Sąd zmienił decyzję ZUS i ustalił podleganie ubezpieczeniom tylko od 9 do 30 czerwca 2023

W dniu 23 stycznia 2024 r.

O. M. (1)

odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w K. z dnia 21 grudnia 2023 r. nr (...)-(...), którą organ rentowy umorzył postępowanie w sprawie podlegania O. M. (1) ubezpieczeniom społecznym, jako osoby wykonującej umowę zlecenie u płatnika składek P. R..

O. M. (1) podniósł, że organ rentowy powinien kontynuować wszczęte postępowanie, tak by doprowadziło ono do ustaleń zgodnych ze stanem faktycznym, tj. takich, że okres jego podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytuły zlecenia z P. R. obejmuje czas od 9 czerwca 2023 r. do 30 czerwca 2023 r., a nie okres dłuższy przyjęty przez ZUS, tj. od 4 czerwca 2023 r. do 27 lipca 2023 r.

O. M. (1) wskazał, że zlecenie na rzecz P. R. faktycznie wykonywał od 9 czerwca 2023 r. do 30 czerwca 2023 r. i tylko w tym czasie szkolił kursantów nauki jazdy, co dokumentują podpisane przez niego karty jazd. Ponadto zaznaczył, że nie dysponuje dokumentem umowy zlecenia, ponieważ go nigdy nie otrzymał od zleceniodawcy, jak również części wynagrodzenia z tytułu jej świadczenia

(odwołanie O. M. (1) – k. 3-4 a.s.).

W odpowiedzi

ZUS (...) Oddział w K.

wniósł o oddalenie odwołanie i zasądzenie od O. M. (1) kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu stanowiska organ rentowy wskazał, że zgodnie z dokumentami złożonymi przez płatnika, tj. dokumentem ewidencji czasu pracy za 6(...) i 7(...) z podpisem zleceniobiorcy, z której wynika, że pierwszym dniem wykonywania zlecenia był 4 czerwca 2023 r. natomiast ostatnim 28 lipca 2023 r.

Organ rentowy podniósł, że w tym stanie rzeczy należało uznać zasadność zgłoszenia O. M. (1) do ubezpieczeń społecznych przez P. R., wobec czego postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i została wydana decyzja o jego umorzeniu

(odpowiedź na odwołanie – k. 5-6 a.s.).

Płatnik składek nie zajął stanowiska w sprawie, nie ustosunkował się ani do stanowiska ubezpieczonego O. M. (1), ani organu rentowego. Nie stawiła się na rozprawę, nie złożył w sprawie zeznań.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

O. M. (1) był zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna od dnia 24 kwietnia 2023 r. do 9 czerwca 2023 r.

Z dniem 9 czerwca 2023 r. rozpoczął wykonywanie zlecenia u P. R. jako instruktor w szkole nauki jazdy. Dzień rozpoczęcia wykonywania zlecenia został ustalony ze zleceniodawcą w toku wcześniej prowadzonych z nim rozmów, odbytych w odpowiedzi na ogłoszenie o pracę. W dniu 9 czerwca 2023 r. O. M. (1) stawił się we wskazanym przez P. R. miejscu wykonywania zlecenia. P. R. był wówczas nieobecny i O. M. (1) został wprowadzony w obowiązki przez pracownika sekretariatu szkoły, który udostępnił mu klucze do biura i wskazał miejsce pobierania kluczy do samochodu. W tym dniu O. M. (1) nie otrzymał umowy zlecenia, pomimo tego przystąpił do wykonania czynności jako instruktor i zaczął jazdy z kursantami. Dni, kiedy prowadził szkolenia, były dokumentowane kartami jazd, na których podpis składali instruktor oraz szkolone osoby. Na kolejne dni grafik szkoleń przysyłał mu pracownik sekretariatu w wiadomości MMS i zgodnie z nim O. M. (1) realizował szkolenia, pomimo że umowy o pracę/zlecenia nadal nie otrzymał, chociaż upominał się o nią wielokrotnie u P. R., informując go, że musi wyrejestrować się z Urzędzie Pracy, skoro podjął pracę.

W dniu 13 czerwca 2023 r. O. M. (1) stawił się w Urzędzie Pracy celem wyrejestrowania, pomimo że nadal nie otrzymał umowy na piśmie. Złożył oświadczenie, że podjął pracę z datą 9 czerwca 2023 r. i z tego powodu dokonuje wyrejestrowania.

Decyzją Prezydenta (...) K. z dnia 13 czerwca 2023 r. O. M. (1) z dniem 9 czerwca 2023 r. utracił status osoby bezrobotnej

(k. 42 a.s.).

Także po wyrejestrowaniu, nie otrzymał umowy zlecenia, pomimo, że P. R. wielokrotnie zapewniał go, że polecenie jej sporządzenia zostało przekazane do księgowej i w ciągu kilku dniu dokument będzie gotowy. Po upływie tego czasu umowa nie została podpisana, a ponadto, wobec tego, że zbliżał się koniec czerwca 2023 r., O. M. (1) podjął decyzję o rezygnacji z pracy u P. R. i zadeklarował stawiennictwo tylko do końca miesiąca. Ostatnim dniem, w którym O. M. (1) prowadził szkolenia nauki jazdy dla kursantów był 30 czerwca 2023 r. Także w tym dniu P. R. nie wręczył O. M. (1) umowy zlecenia ani nie wypłacił wynagrodzenia za czas, kiedy zlecenie było wykonywane.

Kiedy w kolejnych dniach O. M. (1) próbował skontaktować się z P. R., ten nie odbierał telefonu. Dopiero, gdy O. M. (1) zadzwonił z zastrzeżonego numeru, udało mu się nawiązać kontakt z P. R., który poinformował go, że nie ma obowiązku wydać umowy, a na zapłatę wynagrodzenie ma czas do 10 lipca 2023 r. W lipcu 2023 r. O. M. (1) otrzymał tylko część wynagrodzenia w kwocie 1.563,01 zł, a co do pozostałej jego części zmuszony był wystąpić na drogę sądową.

W dniu 17 kwietnia 2024 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w sprawie o sygn. akt VII Np. 448/23 o wynagrodzenie za pracę wydała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym nakazał P. R. zapłacić na rzecz O. M. (1) kwotę 1.519,43 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnianie liczonymi od 11 lipca 2023 r. do dnia zapłaty tytułem części wynagrodzenia za czerwiec 2023 r.

(odpis nakazu zapłaty – k. 45 a.s.).

Ponadto, w dniu 13 lipca 2023 r., podczas wizyty u lekarza, O. M. (1) powziął wiedzę o tym, że nie jest ubezpieczony. Ustalił, że ubezpieczeniem z tytułu umowy zlecenia w ogóle nie był objęty do tego czasu, a ubezpieczenie z Urzędu Pracy, przestało obowiązywać miesiąc po wyrejestrowaniu się. Mając tę wiedzę O. M. (1) w dniu 13 lipca 2023 r. stawił się w Urzędzie Pracy celem ponownego zarejestrowania jako osoba bezrobotna

(karty jazd – k. 40-41 a.s., zeznania O. M. (1) – k. 98-100 a.s.).

Decyzją Prezydenta (...) K. z dnia 13 lipca 2023 r. O. M. (1) został uznany z dniem 13 lipca 2023 r. osobą bezrobotną

(k. 43 a.s.).

P. R. dopiero w dniu 13 lipca 2023 r. zgłosił O. M. (1) jako zleceniobiorcę do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego od 19 czerwca 2023 r. do 3 lipca 2023 r.

(bezsporne).

Państwowa Inspekcja Pracy, na wniosek O. M. (1), w październiku 2023 r. przeprowadziła u P. R. kontrolę. W jej toku PIP ustaliła, że O. M. (1) zgodnie z drukiem ZUS P ZUA z dnia 13 lipca 2023 r. został zatrudniony do 19 czerwca 2023 r. podczas gdy zgodnie z okazanym rachunkiem z dnia 31 czerwca 2023 r. na kwotę 800,32 zł za 32 godziny pracy – pracę wykonywał od 4 czerwca 2023 r. Ponadto, zgodnie z rachunkiem z dnia 31 lipca 2023 r. na kwotę 1.426,56 zł za 57 godzin, pracę świadczył od 4 lipca 2023 r. do 28 lipca 2023r., ale zgodnie z drukiem ZUS P ZWUA został wyrejestrowany od 4 lipca 2023 r. O poczynionych ustaleniach, Państwowa Inspekcja Pracy pismem z dnia 20 października 2023 r. poinformowała ZUS (...) Oddział w K.

(pismo PIP do ZUS (...) Oddział w K. – nienumerowana karta akt ZUS).

Na tej podstawie, Zakład dokonał analizy konta ubezpieczonego O. M. (1), z której wynikało, że O. M. (1) został zgłoszony od 19 czerwca 2023 r. do 3 lipca 2023 r. do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego jako zleceniobiorca płatnika P. R..

W związku z brakiem zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych od 4 czerwca 2023 r. do 18 czerwca 2023 r. i od 4 lipca 2023 r. do 28 lipca 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dniu 30 października 2023 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia okresu podlegania ubezpieczeniom społecznym O. M. (1) jako osoby wykonującej umowę zlecenie u płatnika składek P. R.

(zawiadomienie o wszczęciu postępowania – nienumerowana karta akt ZUS).

Zakład zobowiązał strony postępowania do przedłożenia wszelkiej dokumentacji potwierdzającej wykonywanie umowy zlecenia. W toku postępowania ZUS P. R. wskazał, że umowa zlecenia pomiędzy nim a O. M. (1) została zawarta ustnie, a zgłoszenie do ubezpieczeń zostało dokonane z nieprawidłową datą. Wynagrodzenie miało być wypłacone zgodnie z rachunkami, jednak ostatecznie dokonano wypłaty jednym przelewem, a umowa nie została rozwiązana na piśmie

(pisemne wyjaśnienia P. R. – nienumerowana karta akt ZUS). Na potwierdzenie wyjaśnień, płatnik przedłożył:



oświadczenie z dnia 10 października 2023 r. dotyczące zawarcia ustnej umowy



(...) z dnia 30 czerwca 2023 r. na kwotę 800,00 zł



rachunek (...) z dnia 31 lipca 2023 r. na kwotę 1426,56 zł



potwierdzenie wykonania przelewu z konta płatnika na konto ubezpieczonego z dnia 28 lipca 2023 r. na kwotę 1 563,01 zł



ewidencję czasu pracy O. M. (1) za 6/

2023 i 7/

2023 opatrzoną podpisem, który wskazywał, że dokument został podpisany przez O. M. (1).

W trakcie trwającego postępowania wyjaśniającego ZUS, płatnik składek w dniach 13 listopada 2023 r. i 18 grudnia 2023 r. złożył dokumenty zgłoszeniowe i rozliczeniowe, tj.



dokument zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych od dnia 4 czerwca 2023 r.



dokument wyrejestrowujący z ubezpieczeń społecznych od 29 lipca 2023 r.



korekty dokumentów rozliczeniowych za okres od 6/2023 do 7/2023 z wykazaną podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za 6/2023 - 0,00 zł i za 7/2023 – 2.226,56 zł.

W dniu 10 listopada 2023 r. wyjaśnienia w toku postępowania ZUS złożył O. M. (1), oświadczając, że pracę podjął 9 czerwca 2023 r., a zakończył ją z dniem 30 czerwca 2023 r. O. M. (1) poinformował ZUS, że w czasie trwania umowy wielokrotnie zwracał się do zleceniodawcy o wydanie dokumentu umowy, jednak jej nie otrzymał. O. M. (1) składając wyjaśniania dołączył ksero dokumentu potwierdzającego przyjęcie kluczy do biura w dniu 9 czerwca 2023 r., wydruk wiadomości z wykazem dni pracy za okres od 9 czerwca 2023 r. do 30 czerwca 2023 r.

Pismami z dnia 16 listopada 2023 r. Zakład poinformował płatnika składek i ubezpieczonego o zakończeniu postępowania.

W dniu 21 grudnia 2023 r. ZUS (...) Oddział w K. wydał decyzję, którą umorzył postępowanie, uznając dalsze jego prowadzenie za bezprzedmiotowe, ponieważ zebrany w toku postępowania materiał dowodowy potwierdza zasadność zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych ubezpieczonego O. M. (1) z tytułu wykonywania czynności wynikających z zawartej umowy zlecenia z płatnikiem składek P. R. w okresie od 4 czerwca 2023 r. do 28 lipca 2023 r.

Sąd Okręgowy ustalił stan faktyczny na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy oraz aktach organu rentowego dokumentów, których autentyczność co do zasady nie była kwestionowana przez strony, a także na podstawie zeznań odwołującego O. M. (1), którym Sąd dał wiarę w całości, uznając je za spójne, logiczne, konsekwentne oraz znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Oceny materiału dowodowego Sąd dokonał zgodnie z dyrektywami wynikającymi z art. 233 § 1 k.p.c., kierując się zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego.

Za wiarygodne Sąd uznał w szczególności dokumenty dotyczące statusu odwołującego jako osoby bezrobotnej, karty jazd dokumentujące prowadzenie szkoleń kursantów nauki jazdy, wydruki wiadomości zawierających grafik wykonywania czynności, jak również dokumentację dotyczącą częściowej wypłaty wynagrodzenia oraz nakazu zapłaty wydanego przeciwko płatnikowi składek. Dowody te wzajemnie ze sobą korespondowały i tworzyły spójny obraz przebiegu współpracy stron.

Sąd jedynie częściowo dał wiarę dokumentacji przedłożonej przez płatnika składek, w szczególności ewidencji czasu pracy za czerwiec i lipiec 2023 r. Odwołujący konsekwentnie kwestionował autentyczność podpisów widniejących na wskazanych dokumentach, podnosząc, że nie zostały one przez niego złożone oraz że w toku współpracy podpisywał wyłącznie karty jazd dokumentujące szkolenia kursantów. Pomimo zakwestionowania przez odwołującego autentyczności podpisów ani płatnik składek, ani organ rentowy nie wykazali w toku postępowania, aby podpisy znajdujące się na ewidencji czasu pracy rzeczywiście zostały nakreślone przez O. M. (1).

Okoliczność ta, przy jednoczesnym braku przedstawienia odwołującemu egzemplarza umowy zlecenia oraz sporządzeniu przedmiotowej ewidencji dopiero po wszczęciu kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy i postępowania prowadzonego przez organ rentowy, podważała wiarygodność wskazanego dokumentu. W konsekwencji Sąd uznał, że ewidencja czasu pracy nie mogła stanowić miarodajnego i wystarczającego dowodu dla ustalenia wykonywania przez odwołującego umowy zlecenia w okresie od dnia 4 czerwca 2023 r. do dnia 28 lipca 2023 r., zwłaszcza że okoliczność ta nie znajdowała potwierdzenia w innych wiarygodnych dowodach zgromadzonych w sprawie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w K. z dnia 21 grudnia 2023 r. była nieprawidłowa, albowiem organ rentowy błędnie przyjął, że postępowanie w sprawie ustalenia okresu podlegania przez O. M. (1) obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu wykonywania umowy zlecenia u płatnika składek P. R. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a.

Zgodnie z powołanym przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o jego umorzeniu. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi jednak wyłącznie wówczas, gdy brak jest materialnoprawnego przedmiotu sprawy, a tym samym odpadnie potrzeba merytorycznego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach strony.

Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła.

Przedmiotem postępowania prowadzonego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych było ustalenie rzeczywistego okresu podlegania przez odwołującego ubezpieczeniom społecznym jako osoby wykonującej umowę zlecenia. Okoliczność ta od początku pozostawała sporna pomiędzy stronami sporna. O. M. (1) konsekwentnie wskazywał bowiem, że czynności instruktora nauki jazdy wykonywał wyłącznie od dnia 9 czerwca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r., natomiast organ rentowy – powołując się na twierdzenia płatnik składek – utrzymywał, iż okres wykonywania zlecenia obejmował czas od dnia 4 czerwca 2023 r. do dnia 28 lipca 2023 r.

Organ rentowy ww. dane o okresie wykonywania zlecenia pozyskał w toku postępowania wyjaśniającego, po którego zakończeniu wydał decyzję o umorzeniu postępowania. Organ rentowy błędnie utożsamił natomiast dokonanie przez płatnika korekt dokumentów zgłoszeniowych i rozliczeniowych z ustaniem przedmiotu postępowania administracyjnego. Tymczasem samo złożenie dokumentów ubezpieczeniowych nie przesądza jeszcze ani o istnieniu obowiązku ubezpieczeniowego, ani o okresie jego trwania, jeżeli rzeczywisty przebieg zatrudnienia pozostaje pomiędzy stronami sporny. Sam fakt dokonania zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych nie kreuje bowiem tytułu ubezpieczeniowego, jeżeli brak jest rzeczywistego wykonywania umowy.

Organ rentowy zaniechał przy tym wyczerpującego zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, czym naruszył art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., a następnie dokonał dowolnej oceny zgromadzonych dowodów, naruszając art. 80 k.p.a. Zaskarżona decyzja została bowiem oparta niemal wyłącznie na dokumentacji przedstawionej przez płatnika składek, pomimo że jej wiarygodność była skutecznie kwestionowana przez odwołującego oraz pozostawała w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Podkreślenia wymaga, że tytuł do objęcia ubezpieczeniami społecznymi zleceniobiorcy powstaje wskutek rzeczywistego wykonywania umowy cywilnoprawnej, a nie wskutek samego formalnego sporządzenia dokumentów zgłoszeniowych przez płatnika składek. Dla ustalenia podlegania ubezpieczeniom społecznym decydujące znaczenie ma zatem faktyczne wykonywanie czynności objętych umową zlecenia.

Stosownie do art. 233 § 1 k.p.c. Sąd dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego zgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, przyznając walor wiarygodności tym dowodom, które pozostawały wzajemnie spójne, konsekwentne oraz znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale sprawy.

W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prowadził do jednoznacznego wniosku, że odwołujący wykonywał umowę zlecenia wyłącznie w okresie od dnia 9 czerwca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.

Sąd dał wiarę zeznaniom odwołującego, albowiem były one spójne, logiczne, konsekwentne oraz znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. O. M. (1) szczegółowo opisał okoliczności podjęcia współpracy z P. R., wskazując, że termin rozpoczęcia wykonywania zlecenia został wcześniej ustalony pomiędzy stronami w toku rozmów prowadzonych po zgłoszeniu się na ofertę pracy. Zeznania te korespondowały z dokumentacją dotyczącą statusu odwołującego jako osoby bezrobotnej.

Bezsporne pozostawało bowiem, że O. M. (2) był zarejestrowany jako osoba bezrobotna do dnia 9 czerwca 2023 r. oraz że już w dniu 13 czerwca 2023 r. zgłosił w Urzędzie Pracy podjęcie pracy od dnia 9 czerwca 2023 r., w konsekwencji czego utracił status osoby bezrobotnej właśnie z tym dniem. Okoliczność ta posiada istotną wartość dowodową, albowiem wskazane oświadczenie zostało złożone jeszcze przed powstaniem sporu pomiędzy stronami oraz przed wszczęciem postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Za wiarygodnością twierdzeń odwołującego przemawiają również zasady doświadczenia życiowego. Trudno racjonalnie przyjąć, aby osoba świadomie podawała nieprawdziwą datę podjęcia pracy, narażając się tym samym na utratę statusu osoby bezrobotnej i związanych z nim uprawnień.

Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały również przedłożone przez odwołującego karty jazd dokumentujące szkolenia kursantów nauki jazdy. Dokumenty te potwierdzały wykonywanie przez O. M. (1) czynności instruktora w okresie od dnia 9 czerwca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r. Była to dokumentacja bezpośrednio związana z faktycznym wykonywaniem czynności objętych zleceniem, zawierająca podpisy kursantów oraz instruktora. Jednocześnie brak było jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej wykonywanie przez odwołującego szkoleń przed dniem 9 czerwca 2023 r. oraz po dniu 30 czerwca 2023 r.

Sąd miał również na uwadze, że odwołujący konsekwentnie wskazywał, że pomimo wielokrotnych próśb kierowanych do płatnika składek nigdy nie otrzymał egzemplarza umowy zlecenia. Okoliczność ta została pośrednio potwierdzona przez samego P. R., który w toku postępowania administracyjnego przyznał, że umowa pomiędzy stronami została zawarta ustnie. Płatnik składek przyznał ponadto, że pierwotne zgłoszenie odwołującego do ubezpieczeń społecznych zostało dokonane z błędną datą. Okoliczności te podważają wiarygodność dokumentacji sporządzonej następnie przez płatnika na potrzeby postępowania prowadzonego przez ZUS.

Szczególne wątpliwości Sądu wzbudziła przedłożona przez płatnika ewidencja czasu pracy za czerwiec i lipiec 2023 r. Odwołujący stanowczo zaprzeczył, aby dokument ten podpisywał, wskazując, że podpisy składał wyłącznie na kartach jazd dokumentujących przeprowadzone szkolenia. Dokument ten miał charakter dokumentu prywatnego w rozumieniu art. 245 k.p.c. i stanowił wyłącznie dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła zawarte w nim oświadczenie. Nie korzystał natomiast z domniemania zgodności z prawdą zawartych w nim treści.

Nadto wskazana ewidencja została przedstawiona dopiero po wszczęciu kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy oraz po wszczęciu postępowania wyjaśniającego przez organ rentowy. Jednocześnie płatnik wcześniej nie przekazał odwołującemu żadnej dokumentacji związanej z wykonywaniem zlecenia, w tym egzemplarza umowy. W tych okolicznościach Sąd odmówił przedmiotowej ewidencji waloru wiarygodnego dowodu potwierdzającego wykonywanie przez odwołującego czynności w okresie od dnia 4 czerwca 2023 r. do dnia 28 lipca 2023 r.

Za stanowiskiem odwołującego przemawiały również dalsze okoliczności sprawy. O. M. (1) konsekwentnie wskazywał, że wobec niewydania mu umowy oraz braku wypłaty należnego wynagrodzenia z końcem czerwca 2023 r. podjął decyzję o zakończeniu współpracy z P. R.. Ostatnim dniem wykonywania przez niego czynności instruktora był dzień 30 czerwca 2023 r. Twierdzenia te pozostają spójne z faktem ponownego zarejestrowania się przez odwołującego jako osoby bezrobotnej w dniu 13 lipca 2023 r., po uzyskaniu informacji o braku zgłoszenia go do ubezpieczeń społecznych. Za wiarygodnością twierdzeń odwołującego przemawiają również zasady doświadczenia życiowego, albowiem trudno racjonalnie przyjąć, aby osoba faktycznie wykonująca zlecenie aż do końca lipca 2023 r. jednocześnie ponownie rejestrowała się jako osoba bezrobotna już w połowie tego miesiąca.

Na ocenę wiarygodności płatnika składek wpływ miały również dalsze ustalone w sprawie okoliczności, w szczególności brak terminowego zgłoszenia odwołującego do ubezpieczeń społecznych, częściowa jedynie wypłata wynagrodzenia, konieczność dochodzenia pozostałej części należności na drodze sądowej, wydanie przeciwko płatnikowi nakazu zapłaty oraz niespójność danych wynikających z dokumentów przekazywanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i ustaleń poczynionych przez Państwową Inspekcję Pracy. Wszystkie te okoliczności prowadziły do wniosku, że dokumentacja przedstawiona przez P. R. nie mogła stanowić wystarczającej podstawy do przyjęcia, że odwołujący wykonywał umowę zlecenia w okresie od dnia 4 czerwca 2023 r. do dnia 28 lipca 2023 r.

W konsekwencji Sąd uznał, że odwołujący podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako zleceniobiorca płatnika składek P. R. wyłącznie w okresie od dnia 9 czerwca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r.

Charakter postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nakłada na sąd obowiązek merytorycznego rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach stron, jeżeli zgromadzony materiał dowodowy pozwala na poczynienie własnych ustaleń faktycznych. W realiach niniejszej sprawy materiał dowodowy był kompletny i pozwalał na wydanie rozstrzygnięcia reformatoryjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 477

14 § 2 k.p.c., Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że O. M. (1) podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako osoba wykonująca umowę zlecenia u płatnika składek P. R. w okresie od dnia 9 czerwca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2023 r., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.

Sędzia SO Renata Gąsior