Sygnatura akt: V KK 456/26
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział V
Rodzaj: Wyrok
Data orzeczenia: 4 listopada 2026 r.
W serwisie od: 9 listopada 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Brak zadośćuczynienia dla pokrzywdzonych w sprawie ojca. SN uchylił wyrok w tej części

Spór

Prokurator Generalny w kasacji na niekorzyść oskarżonego zarzucił rażące naruszenie art. 67 § 3 k.k. przez brak orzeczenia zadośćuczynienia lub nawiązki na rzecz wszystkich pokrzywdzonych.

Ustalenia sądu

Sąd Rejonowy uznał D.G. za winnego czterech czynów: groźby bezprawnej i przemocy w celu wymuszenia określonego działania, spowodowania naruszenia czynności narządów ciała u małoletniego syna oraz naruszenia nietykalności cielesnej małoletniej pokrzywdzonej. Wyrok nie został zaskarżony apelacją.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w części, w której nie orzeczono o zadośćuczynieniu albo nawiązce, przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego.

Dlaczego

Przy warunkowym umorzeniu sąd był zobowiązany do orzeczenia obowiązku zadośćuczynienia lub nawiązki, skoro czyny spowodowały krzywdy u trójki pokrzywdzonych, a tego zaniechał.

Dla firm

Warunkowe umorzenie postępowania karnego wymaga orzeczenia obowiązku naprawienia szkody albo zadośćuczynienia lub nawiązki, gdy czyn spowodował krzywdę pokrzywdzonych.

Więcej o sprawie

Oskarżony został uznany za winnego czterech czynów, w tym wobec małoletniego syna i małoletniej pokrzywdzonej. Sąd Rejonowy warunkowo umorzył postępowanie na dwa lata.

zachowaniami przestępczymi, które spowodowały krzywdy u trójki pokrzywdzonych, w grę wchodziło nałożenie na sprawcę obowiązku zadośćuczynienia bądź nawiązki
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział V
Sygnatura: V KK 456/26

Treść orzeczenia

Sygn. akt V KK 456/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 listopada 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Stępka (przewodniczący)

SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Puszkarski

w sprawie D.G.

skazanego za popełnienie czynu z art. 191 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. i in.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron,

w dniu 4 listopada 2026 r.

kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść od wyroku

Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi

z dnia 30 października 2025 r., sygn. akt VI K 725/25

1. uchyla wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w

Łodzi z dnia 30 października 2025 r., sygn. akt VI K 725/25 w

części w jakiej nie orzeczono o zadośćuczynieniu albo

nawiązce na rzecz pokrzywdzonych i w tym zakresie sprawę

przekazuje temu Sądowi do ponownego rozpoznania;

2. obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi za

postępowanie kasacyjne.

Michał Laskowski

Andrzej Stępka

Zbigniew Puszkarski

Sygn. akt V KK 456/26

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, wyrokiem z 30 października

2025 r., uznał D.G. za winnego popełnienia czterech czynów zabronionych:

zastosowania w ramach czynu ciągłego groźby bezprawnej w celu wymuszenia

określonego działania (art. 191 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.), zastosowania

przemocy w celu wymuszenia określonego działania i spowodowania naruszenia

czynności narządów ciała trwających nie dłużej niż 7 dni (art. 191 § 1 k.k. w zw. z art.

157 § 2 k.k.), spowodowania u swojego małoletniego syna naruszenia czynności

narządów ciała trwających nie dłużej niż 7 dni (art. 157 § 2 k.k.) i naruszenia

nietykalności cielesnej małoletniej pokrzywdzonej (art. 217 § 1 k.k.) i na podstawie

art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne na okres

próby dwóch lat i na podstawie art. 67 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego w okresie

próby dozór kuratora sądowego. Wyrok nie został zaskarżony apelacją i

uprawomocnił się 7 listopada 2025 r.

Kasację od tego orzeczenia wniósł w dniu 30 września 2026 r., Prokurator

Generalny na niekorzyść D.G. Podniósł w niej rażące i mające istotny wpływ na treść

orzeczenia naruszenie art. 67 § 3 k.k. polegające na braku orzeczenia

zadośćuczynienia lub nawiązki na rzecz wszystkich pokrzywdzonych, pomimo że

było to obligatoryjne. Przy tak sformułowanym zarzucie wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku w części, w której nie został orzeczony obowiązek z art. 67 §

3 k.k. i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi

Rejonowemu dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi.

W odpowiedzi na kasację obrońca wniósł o oddalenie jej jako oczywiście

bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja była oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.

Warunkowo umarzając postępowanie karne wobec D.G. Sąd Rejonowy

zobowiązany był do zastosowania art. 67 § 3 k.k. i nałożenia na sprawcę obowiązku

naprawienia szkody w całości albo w części, a w miarę możliwości również

obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, albo zamiast tych obowiązków

orzeczenia nawiązki. W niniejszej sprawie, wobec sprawcy czterech występków

Sygn. akt V KK 456/26

godzących w wolność wyboru postępowania, zdrowie człowieka i jego nietykalność

cielesną, a więc zachowaniami przestępczymi, które spowodowały krzywdy u trójki

pokrzywdzonych, w grę wchodziło nałożenie na sprawcę obowiązku

zadośćuczynienia bądź nawiązki, czego Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w

Łodzi zaniechał i co w ponownym postępowaniu będzie zobligowany rozważyć i

orzec.

Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł na posiedzeniu bez udziału stron jak

w części dyspozytywnej wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).

Michał Laskowski

Andrzej Stępka

Zbigniew Puszkarski

[WB]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.