Pełnomocnik interwenienta chciał wyłączyć sędziego z Izby Dyscyplinarnej. SN odmówił

Zarządzeniem z 12 września 2025 r., SSN Ryszard Witowski został

wyznaczony do rozpoznania kasacji obrońcy i pełnomocnika interwenienta od

wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z 18 lutego 2025 r., sygn. akt V Ka 713/24,

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Żyrardowie z 30 kwietnia 2024

r., sygn. akt II K 389/22.

Wnioskiem z 1 października 2025 r. pełnomocnik interwenta wniósł o wyłączenie

SSN Ryszarda Witkowskiego od rozpoznania kasacji w sprawie V KK 395/25.

Uzasadniając wniosek jego autor wskazał, że ww. sędzia został powołany na urząd

sędziego w trybie przewidzianym w ustawie z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o

Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, także orzekał w Izbie

Dyscyplinarnej.

V KK 395/25

2

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Wniosek o wyłączenie SSN Ryszarda Witkowskiego od rozpoznana sprawy

sygn. akt V KK 395/25 nie zasługiwał na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, że zasadnicza część przedstawionych przez

wnioskodawcę argumentów nie mogła zostać rozpoznana w trybie 41 § 1 k.p.k. W

orzecznictwie Sądu Najwyższego słusznie podkreśla się, że wątpliwość co do

bezstronności sędziego nie może być wywodzona z samych kwestii ustrojowych

związanych z jego powołaniem i to niezależnie od tego w jakim okresie i z jakimi

ułomnościami w procedurze nominacyjnej doszło to tego powołania (zob. m.in.

postanowienie SN z 21 czerwca 2023 r., IV KK 460/19; postanowienie SN z 31

października 2023 r., V KK 358/23). Podnoszone zarzuty nie mogą mieć bowiem

charakteru abstrakcyjnego i odnosić się do całych grup powołanych sędziów (vide

postanowienie SN z 10 sierpnia 2023 r., V KK 162/22). Gdyby zatem

wnioskodawca poprzestał na argumentach systemowych związanych z powołaniem

Ryszarda Witowskiego na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, należałoby

uznać wniosek za niedopuszczalny z mocy ustawy i pozostawić go bez

rozpoznania. Niemniej jednak pełnomocnik interwenienta powołał się również na

okoliczności faktyczne, które mogą jej zdaniem stanowić podstawę wniosku o

wyłączenie sędziego w trybie art. 41 § 1 k.p.k., co uzasadniało jego merytoryczne

rozpoznanie.

Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje

okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego

bezstronności w danej sprawie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że

należy ją rozumieć jako obiektywną bezstronność sędziego, w tym zarówno

subiektywne poczucie sędziego co do własnej bezstronności, jak i jego

bezstronność w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych

przesłankach oraz analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej

przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob. uchwała

SN z 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5/39; wyrok SN z 8 stycznia

2009r., III KK 257/08, LEX nr 532400; wyrok SN z 18 marca 2009 r., IV KK 380/08,

LEX nr 491543). Wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna być więc

należycie, a zatem wystarczająco „uzasadniona".

V KK 395/25

3

Instytucja wyłączenia sędziego z powodu istnienia okoliczności mogących

wywołać wątpliwości co do jego bezstronności ma bowiem charakter procesowej

gwarancji w konkretnym postępowaniu. W konsekwencji zasadność wniosku

o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ

na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego w danej sprawie.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać

należy, że wnioskodawca nie przedstawił żadnych argumentów wskazujących na to,

że w realiach niniejszej sprawy SSN Ryszard Witowski mógłby naruszyć standard

bezstronności, ograniczając się wyłącznie do prezentacji swoich poglądów

popartych argumentacją o charakterze abstrakcyjnym. Nie stanowi bowiem o braku

bezstronności ww. sędziego w przedmiotowej sprawie fakt orzekania przez SSN

Ryszarda Witowskiego w Izbie Dyscyplinarnej, gdy wnioskodawca nie tylko nie

wskazał na jakikolwiek wpływ tych okoliczności na rozstrzygnięcie sprawy, a także

czy w ogóle zachodzi pomiędzy tymi okolicznościami, a przedmiotem sprawy

jakikolwiek związek.

Reasumując, okoliczności podniesione we wniosku uzasadniały wyłączenia

SSN Ryszarda Witkowskiego od rozpoznania sprawy V KK 395/25, co skutkowało

jego nieuwzględnieniem w oparciu o art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a

contrario.

[J.J.]

[a.ł]