC i art. 47 Karty Praw

Podstawowych. Rolą powołanych przepisów jest zagwarantowanie stronie prawa

do bezstronnego, niezależnego i niezawisłego sądu, a takim może być wyłącznie

sąd ustanowiony ustawą. Pozostawienie przedmiotowej sprawy w referacie

sędziego Pawła Kołodziejskiego będzie prowadzić do naruszenia standardu z art. 6

ust. 1 EKPC. Badanie zasadności wniosku należało poprzedzić dywagacją, że

każdy polski sąd jest związany dokonaną przez ETPC wykładnią standardu z art. 6

ust. 1 EKPC (zob. post. SN: z 16 września 2021 r., I KZ 29/21; z 22 marca 2022 r., I

KZP 13/21; z 15 września 2022 r., I KO 75/21), a to skutkuje przyjęciem, że

rozstrzyganie w sprawie przez osobę powołaną do Sądu Najwyższego na

stanowisko sędziego w wadliwej procedurze, wiąże się z istotnym i bardzo

prawdopodobnym naruszeniem prawa strony do rozpoznania sprawy przez

bezstronny i niezależny sąd ustanowiony ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC,

ale także standardu konstytucyjnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Takie

stanowisko miało miejsce w wyrokach EKPC przeciwko Polsce: z 22 lipca 2021 r.,

nr 43447/19 w sprawie Reczkowicz, z 8 listopada 2021 r., nr 49868/19 i nr

57511/19 w sprawie Dolińskiej-Ficek oraz Ozimka oraz z 3 lutego 2022 r., nr

1469/20 w sprawie Advance Pharma sp. z o.o. a punkt widzenia Sądu

Najwyższego wyrażony w postanowieniu z 16 września 2022 r., III KK 339/22

głoszący, że wejście w życie przepisów art. 29 § 4 – 25 ustawy o Sądzie

Najwyższym nie może prowadzić do obniżenia standardu dopuszczalności badania

bezstronności (…) sędziowskiej oraz określenia skutków ich braku, wypracowanego

w orzecznictwie TSUE i ETPCz” – ostatecznie dopełniło zasadności twierdzenia, że

realizacja standardów wynikających z przepisów art. 41 § 1 k.p.k., art. 45 ust. 1

Konstytucji RP, art. 6 ust. EKPC i art. 47 Karty Praw Podstawowych wymagało

wyłączenia od rozpoznania sprawy V KB 1/24 pana Pawła Kołodziejskiego.

Z tych powodów, kierując się zagwarantowaniem stronie prawa do

bezstronnego i niezależnego sądu zapewnionego ustawą (art. 6 ust. 1 EKPC), a

także biorąc pod uwagę konieczność wyeliminowania niepożądanych skutków

prawnych w postaci żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3

V KB 1/24

3

k.p.k. oraz w celu ochrony Skarbu Państwa przed odpowiedzialnością

odszkodowawczą, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

[J.J.]

[a.ł]