Stoczniowiec dostanie rekompensatę, choć ZUS uznał, że nie miał 15 lat pracy w szczególnych warunkach

Decyzją z dnia 19 maja 2025r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w A. odmówił K. R. przyznania rekompensaty, powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2024r., poz. 1631 ze zm.) i ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych ( Dz. U. z 2023 r. poz. 164).

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczony nie spełnia warunków do przyznania żądanej rekompensaty, bowiem nie udowodnił, że w wymaganym okresie 15 lat pracował w warunkach szczególnych.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony, domagając się jej zmiany i przyznania żądanej rekompensaty, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jej przyznania, w szczególności posiada wymagany okres pracy w warunkach szczególnych. Wskazał, że w okresie od 07.01.1977r. do 30.06.1980r.r. pracując w Stoczni (...) wykonywał pracę w warunkach szczególnych.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ rentowy podał, że zaliczył ubezpieczonemu do pracy w warunkach szczególnych łącznie 13 lat 11 m-cy i 4 dni.

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych – rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli przed dniem 1 stycznia 2009 r. ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wynoszący co najmniej 15 lat. Natomiast w myśl ust. 2 rekompensata nie przysługuje osobie, która ma ustalone decyzją prawomocną prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub przepisów odrębnych.

Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy ubezpieczony spełnia warunek wymaganego czasu pracy w warunkach szczególnych, niezbędny do uzyskania rekompensaty.

W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi w aktach rentowych i dokumentacji pracowniczej, a także przesłuchał ubezpieczonego (nagranie rozprawy z dnia 28.05.2026 r.).

Po przeanalizowaniu wspomnianego wyżej materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest wystarczający i potwierdza twierdzenia ubezpieczonego dotyczące posiadania wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych.

Jak wynika bowiem ze wspomnianych wyżej dowodów, ubezpieczony był zatrudniony w Stoczni (...) od 7 stycznia 1977r. do 30 czerwca 1980r. Do 31 stycznia 1979r. uczył się w Zasadniczej Szkole Zawodowej – pracował przez 6 godzin w ciągu dnia i jechał na zajęcia do szkoły. Po ukończeniu kursów spawania – elektrycznego ( w okresie od 13.03.1977r. do 18.07.1977r. ) i kursu podstawowego spawania w osłonie (...)( od 01.08.1977r. do 10.08.1977r. ) ubezpieczony zajmował się tylko i wyłącznie spawaniem elektrycznym ręcznym różnych elementów statków. Wspomnianą pracę w pełnym wymiarze czasu pracy ubezpieczony wykonywał od ukończenia szkoły, tj. od 1 lutego 1979r. do końca zatrudnienia. Nie korzystał z urlopów bezpłatnych, ani też dłuższych zwolnień lekarskich. Otrzymywał mleko i herbatę.

Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego, albowiem były one spójne, logiczne i potwierdzone dodatkowo przez dokumentację pracowniczą oraz pozostały materiał dowodowy.

Wspomniane wyżej dowody wskazują, że ubezpieczony w okresie od 1 lutego 1979r. do 30 czerwca 1980r. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A dziale XIV poz. 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ubezpieczony spełnia wszystkie warunki niezbędne do przyznania rekompensaty, dlatego też Sąd zgodnie z art. 477

14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję, jak w sentencji.

Sędzia Karolina Chudzinska