Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania wyroku wobec P.S. mimo kasacji jego obrońcy

Obrońca skazanego P.S. w złożonej kasacji wniósł o wstrzymanie wykonania

wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt IV

Ka 1069/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 18

września 2024 r., sygn. akt III K 839/23. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał,

że o jego zasadności przesądza oczywista zasadność wywiedzionej na korzyść

skazanego kasacji.

Prokurator w odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego wniósł o jej

oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

V KK 172/26

2

Wniosek obrońcy skazanego jako niezasadny nie zasługuje na

uwzględnienie.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może

wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego

wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Treść tego przepisuje wprawdzie nie

określa przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, jednakże możliwość jego

wstrzymania, jak wynika z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa ma charakter

wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady określonej w art. 9 § 2 k.k.w. Przepis ten

jednoznacznie wskazuje, że orzeczenie staje się wykonalne z chwilą jego

uprawomocnienia. Zatem wstrzymanie wykonania orzeczenia, jako instytucja o

charakterze wyjątkowym, może nastąpić przy jednoczesnym spełnieniu dwóch

warunków, to jest wystąpienia sytuacji oczywistej zasadności zarzutów kasacyjnych

oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby

wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne dla skazanego skutki (por.

postanowienie SN z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 111/21, postanowienie

SN z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt V KK 415/21).

Jednocześnie zaznaczyć należy, że w orzecznictwie podkreśla się, że

uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku może

mieć miejsce, jeżeli zachodzi wysokie, niemal zbliżone do pewności,

prawdopodobieństwo uchylenia prawomocnego wyroku (por. postanowienie SN z

dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie SN z dnia 29 marca 2021 r.,

IV KK 103/21), a w następstwie tego uniewinnienie osoby skazanej, bądź

umorzenie wobec niej postępowania (por. postanowienie SN z dnia 15 lutego

2018 r., II KK 23/18).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, nie

przesądzając wprawdzie ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego w

stosunku do skazanego, wskazać należy, że żadna z powyższych przesłanek nie

zachodzi. Obrońca skazanego wnosząc o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie

podniósł takich argumentów, które wskazywałyby na zasadność zastosowania

szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania orzeczenia. Nie sposób

także uznać, w oparciu o treść sformułowanych zarzutów, że uwzględnienie

przedmiotowej kasacji jawi się jako realne, a wydany przez sąd odwoławczy wyrok

V KK 172/26

3

jest oczywiście wadliwy. Podkreślić jednocześnie należy, że subiektywne

przekonanie o trafności stawianych zarzutów nie przesądza o konieczności

wstrzymania wykonania wyroku, a następnie uchylenia wyroku sądu

odwoławczego.

Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy stwierdził, że w stosunku do

skazanego P.S. nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania

nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., skutkującej

wstrzymaniem wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 13

listopada 2025 r., sygn. akt IV Ka 1069/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego

w Bydgoszczy z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt III K 839/23.

W tej sytuacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[wb]

[r.g.]