Obrońca podważył powołanie sędziego SN na wniosek KRS. Sąd Najwyższy wyłączył go z sprawy

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanych T.H. i D.R. o

wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego S.S. od rozpoznania sprawy zawisłej

przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt V KK 118/25. Wnioskodawca podniósł, że

podstawą wniosku o wyłączenie jest wadliwe powołanie na stanowisko sędziego

Sądu Najwyższego. Wniosek o wyłączenie tego sędziego został zarejestrowany

pod sygn. KRI 1156 i przydzielony do rozpoznania SSN R.W. Po wyłączeniu, na

wniosek obrońcy skazanych, sędziego R.W. postanowieniem z dnia 6 października

2025 r., KRI 1207, wniosek o wyłączenie sędziego S.S., zarejestrowany pod sygn.

KRI 1156, został przydzielony do rozpoznania SSN B.S.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

V KK 118/25

2

Wniosek obrońcy skazanego zasługuje na uwzględnienie ze względu na

treść art. 41 § 1 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem sędzia podlega wyłączeniu, jeżeli

istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co

do jego bezstronności w danej sprawie. Okolicznością mogąca wywołać tę

wątpliwość może być m.in. tryb powołania sędziego Sądu Najwyższego na urząd

(zob. np. postanowienie SN z dnia 19 października 2022 r., sygn. akt II KK 206/21).

Sąd Najwyższy jest zobowiązany do wyłączenia sędziego także wówczas,

gdy orzekanie przez sędziego w sprawie mogłoby realnie prowadzić do znacznie

poważniejszych uchybień, a więc do naruszenia standardu niezależności i

bezstronności gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1

Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i

uznania, że taki skład orzekający w ogóle nie stanowi niezależnego i bezstronnego

sądu ustanowionego ustawą, co mogłoby skutkować m.in. odpowiedzialnością

odszkodowawczą Państwa (zob. np. postanowienie SN z dnia 11 kwietnia 2023 r.,

sygn. akt II KK 57/23, KRI 155).

Złożony przez obrońcę wniosek opiera się na okolicznościach związanych z

powołaniem S.S. na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady

Sądownictwa, którą ukształtowano na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o

zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r. poz. 3). Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że już sam fakt brania

udziału w orzekaniu osoby powołanej na urząd sędziego Sądu Najwyższego na

wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w tym trybie, prowadzi do

nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (zob. uchwała Sądu

Najwyższego w składzie połączonych 3 Izb z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-

1/20; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22). Nie ulega

również wątpliwości, że nienależyta obsada Sądu Najwyższego jest brana pod

uwagę w sprawach przez Europejskim Trybunałem Praw Człowieka (por. m. in.

wyroki: z dnia 22 lipca 2021 r., nr 43447/19, Reczkowicz przeciwko Polsce; z dnia 8

listopada 2021 r., nr 49868/19 i 57511/19, Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko

Polsce i z dnia 3 lutego 2022 r., nr 1469/20, Advance Pharma Sp. z o.o. przeciwko

Polsce).

V KK 118/25

3

Skoro zatem S.S. został powołany na stanowisko sędziego Sądu

Najwyższego z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa w składzie wadliwie

ukształtowanym, należało wyłączyć tego sędziego od udziału w sprawie o sygn. akt

V KK 118/25.

SSN Barbara Skoczkowska

[WB]

[a.ł]