Sędzia SN powołany z udziałem wadliwej KRS wyłączony z rozpoznania wniosku obrońcy

Obrońca skazanego D.Ś. wniósł o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego:

A.B., Z.K. i A.D. od rozpoznawania sprawy o sygn. akt V KK 64/25. Wnioskodawca

podniósł, że podstawą wniosku o wyłączenie jest wadliwe powołania na stanowisko

sędziów Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, którą

ukształtowano na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. W wyniku losowania do

rozpoznania wniosku został wyznaczony sędzia Sądu Najwyższego M.S., a sprawa

została zarejestrowana jako KRI 1271. Obrońca skazanego D.Ś. wniósł o

wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego M.S. od rozpoznania wniosku o

wyłączenie tych sędziów od rozpoznawania sprawy o sygn. V KK 64/25. Wniosek o

V KK 64/25

2

wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego M.S. został zarejestrowany pod sygn. KRI

1326 i przydzielony do rozpoznania SSN B.S.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie ze względu na treść art. 41 § 1 k.p.k.

Zgodnie z tym przepisem sędzia podlega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność

tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego

bezstronności w danej sprawie. Okolicznością mogąca wywołać tę wątpliwość

może być m.in. tryb powołania sędziego Sądu Najwyższego na urząd (zob. np.

postanowienie SN z dnia 19 października 2022 r., sygn. akt II KK 206/21).

Sąd Najwyższy jest zobowiązany do wyłączenia sędziego także wówczas,

gdy skład orzekający nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego

ustawą. Na obecnym etapie nie jest konieczne szczegółowe wykazywanie tego, że

nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wynika z faktu

brania udziału w orzekaniu osoby powołanej na urząd sędziego Sądu Najwyższego

na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym

przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie

Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (zob. uchwała Sądu Najwyższego z

dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22; uchwała Sądu Najwyższego w składzie

połączonych 3 Izb z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20; zob. także wyroki

ETPC: z dnia 22 lipca 2021 r., nr 43447/19, Reczkowicz przeciwko Polsce; z dnia 8

listopada 2021 r., nr 49868/19 i 57511/19, Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko

Polsce i z dnia 3 lutego 2022 r., nr 1469/20, Advance Pharma Sp. z o.o. przeciwko

Polsce).

Skoro zatem M.S. został powołany na stanowisko sędziego Sądu

Najwyższego z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa w składzie wadliwie

ukształtowanym, należało wyłączyć tego sędziego od udziału w rozpoznaniu

sprawy z wniosku o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego: A.B., Z.K. i A.D. od

udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt V KK 64/25. Należy bowiem stwierdzić,

że w realiach rozpoznawanej sprawy udział wyznaczonego sędziego – M.S.- w

rozpoznaniu przedmiotowej sprawy stanowiłby rażące naruszenie zakazu nemo

iudex in causa sua, a ponadto mógłby realnie w konsekwencji prowadzić do

naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw

V KK 64/25

3

Człowieka i Podstawowych Wolności i uznania, że taki skład orzekający w ogóle nie

stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą, co mogłoby

skutkować m.in. odpowiedzialnością odszkodowawczą Państwa.

SSN Barbara Skoczkowska

[WB]

[r.g.]