Sprawa zażalenia na odmowę śledztwa wobec sędziego trafi z Bydgoszczy do Mogilna

Postanowieniem z dnia 3 września 2026 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy

zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie przekazania w trybie art. 37 k.p.k.

innemu sądowi równorzędnemu sprawy zainicjowanej zażaleniem M.K. na

postanowienie z dnia 28 marca 2026 r. zatwierdzone przez prokuratora Prokuratury

Rejonowej Bydgoszcz-Południe w dniu 30 marca 2026 r., w sprawie […] o odmowie

wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k. W uzasadnieniu wniosku

V KO 152/26

2

wskazano na charakter przedmiotowej sprawy, tj. fakt, że sprawa dotyczy

zawiadomienia o przekroczeniu uprawnień przez jednego z sędziów orzekających

w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy. Zdaniem sądu występującego z wnioskiem

okoliczność ta przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi

równorzędnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie trzeba wskazać, że

przepis art. 37 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, albowiem określa możliwość

odstąpienia od rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i przekazania

sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Może to nastąpić, gdy przemawia za taką

decyzją dobro wymiaru sprawiedliwości. Przyjmuje się, że dobro wymiaru

sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy innemu równorzędnemu sądowi

wtedy, gdy rozpoznanie sprawy w sądzie właściwym miejscowo mogłoby stwarzać

w odbiorze postronnego obserwatora przekonanie o tym, iż sprawa będzie

rozpoznana w sposób nieobiektywny. Nie trzeba przekonywać, że nie buduje

pozytywnego obrazu wymiaru sprawiedliwości sytuacja, gdy oceny wydanego w

sprawie orzeczenia nie dokonuje się przez pryzmat jego treści i przebiegu

postępowania dowodowego, ale przez pryzmat okoliczności, które mają związek z

samym sądem rozpoznającym sprawę i stronami postępowania. Bezsporne jest

zatem, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego procedowania, które nie

będzie rodziło podejrzeń co do braku obiektywizmu i bezstronności sądu. Nie

chodzi przy tym o każdy rodzaj takich podejrzeń oraz wątpliwości, ale o takie, które

mogłyby się zrodzić u postronnego, niezainteresowanego osobiście sposobem

rozstrzygnięcia danej sprawy, obserwatora takiego procesu, który przy tym posiada

podstawową wiedzę o zasadach procesu i roli określonych organów procesowych.

Przenosząc te uwagi w realia sprawy podkreślić należy, że okoliczności

sygnalizowane we wniosku przez sąd właściwy, niewątpliwie mogłyby wywołać u

takiego obserwatora wątpliwości co do bezstronnego i obiektywnego rozpoznania

sprawy we właściwym sądzie. Jest rzeczą oczywistą, że w odbiorze społecznym,

po rozpoznaniu przez sąd właściwy sprawy, która dotyczy potencjalnej możliwości

prowadzenia postępowania karnego co do sędziego orzekającego w tym właśnie

sądzie, mogłoby powstać przekonanie o braku bezstronności w prowadzonym

V KO 152/26

3

postępowaniu odwoławczym. Mając zatem na uwadze dobro wymiaru

sprawiedliwości i zastrzegając jednocześnie, że decyzja Sądu Najwyższego podjęta

w tej sprawie, nie może być odebrana, jako potwierdzenie braku obiektywizmu czy

zaufania do sędziów Sądu Rejonowego w Bydgoszczy, Sąd Najwyższy przekazał

przedmiotową sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mogilnie.

[WB]

[a.ł]