- Sygnatura akt
- XVII AmA 62/23
- Sąd
- Sąd Okręgowy w Warszawie
- Wydział
- XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
- Rodzaj
- Zarządzenie
- Data orzeczenia
- 2 marca 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Skazanie
- Kara pieniężna
- 68 468 886 zł
- Opublikowano w portalu
- 18 września 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Konkurencja i konsumenci
© autorzy OpenStreetMap
Sąd nie uznał decyzji UOKiK za wydaną bez podstawy ani z rażącym naruszeniem prawa
Wyrokiem uzupełniającym z 24 lutego 2026 roku Sąd Okręgowy w Warszawie dopisał do wyroku z 20 listopada 2025 roku punkt III, w którym stwierdził, że zaskarżona decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Wcześniej ten sam wyrok uchylił decyzję Prezesa UOKiK z 29 grudnia 2022 roku w sprawie wykorzystywania przewagi kontraktowej i obciążył pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez spółkę.
- Rozstrzygnięcie
- Skazanie
- Kara pieniężna
- 68 468 886 zł
- Sąd
- Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
- Sygnatura
- XVII AmA 62/23
Dla firm: Samo uchylenie decyzji administracyjnej nie oznacza, że była ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Stwierdzenie takiej wady wymaga, by czynności prowadzące do decyzji i jej treść zaprzeczały stanowi prawnemu sprawy.
Treść orzeczenia około 34 minuty czytania
Sygn. akt XVII AmA 62/23
WYROKUZUPEŁNIAJĄCY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2026 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Małgorzata Perdion-Kalicka
Protokolant: st. sekr. sądowy Jadwiga Skrzyńska
po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z odwołania (...) w W. (wcześniej: (...) w W.
przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
o wykorzystywanie przewagi kontraktowej
na skutek odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 29 grudnia 2022 r. r. Nr RBG-14/2022
w przedmiocie wniosku (...)w W. o uzupełnienie wyroku
uzupełnia wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 listopada 2025r, wydany w sprawie XVII AmA 62/23, w ten sposób, że po pkt II wyroku dodaje pkt III o następującej treści: „stwierdza, że zaskarżona decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa” .
SSO Małgorzata Perdion-Kalicka
XVII AmA 62/23
Uzasadnienie wyroku uzupełniającego
Wyrokiem z dnia 20 listopada 2025 roku Sąd uchylił decyzję Prezesa UOKiK z 29 grudnia 2022 roku nr (...)-(...) oraz obciążył pozwanego kosztami postępowania poniesionymi przez powoda.
Powód 28 listopada 2026r złożył wniosek o uzupełnienie wyroku o stwierdzenie, że zaskarżona przez powoda decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 29 grudnia 2022 roku numer RBG-14/2022 została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Pozwany Prezes UOKiK domagał się oddalenia wniosku o uzupełnienie wyroku, w szczególności podnosił, że zaskarżona decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa.
Wniosek powoda zasługiwał na uwzględnienie, ale jedynie w zakresie w jakim powód domagał się uzupełnienia wyroku, gdyż zabrakło w nim obligatoryjnego rozstrzygnięcia. Natomiast w kwestii żądania stwierdzenia, że decyzja została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa, wniosek nie mógł zostać uwzględniony o czym niżej.
Podstawę żądania powoda uzupełnienia wyroku o określoną treść stanowił przepis art. 479
31a § 3 k.p.c., który stanowi, że w razie uwzględnienia odwołania, sąd ochrony konkurencji i konsumentów zaskarżoną decyzję albo uchyla, albo zmienia w całości lub w części i orzeka co do istoty sprawy. Jednocześnie sąd stwierdza, czy zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Kwestią wydania wyroku uzupełniającego reguluje z kolei przepis art. 351 k.p.c., w myśl którego
strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w postaci wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów lub natychmiastowej wykonalności.
Powyższy stan prawny uzasadniał żądanie powoda uzupełnienia wyroku z 20 listopada 2025r, gdyż zabrakło w nim rozstrzygnięcia, którego wymaga przepis art. 479
31a § 3 k.p.c.
Natomiast w warstwie merytorycznej żądanie powoda nie znajdowało uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy. W szczególności Sąd stwierdził, że nie występują podstawy do uznania, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa lub bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 479
31a k.p.c.
W doktrynie wskazuje się, że dokonując oceny w tym zakresie sąd powinien kierować się poglądami wypracowanymi na gruncie prawa administracyjnego, w szczególności art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (tak w: Komentarz KPC T. I, red. Szanciło 2019, wyd. 1/Łochowski, C.H. Beck; kom. do art. 479
31a t. 14). Zarówno regulacja kodeksu postępowania cywilnego, jak również przywołany przepis kodeksu postępowania administracyjnego odwołują się do
wydania decyzji
bez podstawy prawne jak i wydania jej z rażącym naruszaniem prawa.
W orzecznictwie administracyjnym przyjmuje się natomiast, że
decyzja wydana bez podstawy prawnej oznacza, że albo nie ma przepisu prawnego, który umocowuje administrację publiczną do działania, albo też przepis jest, ale nie spełnia wymagań podstawy prawnej działania organów tej administracji, polegającego na wydawaniu decyzji administracyjnych rozumianych jako indywidualne akty administracyjne zewnętrzne.
Rażące naruszenie prawa oznacza natomiast wadliwość decyzji skutkiem naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego oraz materialnego, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Zachodzi zatem w przypadku gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części (tak. NSA, wyrok z 21 sierpnia 2001 roku, II SA 1726/00).
Brak podstawy prawnej oznacza zatem wydanie decyzji w sytuacji, gdy brak było w przepisach prawa powszechnie obowiązującego właściwej materialnej lub formalnej podstawy do dokonania rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej. Taka sytuacja w niniejszej sprawie oczywiście nie zachodzi, co zostało jasno wyartykułowane w uzasadnieniu wyroku.
Wykładnia pojęcia rażącego naruszenia prawa jest bardziej skomplikowana i niejednolicie ujmowana w doktrynie. Niemniej za rażące uznać należy naruszenie kwalifikowane, to znaczy takie, gdzie naruszenie przepisów dotyczy przepisu nie pozostawiającego wątpliwości co do jego bezpośredniego rozumienia. Naruszenie prawa musi być zatem oczywiste, wyraźne, bezsporne. Takie zaś zachodzi kiedy proste zestawienie treści rozstrzygnięcia z treścią zastosowanego przepisu prawa wskazuje na ich oczywistą niezgodność (zob. wyrok NSA 17 kwietnia 1996 roku, III SA 565/95). Rażące naruszenie dotyczy zwykle przepisów, które znajdują zastosowanie w tzw. bezpośrednim rozumieniu, to znaczy nie wymagają stosowania wykładni prawa (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2017 r., VII SA/Wa 2010/16).
Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszym postępowaniu. Rozstrzygniecie sprawy skutkujące uchyleniem decyzji nie było bowiem wynikiem zastosowania przez Sąd tylko prostej wykładni językowej, chociaż Sąd odwoływał się w znaczącym aspekcie sprawy do definicji ustawowej produktu rolnego lub spożywczego, a było konsekwencją wykładni logicznej i funkcjonalnej, szczególnie w kwestiach intertemporalnych, które skutkowały, uznaniem przez Sąd, że o ile powód pod rządami wcześniej obowiązującej ustawy o przewadze kontraktowej nie dopuścił się zakazanej praktyki, to jednak upływ czasu skutkował brakiem możliwości postawienia zarzutu nadużywania pozycji kontraktowej, gdyż powód zaprzestał praktyki. Zatem chociaż w istotnym aspekcie Sąd nie zgodził się z oceną zaprezentowaną w decyzji przez organ, to kwestia odmiennej oceny także stanu faktycznego skutkowała uchyleniem decyzji.
Zatem uchylenie decyzji nie było skutkiem rażącego naruszenia prawa przez organ, gdyż treść zmienianych przepisów prawa, których zastosowanie skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji, budziła wątpliwości interpretacyjne, które nie mogły może rozstrzygnięte bezpośrednim ich rozumieniem. Jak słusznie zauważył Prezes UOKiK na brak oczywistości w rozumieniu przepisów wskazywać może okoliczność, że powód kluczowy dla sprawy zarzut podniósł dopiero w odwołaniu od decyzji wniesionym do Sądu, a nie podnosił go w toku postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uzupełnił wyrok o wymagane przepisem art. 479
31a § 3 orzeczenie w kwestii stwierdzenia czy zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa, uznając jednak, że decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
SSO Małgorzata Perdion-Kalicka
ZARZĄDZENIE
(...)
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
(dalej Prezes UOKIK, pozwany) decyzją nr RBG - 14/2022 z 29 grudnia 2022 r.:
I. na podstawie art. 31 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262 ze zm.)
(dalej u.p.n.w.p.k.) - po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania wobec przedsiębiorcy (...). z siedzibą w P.
(dalej powód) w sprawie praktyk nieuczciwie wykorzystujących przewagę kontraktową – stwierdził stosowanie przez (...). z siedzibą w P. praktyki nieuczciwie wykorzystującej przewagę kontraktową, polegającej na zobowiązywaniu dostawców trzody chlewnej do (...). do przekazywania na rzecz tej spółki środków uzyskiwanych przez dostawców
w ramach
pomocy publicznej
na
wyrównanie kwoty obniżonego
dochodu
uzyskanej ze sprzedaży świń z siedzib stada dostawcy utrzymywanych
na obszarze
objętym restrykcjami związanymi ze zwalczaniem afrykańskiego pomoru świń, co stanowi praktykę nieuczciwie wykorzystującą przewagę kontraktową, o której mowa w art. 5 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262 ze zm.) i art. 6 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 1213)
(dalej u.p.n.w.p.k. z 2016) w zw. z art. 60 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262 ze zm.) i nakazał zaniechanie jej stosowania;
II. na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262 ze zm.) z tytułu naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262 ze zm.) i art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 1213) w zw. z art. 60 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262 ze zm.), z tytułu naruszenia zakazu, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 1213) w zw. z art. 60 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262), w zakresie wskazanym w punkcie I, nałożył na przedsiębiorcę (...). z siedzibą w P. karę pieniężną w wysokości 68 468 886,20 zł (słownie: sześćdziesiąt osiem milionów czterysta sześćdziesiąt osiem tysięcy osiemset osiemdziesiąt sześć złotych 20/100) płatną do budżetu państwa w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji;
III. na podstawie art. 77 ust. 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 275) w związku z art. 20 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262 ze zm.) oraz stosownie do art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.)
(dalej k.p.a.) w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2262 ze zm.), postanowił obciążyć (...). z siedzibą w P. kosztami ww. postępowania w sprawie praktyk nieuczciwie wykorzystujących przewagę kontraktową i zobowiązać tego przedsiębiorcę do zwrotu Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kosztów postępowania w kwocie 2 135,90 złotych (słownie: dwa tysiące sto trzydzieści pięć złotych 90/100), w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji.
Odwołanie od przedmiotowej decyzji wniósł powód (...). z siedzibą w P., obecnie (...) z siedzibą w W..
Zaskarżając decyzję w całości powód zarzucił jej:
1. naruszenie:
a) art. 6 w zw. z art. 1 w zw. z art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi („Ustawa z 2016 r.”) w zw. z art. 2 rozporządzenia Nr 178/2002 PE i Rady ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Rozporządzenie 178/2002) poprzez błędną wykładnię pojęcia „produktu rolnego lub spożywczego” z art. 5 pkt 3 Ustawy z 2016 r, która to ustawa definiuje to pojęcie, jako „środek spożywczy" w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Nr 178/2002, polegającą na błędnym przyjęciu, że żywe świnie (trzoda chlewna) objęte są definicją „środka spożywczego” a w konsekwencji również definicją „produktu rolnego lub spożywczego” w rozumieniu Ustawy z 2016 r., a w rezultacie, że umowy dotyczące dostawy trzody chlewnej objęte są zakresem zastosowania Ustawy z 2016 r., co skutkowało bezpodstawnym zastosowaniem art. 6 Ustawy z 2016 r. w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowa wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że świnie nie są produktem rolnym lub spożywczym, wobec czego Ustawa z 2016 r. nie może być w ogóle zastosowana do objętych przedmiotem decyzji praktyk (...),
oraz
b) art. 5 w zw. z art. 31 ust. 1 i 2 w zw. z art. 60 ust. 1 i 2 Ustawy z 2021 r. poprzez błędne przyjęcie, że do oceny działań Spółki stosuje się przepisy Ustawy z 2021 r., podczas gdy Prezes UOKiK w żaden sposób nie wykazał, że Spółka dopuszczała się zarzucanych praktyk po dniu 30 kwietnia 2022 r., co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art, 156 § 1 pkt 2 kpa i co skutkuje nieważnością decyzji;
2. naruszenie art. 2 w zw. z art. 5 pkt 1) w zw. z art. 3 w zw. z art. 6 Ustawy z 2016 r. oraz art. 2 w zw. z art. 3 pkt 1) w zw. z art. 5 Ustawy z 2021 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie:
i. Ustawy z 2016 r. i Ustawy z 2021 r. do praktyk pozostających w związku z umową tuczu kontraktowego, która to umowa wykładana zgodnie z intencją stron i z uwzględnieniem całokształtu okoliczności, nie stanowi umowy nabycia czy dostawy produktów rolnych i spożywczych w rozumieniu art. 2 Ustawy z 2016 r. i art. 2 Ustawy z 2021 r., gdyż jest to umowa nienazwana o charakterze zbliżonym do umowy o realizację usług wykonywanych przez Hodowcę w związku z powierzeniem mu do tuczu świń należących do (...). Odmienność tej umowy od umowy dostawy wynika z innego celu gospodarczego oraz specyficznych alokacji ryzyk- tj. w modelu tuczu kontraktowego, hodowca praktycznie nie ponosi ryzyk rynkowych, ma zagwarantowany dochód o przewidywalnej wysokości z tytułu wykonanych usług oraz jest chroniony przed wystąpieniem ryzyk rynkowych (w szczególności wzrostu kosztów warchlaków, pasz, usług weterynaryjnych, spadku rynkowych cen skupu tuczników - w tym spadków wynikających np. z wystąpienia chorób takich jak (...));
ii. Ustawy z 2016 r. oraz Ustawy z 2021 r. do praktyk występujących w relacjach łączących (...) z hodowcami, w sytuacji, gdy hodowcy nie są dostawcami w rozumieniu art. 5 pkt 1) Ustawy z 2016 r. lub art. 3 pkt 1) Ustawy z 2021 r., którzy samodzielnie wytwarzają, przetwarzają lub zbywają produkty rolne lub spożywcze, gdyż zgodnie z umową tuczu kontraktowego nie są obciążeni ryzykiem gospodarczym właściwym dla producentów trzody chlewnej, i realizują na rzecz (...) tylko niektóre elementy procesu produkcji, wykonując usługi w związku z powierzeniem im do tuczu świń należących do (...);
co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i co skutkuje nieważnością decyzji;
3. naruszenie art. 1 Ustawy z 2016 r. oraz art. 1 ust. 1 Ustawy z 2021 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów do wszczęcia postępowania i wydania zaskarżonej decyzji na podstawie przepisów Ustawy z 2016 r. i przepisów Ustawy z 2021 r. mimo braku uzasadniającego to interesu publicznego, rozumianego jako konieczność zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego i objęcia ochroną dostawców produktów żywnościowych przed szczególnymi zagrożeniami wynikającymi ze specyfiki produkcji żywności;
4. naruszenie art. 5 w zw. z art. 6 Ustawy z 2021 r. w zw. z art. 31 ust. 1 i 2 oraz art. 6 i art. 7 ust 2 Ustawy z 2016 r. w zw. z art. 60 ust 1 Ustawy z 2021 r. poprzez błędną interpretację przywołanych przepisów przejawiające się w nieuwzględnieniu w okoliczności, że działanie (...) nie stanowi praktyki nieuczciwie wykorzystującej przewagę kontraktową, ze względu na fakt, iż nie było ono sprzeczne z dobrymi obyczajami i nie zagrażało ani nie naruszało interesu hodowców;
5. naruszenie art. 5 w zw. z art. 6 Ustawy z 2021 r. w zw. z art. 31 ust 1 i 2 oraz art. 6 i art. 7 ust. 2 Ustawy z 2016 r. w zw. z art. 60 ust. 1 Ustawy z 2021 r. w zw. z art. 353(1) Kodeksu cywilnego w zw. z art. 20 Konstytucji poprzez błędną interpretację przywołanych przepisów polegającą na błędnym uznaniu, że przedmiotem decyzji Prezesa UOKiK w przedmiocie praktyk polegających na nieuczciwym wykorzystywaniu przewagi kontraktowej może być ingerencja o charakterze regulacyjnym w kwestię ustalenia właściwej wysokości wynagrodzenia i rozliczeń pomiędzy przedsiębiorcami, podczas gdy taka ingerencja nie była celem Ustawy z 2016 r. oraz Ustawy z 2021 r. oraz jest niezgodna z zasadą swobody umów oraz z konstytucyjną zasadą wolności działalności gospodarczej;
6. naruszenie art. 1 Ustawy z 2021 r. oraz art. 1 Ustawy z 2016 r. w zw. z art. 5 i 6 Ustawy z 2021 r. oraz art. 6 i 7 ust. 2 Ustawy z 2016 r. w zw. z art. 42 Ustawy z 2021 r. oraz art. 33 Ustawy z 2016 r. oraz w zw. z art. 60 ust. 1 Ustawy z 2021 r. w zw. z art. 108 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) w zw. z art. 91 ust. 1 i ust. 3 Konstytucji poprzez stwierdzenie praktyki nieuczciwie wykorzystującej przewagę kontraktową i nałożenie na (...) kary pieniężnej przy zastosowaniu przepisów §13l, §13o, §13zb i §13zl rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa („Rozporządzenie ARiMR”), których wprowadzenie do polskiego porządku prawnego nastąpiło z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE, co jest niezgodne z obowiązującym w Rzeczpospolitej Polskiej porządkiem prawnym;
7. naruszenie art. 1 Ustawy z 2021 r. oraz art. 1 Ustawy z 2016 r. w zw. z art. 5 i 6 Ustawy z 2021 r. oraz art. 6 i 7 ust 2 Ustawy z 2016 r. w zw. z art. 60 ust 1 Ustawy z 2021 r. poprzez błędną interpretację przywołanych przepisów przejawiającą się w nieuwzględnieniu faktu, iż przepisy Rozporządzenia ARiMR ustanawiają pomoc publiczną niezgodną z prawem: §13l Rozporządzenia ARiMR ustanawia pomoc publiczną niezgodną z rynkiem wewnętrznym i wprowadzoną w życie z naruszeniem art. 108 ust 3 TFUE oraz §13o, §13zb i §13zl Rozporządzenia ARiMR, ustanawiają pomoc publiczną wprowadzoną w życie z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE oraz art. 26 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Rozporządzenie 702/2014”), co w konsekwencji doprowadziło do podjęcia działań w sprawie przez Prezesa UOKiK pomimo braku interesu publicznego w sprawie oraz stwierdzenia praktyki nieuczciwie wykorzystującej przewagę kontraktową, pomimo braku zaistnienia przesłanek nieuczciwości działania (...);
8. naruszenie art. 227 i 233 k.p.c. w zw. z art. 29 ust. 2 Ustawy z 2021 r. poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów zawartych w aktach postępowania administracyjnego, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i wyprowadzeniu z materiału dowodowego wniosków z niego niewynikających bądź sprzecznych z ich treścią, co polegało na:
i. błędnym, niezgodnym z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, związanego z praktyką obrotu gospodarczego, jak również sprzecznym z zebranym materiałem dowodowym ustalaniu, że:
a. praktyka zagrażała interesom wszystkich hodowców, z którymi Spółka zawarła umowy tuczu kontraktowego, podczas gdy zarzucana praktyka była całkowicie obojętna dla hodowców współpracujących z (...), którzy nie znajdują się w strefach (...), a ponadto praktyka miała marginalne znaczenie w skali działalności (...), tj. większość hodowców współpracujących z (...) z uwagi na konstrukcję umowy tuczu kontaktowego, zapewniającej stałe przychody i wynagrodzenie, nie mogła spełniać formalnych warunków uzyskiwania dofinansowania;
b. (...) mogła kompensować ryzyka związane z (...) w ramach grupy, podczas gdy grupa kapitałowa, do której należy (...)do października 2020 r. podlegała istotnym ograniczeniom w możliwości uboju świń ze stref (...) przez co Spółka musiała sprzedawać tuczniki do zewnętrznych ubojni, co spowodowało wystąpienie określonych strat i utraty przychodu;
c. (...) mając dostęp do środków produkcji w niższych cenach, może powiększać zysk względem hodowców, z którymi współpracuje, podczas gdy w modelu tuczu kontaktowego koszty środków produkcji takie jak koszty paszy czy zwierząt do tuczu są obojętne dla dochodów hodowców i są ponoszone w całości wyłącznie przez (...);
d. Spółka stosowała „monitoring pomocy publicznej” i pozbawiła hodowców autonomii w zakresie decydowania o ubieganie się o dofinansowanie, podczas gdy niektórzy hodowcy bez wiedzy Spółki składali samodzielne wnioski o uzyskanie dofinansowania, a wg. danych przekazanych Prezesowi UOKiK przez ARiMR wynika, że hodowcy pobrali ok. 6,3 mln zł dotacji, które nie były rozliczane ze Spółką;
e. praktyka polegała na utrzymywaniu w umowie kwestionowanej przez Prezesa UOKiK klauzuli, podczas gdy Prezes UOKiK wskazał w decyzji, że klauzula była sformułowana w sposób, który uniemożliwiał jej stosowanie w praktyce;
f. Spółka nie zaniechała praktyki przed wydaniem Decyzji, podczas gdy Prezes UOKiK ustalił, że (i) Spółka zrezygnowała z umieszczenia zakwestionowanych klauzul w umowach zawieranych z hodowcami począwszy od sierpnia 2022 roku; (ii) Spółka odstąpiła od ubiegania się o dofinansowanie za lata 2021 i 2022;
g. Spółka przerzuciła na hodowców ryzyka związane z występowaniem (...), podczas gdy z treści przedstawionych wzorców umownych oraz wyjaśnień Spółki wynikają przeciwne wnioski tj., że to na Spółce spoczywa ryzyko (i) poniesienia kosztów leczenia świń, (ii) poniesienia kosztów związanych z objęciem gospodarstwa strefą (...), (iii) poniesienia kosztów związanych z likwidacją stada w związku z (...), (iv) ograniczenia liczby ubojni uprawnionych do uboju żywca ze stref (...), (v) niższej rynkowej ceny skupu żywca przez ubojnie w związku z (...) (vi) wypłaty hodowcom postojowego w czasie objęcia ich gospodarstwa restrykcjami związanymi z (...);
h. Spółka wprowadziła do umów postanowienia, które zmierzały do „ekonomicznego wykorzystania słabszej strony”, podczas gdy z treści przedstawionych wzorców umownych oraz wyjaśnień Spółki wynikają przeciwne wnioski tj., że Spółka i hodowcy w umowach w sposób ekwiwalentny podzieliły między siebie ryzyka i wynagrodzenie z tytułu tuczu kontraktowego, a jednocześnie w drodze praktycznych uzgodnień prowadziły rozliczenia środków uzyskanych tytułem pomocy publicznej, w sposób nienaruszający ani niezagrażający interesom hodowców - w konsekwencji nie ma podstaw do przyjęcia, że Spółka naruszyła zasady uczciwości kupieckiej czy zasady lojalności w relacji z hodowcami;
i. Spółka żądała od hodowców ubiegania się o dofinansowanie, podczas gdy żaden z przeprowadzonych dowodów nie daje podstaw do takich ustaleń;
j. Prezes UOKiK ustalił, że w niniejszej sprawie „obniżanie ceny nabycia przez dostawców o wartość udzielonej pomocy publicznej pośrednio wpływa negatywnie na cały rynek nie tylko skupu trzody”, podczas gdy żaden z przeprowadzonych dowodów nie daje podstaw do takich ustaleń;
k. działania Spółki mogą godzić w interes publiczny (bezpieczeństwo żywnościowe) uzasadniając to wyłącznie tym, że „praktyki silniejszych graczy rynkowych mogą zniechęcać producentów żywności do jej produkcji, a co najmniej zaburzać rynek dostaw żywności” –Prezes UOKiK ustalił powyższe bez przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu oraz bez wyjaśnienia, w jaki sposób powyższe sformułowanie dotyczy działań Spółki będących przedmiotem niniejszego postępowania;
l. działania Spółki są szkodliwe dla całego łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych i skutkują utrwalaniem złych standardów rynkowych, podczas gdy żaden z przeprowadzonych dowodów nie daje podstaw do takich ustaleń;
ii. zaniechaniu dokonania kluczowych ustaleń faktycznych oraz zaniechaniu przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów w przedmiocie okoliczności:
a. faktycznych relacji pomiędzy (...) a hodowcami współpracującymi w ramach umowy tuczu kontraktowego i rozkładu ryzyka związanego z czynnikami rynkowi i (...) pomiędzy stronami;
b. naruszenia lub zagrożenia interesów hodowców przez działania (...) Prezes UOKIK ustalił tą okoliczność na podstawie przekonania urzędniczego i nie przeprowadził na tą okoliczność jakichkolwiek dowodów;
c. rozliczania wynagrodzenia hodowców przez Spółkę na niezmienionych zasadach (bez obniżenia wynagrodzenia hodowców) w przypadku ewentualnego objęcia gospodarstwa hodowcy strefą (...);
d. dodatniej rentowności współpracy w ramach tuczu kontaktowego dla hodowców, na których wynagrodzenie nie miały wpływu czynniki rynkowe (wzrost cen środków produkcji czy spadek cen skupu tuczników);
e. strat poniesionych przez (...) w związku z działaniem w strefach (...) (ok. 145 mln zł od 2017 r.), w tym w szczególności w związku (i) z wyłączeniem lub ograniczeniem możliwości zbycia tuczników ze strefy II i III; (ii) utratą dochodów Spółki ze sprzedaży tuczników ze strefy II i III do ubojni;
iii. arbitralnym uznaniu za niewiarygodne oświadczeń 26 hodowców dotyczących współpracy z (...) i błędnym, bezpodstawnym uznaniu, że fakt uzyskania oświadczeń potwierdza nieuczciwy charakter działań Spółki, podczas gdy pozwany zaniechał weryfikacji charakteru faktycznych relacji, jakie łączą (...) z hodowcami;
iv. błędnego ustalenia sumy wartości rekompensat rozlicznych we współpracy (...) z hodowcami tj. 13 015 672,76 zamiast 12 980 449,96 zł.;
v. uznaniu treści Załącznika nr 2 do pisma Spółki z dnia 29 sierpnia 2022 roku (zestawienie strat Spółki w związku z (...)) za wiarygodny w części przy jednoczesnym braku wyjaśnienia dlaczego mimo uznania Załącznika nr 2 za wiarygodny w części Prezes UOKiK zaniechał dokonania ustaleń w zakresie strat poniesionych przez Spółkę w związku z (...);
- co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż istotnie zniekształciło przyjęte przez Prezesa UOKIK istotne założenia wpływające na ocenę działań (...) i w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji w oparciu o błędnie ustalony i niepełny stan faktyczny;
9. naruszenie art. 6, 7, 8, 11, 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 1 Ustawy z 2021 r.- naruszenie podstawowych zasad prowadzenia postępowania administracyjnego - tj. w szczególności zasady praworządności, pogłębiania zaufania do władzy publicznej, zasady prawdy obiektywnej oraz sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób naruszający zasadę przekonywania, poprzez:
i. zaniechanie dokonania ustaleń w zakresie właściwej podstawy prawnej Decyzji, w tym zaniechania ustalenia, w jakim zakresie dla oceny praktyk zastosowana została Ustawa z 2016 r. a w jakim Ustawa z 2021 r. oraz dlaczego współpraca z hodowcami dotycząca tuczu żywych zwierząt (świń) objęta jest reżimem ww. ustaw, w tym dlaczego żywe zwierzęta zostały przez Prezesa Urzędu potraktowane jako środek spożywczy;
ii. zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co przejawia się w całkowitym nieuwzględnieniu argumentacji powoda i braku podjęcia jakichkolwiek działań w celu weryfikacji okoliczności istotnych dla kwalifikacji praktyk (...), jako nieuczciwych w postaci twierdzeń powoda w zakresie (i) rozkładu ryzyk związanych z występowaniem (...) między Spółkę a hodowców, (ii) uniezależnienia kwoty wynagrodzenia hodowców od kwoty dofinasowania przekazywanej Spółce, (iii) wpływu działań Spółki na bezpieczeństwo żywnościowe i skutków działań Spółki dla rynku;
iii. lakoniczne uzasadnienie Decyzji, które:
a. nie wyjaśnia na jakich dowodach oparte zostały kluczowe ustalenia faktyczne decyzji, w szczególności dotyczące nieuczciwego charakteru zarzucanych praktyk oraz okresu właściwego dla stosowania tych praktyk;
b. w sposób wybiórczy prezentuje fakty ustalone w postępowaniu administracyjnym, w szczególności pomija istotne argumenty (w szczególności rozkład ryzyk związanych z (...) między hodowców i Spółkę oraz fakt, że na wysokość wynagrodzenia hodowców w ramach opłaty growerskiej nie ma wpływu przekazanie Spółce kwoty dofinansowania przez hodowców) i dowody przedstawiane przez powoda w toku postępowania administracyjnego (w szczególności oświadczenia hodowców o braku pokrzywdzenia na skutek przekazania Spółce kwoty dofinansowania oraz zestawienie strat poniesionych przez Spółkę w związku z (...));
iv. naruszenie zasady uzasadnionych oczekiwań strony, co do braku powodów do kwestionowania postanowień umownych - Prezes UOKIK otrzymał wzory umów tuczu kontraktowego stosowane przez (...) w pierwszej połowie 2020 r., prowadził postępowanie administracyjne mające za przedmiot szczegółową analizę przedmiotowych umów, a interwencję podjął dopiero w 2022 r, podczas gdy przez ten czas Spółka była przekonana, że postanowienia nie budzą zastrzeżeń;
- co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ skutkowało zaniechaniem podjęcia wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a w rezultacie do wydania decyzji bez podstawy prawnej;
10. naruszenie art. 42 ust. 1 Ustawy z 2021 r. w zw. art. 33 ust. 1 Ustawy z 2016 r. poprzez bezpodstawne nałożenie na (...) kary pieniężnej w rezultacie nieprawidłowego zastosowania do zachowania (...) przepisów Ustawy z 2021 r. oraz Ustawy z 2016 r., jak również błędnej kwalifikacji działania (...), jako spełniającego przesłanki stwierdzenia stosowania praktyk nieuczciwe wykorzystujących przewagę kontraktową;
11. naruszenie art. 42 ust. 1 w zw. z art. 47 ust. 1 Ustawy z 2021 r. oraz art. 33 ust 1 w zw. z art. 37 ust. 1 pkt 1) Ustawy z 2016 r. i art. 8 k.p.a. w zw. z art. 24 ust 1 Ustawy z 2016 r. i art. 29 ust 1 Ustawy z 2021 r. a także art. 6 EKPC i art. 42 Konstytucji RP poprzez:
i. zastosowanie fakultatywnej kary pieniężnej zamiast, odstąpienia od jej orzekania, w odniesieniu do praktyki, która dotyczyła środków stanowiących nielegalną pomoc publiczną.
ii. nałożenie kary pieniężnej z naruszeniem zasad prawa karnego - tj. zasady określoności kary (nullum crimen sine lege certa), co skutkowało nałożeniem jednej kary na podstawie różnych przepisów tj. przepisów Ustawy z 2016 r. i jednocześnie na podstawie przepisów Ustawy z 2021 r., przy czym Prezes UOKiK nie wyjaśnił, w jakim zakresie na wysokość kary wpłynęło naruszenie stwierdzone pod rządami Ustawy z 2016 r., a w jakim naruszenie pod rządami Ustawy z 2021 r.;
iii. nałożenie przez Prezesa UOKiK na Spółkę rażąco nieproporcjonalnie wysokiej kary pieniężnej, w sposób arbitralny oraz dowolny, przy przekroczeniu granic uznania administracyjnego, a w konsekwencji kary finansowej, której wysokość pozostaje w rażącej dysproporcji w stosunku do działań (...) w zakresie dopuszczenia się rzekomej praktyki, a także niezgodnej z utrwaloną praktyką orzeczniczą Prezesa UOKiK przy rozstrzyganiu innych spraw administracyjnych objętych zakresem kompetencji tego organu;
12. naruszenie art. 42 ust. 1 Ustawy z 2021 r. w zw. z art. 47 Ustawy z 2021 r. w zw. z art. 33 ust. 1 Ustawy z 2016 r. w zw. z art. 37 Ustawy z 2016 r. w zw. z art. 60 ust. 1 i 2 Ustawy z 2021 r. poprzez nałożenie przez Prezesa UOKiK rażąco wysokiej kary pieniężnej bez należytego uwzględnienia okoliczności determinujących wymiar kary:
i. okoliczności dotyczących natury działalności (...) i hodowców, w szczególności, że hodowcy współpracujący z (...) są chronieni przed wystąpieniem ryzyk rynkowych (ryzyka zamiany cen prosiąt, warchlaków, paszy, usług weterynaryjnych, odkupu tuczników przez ubojnie) oraz ryzyk wywoływanych przez (...);
ii. specyfiki określonego segmentu rynku, tj. hodowcy trzody chlewnej współpracujący z (...) w ramach tuczu kontaktowego poprowadzą działalność w innym zakresie, i są zwolnieni od ciężaru ryzyk rynkowych, mają zapewnione określone przewidywalne wynagrodzenie, co wyróżnia ten model od zasad prowadzenia działalności przez hodowców działających samodzielnie na tzw. wolnym rynku;
iii. okoliczności łagodzących występujących w sprawie tj.:
a. zaniechanie z własnej inicjatywy stosowania kwestionowanych przez pozwanego praktyk;
b. podjęcie z własnej inicjatywy działań w celu zaprzestania stosowania zarzucanej praktyki;
c. współpraca z Prezesem Urzędu w toku postępowania, w szczególności przyczynienie się do szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania;
iv. bezpodstawne przypisanie Spółce winy umyślnej, stanowiącej okoliczność obciążającą przy wymiarze kary, pomimo że sprawa ma charakter precedensowy - przypisywane Spółce działania nie stanowią nazwanych praktyk nieuczciwe wykorzystujących przewagę kontraktową wymienionych w Ustawach, a według wiedzy Spółki jest to pierwsza kara za tego rodzaju naruszenie, pomimo, że podobne działania podejmowane były przez innych uczestników rynku, jak również brakuje wytycznych UOKiK dotyczących egzekwowania przepisów Ustawy z 2016 r. i Ustawy z 2021 r., skierowanych do innych podmiotów niż sieci handlowe, a ponadto Prezes UOKiK nie podjął żadnej wcześniejszej interwencji, choć od początku 2020 r. posiadał wiedzę o stosowaniu przez Spółkę kwestionowanych klauzul umownych prowadząc postępowanie administracyjne mające za przedmiot relacje pomiędzy (...) a hodowcami ukształtowane na podstawie umowy tuczu kontraktowego.
Powód wniósł o:
1. uchylenie decyzji w całości z uwagi na wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, którego nie da się konwalidować na etapie postępowania odwoławczego;
- ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku:
2. zmianę decyzji w pkt I poprzez usunięcie nakazu zaniechania stosowania praktyki i uchylenie punktu II decyzji;
- ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku:
3. zmianę decyzji w pkt I poprzez usunięcie nakazu zaniechania stosowania praktyki oraz zmianę decyzji w pkt II poprzez obniżenie kary pieniężnej nałożonej na powoda do kwoty nie wyższej niż 1.000,- (jeden tysiąc) złotych;
4. stwierdzenie na podstawie art. 479
31a § 3 zd. 2 k.p.c., że decyzja została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa;
2. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według spisu kosztów, który zostanie złożony na rozprawie, a w razie jego niezłożenia, według norm przepisanych, przy czym w każdym wypadku kosztów zastępstwa procesowego według 6-krotności stawki minimalnej ze względu na znaczny wkład pełnomocników powoda w wyjaśnienie sprawy i ze względu na wartość przedmiotu sprawy, a co najmniej w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, zgodnie z § 15 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, w którym te koszty zostaną zasądzone, do dnia zapłaty.
Oprócz tego powód wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie następujących dowodów:
1. dowodów z zeznań następujących świadków:
1.1. P. B., Dyrektora Działu Produkcji (...) w (...) w celu wykazania następujących faktów:
i. sposobu prowadzenia produkcji tuczników przez (...);
ii. podstawowych zasad współpracy z hodowcami i rozkładu ryzyka rynkowego pomiędzy stronami;
iii. wewnętrznej struktury organizacyjnej działu produkcji warchlak/tucz;
iv. przyjętego sposobu komunikacji z hodowcami w ramach bieżącej współpracy w postaci rozmów bezpośrednich lub telefonicznych oraz rozprzestrzeniania się komunikacji od (...) pośród hodowców;
v. sposobu prowadzenia produkcji tuczników w strefach (...) przez (...); oraz ryzyk związanych z (...) ponoszonych przez (...);
vi. okresów, w których nie stosowano praktyk rozliczania przez (...) wartości rekompensat otrzymywanych przez hodowców w związku z działalnością w strefach (...) oraz okoliczności, w których podejmowano decyzję (...) w zakresie wycofania się ze stosowania praktyk;
vii. oferowanych przez (...) hodowcom form bezzwrotnego wsparcia;
viii. zaangażowania Spółki w inicjatywy związane z walką z (...);
1.2. M. S.,
1.3. P. N.,
1.4. J. S.,
1.5. K. W.,
1.6. M. T.,
(dalej łącznie „Koordynatorzy”), w celu wykazania następujących faktów:
i. sposobu prowadzenia produkcji tuczników przez (...);
ii. podstawowych zasad współpracy z hodowcami i rozkładu ryzyka rynkowego pomiędzy stronami;
iii. przyjętego sposobu komunikacji z hodowcami, w ramach bieżącej współpracy w postaci rozmów bezpośrednich lub telefonicznych oraz rozprzestrzeniania się komunikacji od (...) pośród hodowców;
iv. sposobu prowadzenia produkcji tuczników w strefach (...) przez (...); oraz ryzyk związanych z (...) ponoszonych przez (...); zaprzestania rozliczania z (...) wartości rekompensat otrzymywanych przez hodowców w związku z działalnością w strefach (...);
v. okresów, w których nie stosowano praktyk rozliczania przez (...) wartości rekompensat otrzymywanych przez hodowców w związku z działalnością w strefach (...) oraz okoliczności, w których podejmowano decyzję (...) w zakresie wycofania się ze stosowania praktyk;
vi. oferowanych przez (...) hodowcom form bezzwrotnego wsparcia;
vii. zaangażowania Spółki w inicjatywy związane z walką z (...);
1.7. G. M.,
1.8. K. Ż.,
1.9. T. S.,
1.10. A. S.,
1.11. (...),
1.12. E. M.,
1.13. B. S.,
(dalej łącznie „Service Managerowie”), w celu wykazania następujących faktów:
i. sposobu prowadzenia produkcji tuczników przez (...);
ii. przyjętego sposobu komunikacji z hodowcami w ramach bieżącej współpracy w postaci rozmów bezpośrednich lub telefonicznych;
iii. zaprzestania rozliczania przez (...) wartości rekompensat otrzymywanych przez hodowców w związku z działalnością w strefach (...);
1.14. W. Z.,
1.15. D. O.,
1.16. H. O.,
1.17. Ł. K.,
1.18. M. M.,
1.19. T. W.,
1.20. M. S.,
1.21. L. J.,
1.22. B. M.
(dalej łącznie: „Hodowcy”), w celu wykazania następujących faktów:
i. zasad współpracy z (...) i rozkładu ryzyka rynkowego pomiędzy stronami;
ii. przyjętego sposobu komunikacji z hodowcami w ramach bieżącej współpracy w postaci rozmów bezpośrednich lub telefonicznych;
iii. sposobu prowadzenia produkcji tuczników przez (...);
iv. zaprzestania rozliczania z (...) wartości rekompensat otrzymywanych przez hodowców w związku z działalnością w strefach (...);
v. dodatniej rentowności współpracy w ramach tuczu kontaktowego dla hodowców, na których wynagrodzenie nie miały wpływu czynniki rynkowe (wzrost cen środków produkcji czy spadek cen skupu tuczników);
1.23. S. W., główna księgowa (...),
1.24. J. S.
w celu wykazania następujących faktów:
i. rozliczeń współpracy pomiędzy (...) a hodowcami;
ii. rozliczeń wartości rekompensat pomiędzy (...) a hodowcami;
iii. strat poniesionych przez (...) w związku z prowadzeniem produkcji w strefach II i III z ograniczeniami wynikającymi z (...).
2. na podstawie art. 278
(
1) k.p.c. wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii „(...)” sporządzonej w dniu 29 czerwca 2022 r. na zlecenie Prezesa UOKiK w postępowaniu prowadzonym przez Prezesa UOKiK za sygn. akt (...), stanowiącej Załącznik nr 22 do Odwołania („Opinia Biegłego 1”), w celu wykazania następujących okoliczności stanowiących wiadomości specjalne:
i. wyższej rentowności działalności hodowców współpracujących z (...) względem hodowców operujących na wolnym rynku;
ii. niskiego poziomu kosztów ponoszonych przez hodowców współpracujących z (...);
3. dowodu z opinii biegłego (instytutu naukowego) z zakresu zootechniki i ekonomiki produkcji trzody chlewnej („Opinia Biegłego 2”), w celu wykazania następujących okoliczności stanowiących wiadomości specjalne:
i. ustalenia zasad alokacji ryzyka pomiędzy (...) a hodowcami przy współpracy w ramach umowy tuczu kontraktowego;
ii. ustalenia czy hodowcy współpracujący z (...) w ramach umowy tuczu kontraktowego ponoszą ryzyka rynkowe wahań środków produkcji (warchlaków, paszy, usług i materiałów weterynaryjnych) oraz wahań cen skupu tuczników;
iii. ustalenia czy wynagrodzenie hodowcy (opłata growerska) wynikające z umowy tuczu kontraktowego w ramach współpracy z (...) jest uzależnione od wahań środków produkcji (warchlaków, paszy, usług i materiałów weterynaryjnych), wahań cen skupu tuczników;
iv. wpływu (...) na produkcję tuczników prowadzoną przez (...);
v. ustalenia czy wynagrodzenie hodowcy (opłata grawerska) wynikające z umowy tuczu kontraktowego w ramach współpracy z (...) jest zróżnicowane w zależności od działalności hodowcy w strefach z ograniczeniami wynikającymi z (...).
4. dowodu z opinii biegłego z zakresu finansów i rachunkowości („Opinia Biegłego 3”), w celu wykazania następujących okoliczności stanowiących wiadomości specjalne:
i. weryfikacji strat w postaci utraconych przez (...) dochodów okresie 1 stycznia 2017 r. - 31 lipca 2022 r. w związku ze sprzedażą tuczników pochodzących ze stref (...), w stosunku do cen skupu tuczników nie pochodzących ze stref (...);
5. dowodu z przesłuchania stron z ograniczeniem do strony powodowej:
5.1. P. G., Prezesa Zarządu (...),
5.2. M. E., Członka Zarządu (...),
5.3. B. K. Członka Zarządu (...),
w celu wykazania następujących faktów:
i. relacji Spółki z hodowcami;
ii. polityki Spółki względem ryzyk wywoływanych przez (...) i działań podejmowanych przez Spółkę w celu walki z (...);
iii. warunków panujących na rynku trzody chlewnej i pozycji Spółki na tym rynku;
iv. podjęcia decyzji o całkowitym wycofaniu się Spółki z zaprzestania rozliczania wartości rekompensat otrzymywanych przez hodowców w związku z działalnością w strefach (...) i sposobu zakomunikowania tego faktu hodowcom;
v. oferowanych przez (...) hodowcom form wsparcia;
vi. zaangażowania Spółki w inicjatywy związane z walką z (...);
6. szeregu dowodów z dokumentów.
Pozwany w odpowiedzi na odwołanie wniósł o:
1. oddalenie odwołania w całości;
2. pominięcie na podstawie art. 235 (2) § 1 pkt 5 k.p.c. dowodów wymienionych w punkcie 1.2-5, tj. ograniczenie do przesłuchania M. T.,
3. pominięcie na podstawie art. 235 § 1 pkt 5 k.p.c. dowodów wymienionych w punkcie 1.7-13, ewentualnie na podstawie art. 235 (2) § 1 pkt 2 i 3 k.p.c.,
4. pominięcie na podstawie art. 235 (2) § 1 pkt 5 k.p.c. dowodów wskazanych w punktach 1.14,15,18,19,22, ewentualnie w przypadku dopuszczenia dowodu z przesłuchania W. Z., D. O., M. M., T. W., M. S., B. M., wniósł o przesłuchanie wymienionych dostawców na fakt:
- komunikacji w zakresie pobierania środków stanowiących równowartość pomocy publicznej przez (...),
- spadku dochodu gospodarstwa,
- współpracy z A. S.,
- przekazywania środków pieniężnych na rzecz (...),
- rozliczania pobieranych środków pieniężnych przez (...),
- stosowania zapisu pkt V ust. 6 i 7 umowy,
- charakteru produkcji w ramach współpracy z (...) - statusu rolnika w związku z produkcją trzody chlewnej;
5. pominięcie na podstawie art. 235 (2) § 1 pkt 2 dowodów wskazanych w punktach 1.23-24,
6. pominięcie na podstawie art. 235 (2) § 1 pkt 2 dowodów wskazanych w punktach 2-4, tj. dowodów z opinii biegłych,
7. pominięcie na podstawie art. 235 (2) § 1 pkt 5 dowodów wskazanych w punktach 5.1-2, tj. ograniczenie wyłącznie do przesłuchania B. K.,
8. pominięcie na podstawie art. 235 (2) § 1 pkt 3 dowodów wskazanych w punkcie 6.I.i, tj. oświadczeń dostawców,
9. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów z poszczególnych kart akt postępowania administracyjnego wskazanych w uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie na okoliczności w nim wskazane,
10. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci akt sprawy (...) znajdującej się w SOKiK pod sygn. akt XVII Amz 2/23, w szczególności konkretnych wymienionych przez pozwanego pism,
11. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu rozliczania współpracy z hodowcą (załącznik nr 7 odwołania) na fakt istnienia wierzytelności stanowiącej zapłatę ceny za tuczniki wyprodukowane przez dostawców i możliwości ich potrącenia,
12. dopuszczenie i przeprowadzeni dowodu z dokumentów - akt postępowań administracyjnych w przedmiocie udzielenia pomocy publicznej pozyskanej w toku postępowania wyjaśniającego (...),
13. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci wydruków ze strony Komisji Europejskiej na fakt opublikowania założeń programów pomocowych;
14. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z nagrania audio wyjaśnień złożonych w toku kontroli Spółki przez B. K.,
15. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z nagrania audio wyjaśnień złożonych w toku kontroli Spółki przez P. B.,
16. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z nagrania audio wyjaśnień złożonych w toku kontroli Spółki przez M. T. ,
17. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci protokołu kontroli (...) przeprowadzonej w dniach 25-27 stycznia 2022 r.,
18. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci wydruków ze strony Głównego Inspektoratu Weterynarii z dnia 3 kwietnia 2019 oraz 13 lutego 2020 r. na fakt zakładów prowadzących ubój trzody chlewnej pochodzącej ze stref objętych ograniczeniami w związku z (...),
19. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań A. S. na fakt:
- współpracy z dostawcami trzody chlewnej do (...) w zakresie pozyskiwania pomocy publicznej,
- reprezentowania dostawców trzody chlewnej do (...) w postępowaniach prowadzonych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,
- przekazywania informacji o pomocy publicznej udzielanej dostawcom trzody chlewnej przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,
- otrzymywania danych od (...) w zakresie wyników produkcyjnych oraz faktur vat sprzedaży tuczników przez dostawców trzody chlewnej do (...),
20. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań B. K. na fakt:
- przyczyn braku podjęcia starań o przetwarzanie trzody chlewnej z terenów występowania wirusa (...) przez spółkę (...)
- warunków produkcji, dystrybucji i sprzedaży warchlaków oraz paszy oraz wyników finansowych tej działalności,
- roszczeń (...) związanych z punktem V ust. 6 i 7 umów obowiązujących przed 1 sierpnia 2022 r.,
21. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań P. B. na fakt:
- wyjaśnień złożonych w toku kontroli (...),
- współpracy z dostawcami trzody chlewnej,
- komunikowania zaniechania pobierania środków stanowiących równowartość pomocy publicznej od dostawców
200 dni od wyroku do publikacji
- Wyrok 2 marca 2026 r.
- Po 85 dniach trafia do portalu połowa orzeczeń
- Portal: 18 września 2026 r.
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.