- Sygnatura akt
- XVII GW 143/25
- Sąd
- Sąd Okręgowy w Gdańsku
- Wydział
- XVII Wydziału Własności Intelektualnej
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 22 kwietnia 2026 r.
- Opublikowano w portalu
- 10 lipca 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Własność intelektualna
© autorzy OpenStreetMap
Powód cofnął pozew o wynagrodzenie za odtwarzanie utworów i zapłaci koszty pozwanej
Przejdź do orzeczenia, 6 min czytania
Pozwana domagała się 10 817 zł, a sąd zasądził 4337 zł, bo przy wyliczeniu wzięto stawkę minimalną dla spraw o ochronę praw autorskich, a nie wartość przedmiotu sporu podaną w pozwie.
- Sąd
- Sąd Okręgowy w Gdańsku, XVII Wydziału Własności Intelektualnej
- Sygnatura
- XVII GW 143/25
Dla firm: Przy zwrocie kosztów zastępstwa po cofnięciu pozwu stawkę ustala się według rodzaju sprawy, a nie według wartości przedmiotu sporu podanej w pozwie.
Tymczasem w sprawie niniejsze zastosowanie winna znaleźć stawka opłaty minimalnej wskazana w § 8 ust. 1 pkt 2 tego Rozporządzenia, gdyż sprawa ma charakter sprawy o ochronę praw autorskich.
Treść orzeczenia około 6 minut czytania
Sygn. akt XVII GW 143/25
POSTANOWIENIE
Dnia 22 kwietnia 2026 r.
Sąd Okręgowy w Gdańsku – XVII Wydział Własności Intelektualnej
w osobie
sędziego Wojciecha Midziaka
po rozpoznaniu w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy
z powództwa
(...)
(...) z siedzibą w L.
przeciwko
N. D.
prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą
(...) z siedzibą w D.
o ustalenie
postanawia:
zasądzić od powoda (...)z siedzibą w L. na rzecz pozwanej N. D. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w D. kwotę 4.337,- zł (cztery tysiące trzysta trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia, do dnia zapłaty.
Sygn. akt XVII GW 143/25
Uzasadnienie
POSTANOWIENIA Z 22 KWIETNIA 2026
Pozwem z datowany na 30 września 2025 r. (k.4-8v.) skierowanym przeciwko N. D. powód (...) wniósł o:
1. ustalenie na podstawie art. 189 k.p.c. istnienia stosunku prawnego między powodem a pozwaną polegającego na obowiązku zapłaty przez pozwaną comiesięcznego wynagrodzenia z tytułu korzystania z praw pokrewnych na polu eksploatacji odtwarzanie w kwocie 457,04 zł brutto na podstawie stawki wynikającej ze stawek wynagrodzeń zgodnie ze stawką za
„Sale w fitness klubach, szkołach tańca itp. w trakcie nauki tańca, aerobiku, ćwiczeń z synchronizacji ruchów” od 1 marca 2022 r.;
2. zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczeń do dnia zapłaty.
W piśmie procesowym datowanym na dzień 27 marca 2026 r. (k. 399) powód złożył na podstawie art. 203 § 1 k.p.c. oświadczenie o cofnięciu pozwu bez zrzeczenia się roszczenia.
Postanowieniem z 3 kwietnia 2026 r. (k. 401) Sąd umorzył postepowanie w sprawie na podstawie art. 203 § 1 k.p.c. w zw. z art. 355 k.p.c.
W piśmie procesowym datowanym na 15 kwietnia 2026 r. (k. 408-409) pozwana wniosła o zasądzenie na od powoda na swoją rzecz kwoty 10.817 zł z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według załączonego spisu kosztów poniesionych przez pozwaną wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się postanowienia o zasądzeniu kosztów zastępstwa na rzecz pozwanej do dnia zapłaty.
Postanowieniem z 22 kwietnia 2026 r. (k. 412) Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 4.337 zł z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia, do dnia zapłaty.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. w zw. z § 2 tego artykułu pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego.
Powód skutecznie cofnął pozwem jeszcze przed rozpoczęciem rozprawy, czego konsekwencją było wydanie przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania.
Pozwana założyła wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według złożonego spisu kosztów (k. 410) obejmując nim kwotę 10.800 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego ustalonych jako trzykrotność kwoty minimalnej 3.600 zł oraz kwotę 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W postanowieniu Sąd orzekł o obowiązku zwrotu kosztów zastępstwa procesowego zasądzając od powoda na rzecz pozwanej kwotę 4.337,- zł. Na zasądzoną kwotę złożyły się kwota 17,- zł z tytułu zwrotu uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa oraz kwota 4.320,- zł ustalona jako sześciokrotność stawki minimalnej z § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych1 (dalej jako Rozporządzenie). Pełnomocnik pozwanej domagała się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w wysokości przekraczającej stawkę minimalną, lecz obliczyła ją od wartości przedmiotu sporu podanej w pozwie, czyli przy zastosowaniu stawki określonej w § 2 pkt 5 Rozporządzenia. Tymczasem w sprawie niniejsze zastosowanie winna znaleźć stawka opłaty minimalnej wskazana w § 8 ust. 1 pkt 2 tego Rozporządzenia, gdyż sprawa ma charakter sprawy o ochronę praw autorskich.
Zgodnie z § 15 ust. 3 Rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki ani wartości przedmiotu sprawy, jeśli uzasadnia to niezbędny nakład pracy radcy prawnego, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu (pkt 1) oraz wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie (pkt 3).
W czasie postępowania strony złożyły po dwa pisma przygotowawcze – w przypadku pozwanej były to: odpowiedź na pozew datowana na 12 listopada 2025 r. (k. 31-80, załączniki – k. 81- 353) oraz pismo procesowe datowane na 30 stycznia 2026 r. (k. 367-378). W przedmiotowym postępowaniu nie odbył się żaden termin rozprawy, jednakże odbyło się posiedzenie przygotowawcze, na które stawiła się (zdalnie) pełnomocnik pozwanej, a ponadto treść odpowiedzi na pozew oraz przedłożone wraz z nią załączniki uzasadniały w ocenie Sądu przyjęcie, że nakład pracy pełnomocnika pozwanej znacząco przewyższał nakład pracy zazwyczaj w tego rodzaju sprawach ponoszony przez pełnomocników stron. Nakład pracy pełnomocnika pozwanej przejawiał się w czynnościach podjętych zarówno przed, jak i po wniesieniu pozwu, w tym przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.:
działania podjęte przez pełnomocnika powódki przed wniesieniem pozwu zmierzające do ustalenia prawidłowej stawki wynagrodzenia z tytułu publicznego odtwarzania przedmiotów praw pokrewnych – pisma datowane na: 3 stycznia 2025 r. (zał. 13), 4 marca 2025 r. (zał. 15), 14 kwietnia 2025 r. (zał. 17), 28 maja 2025 r. (zał. 19) oraz korespondencja mailowa pełnomocników stron (zał. 20),
przedstawienie obszernych twierdzeń w przedmiocie wysokości stawki opłat mogącej mieć zastosowanie do działalności prowadzonej przez pozwaną opartej o treść obowiązujących w kolejnych okresach tabel stawek wynagrodzeń (pkt II. uzasadnienia odpowiedzi na pozew oraz zał. 5 – 10) oraz dotyczących właściwego zaszeregowania działalności prowadzonej przez pozwana (pkt III. uzasadnienia odpowiedzi na pozew),
przedstawienie zestawienia płatności uiszczonych przez pozwaną na rzecz powoda z tytułu odtwarzania przez nią przedmiotów praw pokrewnych (zał. 22 – 38)
co stanowiło przeważającą część nakładu pracy pełnomocników obu stron włożonego w przedstawienie twierdzeń o faktach mogących mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia o żądaniu pozwu oraz dowodów na ich potwierdzenie. Dowody oraz twierdzenia strony pozwanej pozostawały w związku z przedmiotem postępowania i istotnie przekraczały zakres niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika strony pozwanej.
W ocenie Sądu wysokość zasądzonej na rzecz pozwanej kwoty z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa proces nie była nieproporcjonalnie wygórowana. Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego wynosi 720,- zł, a mając na uwadze wskazane okoliczności uzasadnione było zasądzenie sześciokrotności tej stawki.
Uwzględniając powyższe rozważania Sąd orzekł jak w treści postanowienia na podstawie § 15 ust. 3 pkt 1 i 3 w zw. z § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia.
1 T.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 118.
Hasła tematyczne: Autorskie prawo i pokrewne, Koszty adwokacko-radcowskie
79 dni od wyroku do publikacji
- Wyrok 22 kwietnia 2026 r.
- Po 38 dniach trafia do portalu połowa orzeczeń
- Portal: 10 lipca 2026 r.
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.