Grafiki po zakończeniu współpracy. Sąd oddalił wniosek autorki o zabezpieczenie

POSTANOWIENIA z 4 marca 2026 r.

Pozwem z 16 grudnia 2025 r. powódka X. I. domagała się nakazania pozwanej S. R. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w Ł. zaniechania naruszania praw autorskich majątkowych powódki poprzez zaprzestanie korzystania z grafik autorstwa powódki stanowiących wzory na pudełka, wzory na kubki, grafiki na koszulki, tzw. „węże”, grafiki na drzwi wejściowe („godziny otwarcia”), grafiki na menu i pozostałych grafik – identyfikacji wizualnej marki stanowiących załącznik nr 6 do pozwu, w ramach prowadzonej przez pozwaną działalności gospodarczej (punkt 1.

petitum pozwu).

Powódka domagała się również zasądzenia od pozwanej kwoty 14.400,- zł tytułem trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnioną zgody na korzystanie z utworu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 29 września 2025 r. do dnia zapłaty, ewentualnie zasądzenia od pozwanej tej kwoty wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 29 września 2025 r. do dnia zapłaty tytułem zapłaty godziwego wynagrodzenia za korzystanie z utworów (punkt 2.

petitum pozwu).

W 3. punkcie pozwu X. I. domagała się podania do publicznej wiadomości części orzeczenia Sądu wydanego w tej sprawie w sposób i w zakresie określonym przez Sąd.

Powódka domagała się również zasądzenia kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej według norm przepisanych (punkt 4.

petitum pozwu).

Wraz z pozwem powódka X. I. złożyła wniosek o udzielenie zabezpieczenia jej roszczeń poprzez nakazanie pozwanej, przez okres trwania niniejszego postępowania, t.j. do dnia uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie od dnia doręczenia jej postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, zaniechania naruszania autorskich praw majątkowych powódki poprzez zaprzestanie korzystania z grafik autorstwa powódki stanowiących wzory na pudełka, wzory na kubki, grafiki na koszulki, tzw. „węże”, grafiki na drzwi wejściowe („godziny otwarcia”), grafiki na menu i pozostałych grafik – identyfikacji wizualnej marki stanowiących załącznik nr 6 do pozwu, w szczególności poprzez:

1. usunięcie z profilu działalności pozwanej na portalu E. grafik autorstwa powódki, których wykaz stanowi załącznik nr 6 do pozwu,

2. zaniechania rozporządzania i korzystania z opracowań tych grafik,

3. wycofanie z obrotu opakowań na produkty pozwanej, sprzedawane w ramach działalności pozwanej, na których znajdują się grafiki autorstwa powódki wyszczególnione w załączniku nr 6 do pozwu oraz ich opracowania.

Powódka domagała się również, na podstawie art. 756

2 § 1 pkt 1 k.p.c., określenia w zabezpieczeniu wobec pozwanej zagrożenia nakazem zapłaty sumy 1.000,- zł na rzecz powódki za każdy dzień uchylania się przez pozwaną od wykonania postanowienia o zabezpieczeniu.

Uzasadniając wniosek o udzielenie zabezpieczenia powódka twierdziła, że wniosek ten spełniał wszystkie przesłanki wynikające z treści art. 730

1 k.p.c., to jest uprawdopodobniła swe roszczenie, jak również istnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia.

W ocenie powódki załączonymi do pozwu dowodami uprawdopodobniła, że przysługują jej roszczenia dochodzone w niniejszym postępowaniu. Według twierdzeń powódki pozwana dopuściła się naruszenia autorskich praw majątkowych powódki do grafik, których wykaz zawarty został w załączniku nr 6 do pozwu.

Natomiast istnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia powódka dopatruje się w tym, że brak wnioskowanego zabezpieczenia skutkowałby dalszymi naruszeniami jej autorskich praw majątkowych, jak również powstawaniem kolejnych szkód, gdyż pozwana – do dnia wniesienia pozwu – w dalszym ciągu wykorzystuje grafiki autorstwa powódki, zarówno w bieżącej działalności marketingowej, jak i poprzez ich fizyczne eksponowanie oraz zamieszczanie na produktach. Zdaniem powódki korzystanie to odbywa się w sposób nieuprawniony, obejmujący m.in. eksploatację po zakończeniu współpracy, użycie w zakresie nieobjętym zgodą powódki oraz dokonywanie ich opracowań i przeróbek. Powódka argumentowała, że jej interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia wynika z potrzeby niezwłocznego wstrzymania tych działań, gdyż naruszenia mają charakter ciągły i powtarzalny, a ich skutki są trudne do usunięcia w drodze samego orzeczenia końcowego. Każde dalsze wykorzystanie spornych grafik – twierdziła powódka – wzmacnia pozycję marketingową pozwanej i umacnia efekt eksploatacji cudzych utworów, co osłabia skuteczność ewentualnego wyroku uwzględniającego powództwo. W konsekwencji, w ocenie powódki, udzielenie zabezpieczenia już na etapie postępowania jest konieczne dla zapewnienia funkcji ochronnej i zapobiegawczej roszczenia. Natomiast żądana forma zabezpieczenia pozostaje adekwatna do natury naruszeń oraz spełnia wymóg proporcjonalności.

Zgodnie z treścią art. 755 § 2

2 k.p.c. Sąd, przed udzieleniem zabezpieczenia, zobowiązał pozwaną do ustosunkowania się w formie pisemnej do wniosku powódki.

W wykonaniu tego zobowiązania pozwana S. R. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą (...) z siedzibą w Ł. w odpowiedzi na pozew, w której domagała się oddalenia powództwa w całość, ustosunkowała się również do wniosku o udzielenie zabezpieczenia.

Pozwana wnosząc o oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia argumentowała, że powódka nie uprawdopodobniła ani swego roszczenia, ani istnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Tymczasem, jak podkreślała pozwana, obie przesłanki muszą zostać spełnione kumulatywnie, aby możliwe było skuteczne domaganie się udzielenia zabezpieczenia roszczenia.

Zdaniem pozwanej powódka nie uprawdopodobniła tego, że korzystanie przez pozwaną z utworów autorstwa powódki odbywa się bez tytułu prawnego. Pozwana dołączyła do odpowiedzi na pozew dowody, z których – w jej ocenie – wynikało, że powódka przedmiotowe grafiki tworzyła na zlecenie pozwanej, otrzymywała z tego tytułu uzgodnione wynagrodzenie, a pozwana grafiki te wykorzystywała w sposób zgodny z ustaleniami między stronami. Pozwana przyznała, że między stronami nie została zawarta pisemna umowa o przeniesieniu na pozwaną autorskich praw majątkowych do tych grafik, dlatego zdaniem pozwanej, powódka udzieliła jej w sposób dorozumiany licencji niewyłącznej na korzystanie z tych grafik. Poza tym pozwana twierdziła, że nie korzysta już z opakowań na produkty zawierające grafiki autorstwa powódki, wobec czego roszczenie w tym zakresie jest bezprzedmiotowe. Pozwana argumentowała również, że nie korzysta z opracowań ani zmodyfikowanych wersji grafik powódki. Wszystkie utwory – według pozwanej – są wykorzystywane w formie stworzonej przez powódkę, zgodnie z ich przeznaczeniem, które było znane i akceptowane w okresie współpracy stron. Natomiast co do zamieszczania spornych grafik na profilu pozwanej w serwisie (...), to pozwana twierdziła, że znajdujące się tam grafiki zostały zamieszczone przede wszystkim w okresie trwania współpracy stron, a zakres, pole eksploatacji, czy też sposób korzystania z tych materiałów nie uległy zmianie po zakończeniu współpracy.

Podsumowując swe stanowisko pozwana argumentowała, że błędne jest stanowisko powódki, jakoby sposób korzystania z utworów, który był zgodny z ustaleniami stron i nie był kwestionowany w trakcie trwania współpracy, utracił ten charakter wyłącznie z uwagi na jej zakończenie.

Natomiast braku interesu prawnego po stronie powódki w udzieleniu zabezpieczenia pozwana upatruje w tym, że choć powódka twierdziła, iż do naruszenia jej autorskich praw majątkowych miało dochodzić już od momentu zaprzestania współpracy stron, to z wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia wystąpiła dopiero po upływie kilku miesięcy do zaprzestania tej współpracy. Według pozwanej, skoro powódka przez dłuższy czas nie podejmowała działań zmierzających do uzyskania ochrony tymczasowej, to trudno przyjąć, aby brak zabezpieczenia w chwili obecnej mógł doprowadzić do poważnego utrudnienia wykonania przyszłego orzeczenia.

Sąd zważył, co następuje:

Jak słusznie zauważają obie strony niniejszego postępowania, zgodnie z treścią art. 730

1 § 1 k.p.c. udzielenie zabezpieczenia jest możliwe wówczas, gdy uprawdopodobnione zostanie zarówno samo roszczenie, jak i interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.

Uprawdopodobnienie roszczenia oznacza, że na podstawie twierdzeń oraz dowodów przedstawionych przez stronę wnoszącą o zabezpieczenie już

prima facie, bez szczegółowej, procesowej analizy tych dowodów, roszczenie sprawia wrażenie zasadnego.

W sporach rozpoznawanych w trybie postępowania w sprawach własności intelektualnej, a takim bez wątpienia jest sprawa niniejsza, zasada powyższa ulega modyfikacji o tyle, że w przypadku, gdy zabezpieczenie ma zostać udzielone w inny sposób niż jeden ze sposobów wymienionych w art. 747 k.p.c., Sąd udziela zabezpieczenia dopiero po wysłuchaniu obowiązanego, chyba że konieczne jest natychmiastowe rozstrzygnięcie wniosku (art. 755 § 2

2 zdanie pierwsze k.p.c.). W tych sprawach nie wysłuchuje się obowiązanego jedynie w wówczas, gdy zabezpieczenie w całości podlega wykonaniu przez komornika albo polega na ustanowieniu zarządu przymusowego nad przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym albo zakładem wchodzącym w skład przedsiębiorstwa lub jego częścią albo częścią gospodarstwa rolnego (art. 755 § 2

2 zdanie drugie k.p.c.).

Ponieważ w sprawie niniejszej zabezpieczenie żądane przez powódkę nie miało w całości podlegać wykonaniu przez komornika, ani nie miało polegać na ustanowieniu zarządu przymusowego nad przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym albo zakładem wchodzącym w skład przedsiębiorstwa lub jego częścią albo częścią gospodarstwa rolnego, ani też nie było konieczne natychmiastowe rozstrzygnięcie tego wniosku, Sąd wysłuchał obowiązaną (pozwaną) odnośnie do zawartego w pozwie wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Brak konieczności natychmiastowego rozstrzygnięcia wniosku o zabezpieczenie wynikał zarówno z tego, że powódka nie wskazywała na taką konieczność, jak również z faktu, na który słusznie zwróciła uwagę strona obowiązana, iż powódka przez wiele miesięcy nie składała wniosku o udzielenie zabezpieczenia jej roszczeń, mimo że – jak twierdziła – istniał stan naruszenia jej majątkowych praw autorskich.

Pozwana w odpowiedzi na pozew, ustosunkowując się do wniosku o udzielenie zabezpieczenia, przedstawiła szereg twierdzeń oraz dowodów na ich poparcie, które na obecnym, wstępnym etapie postępowania, każą podać w wątpliwość uprawdopodobnienie roszczeń zgłoszonych w niniejszym postępowaniu. W szczególności pozwana przedstawiła inny przebieg i inne zasady współpracy stron w zakresie tworzonych przez powódkę na zlecenie pozwanej utworów objętych sporem. Pozwana nie tylko twierdziła, że ta współpraca odbiegła od tego, jak ją przedstawiała powódka, ale również przedstawiła stosowne dowody w postaci wydruków korespondencji stron prowadzonej za pośrednictwem komunikatora S., które to wydruki zdają się potwierdzać odmienny przebieg tej współpracy niż przedstawiony przez powódkę.

W szczególności wątpliwości budzi na obecnym etapie postępowania twierdzenie powódki, jakoby zgodziła się na wykorzystanie stworzonych przez nią grafik (na limitowaną serię pudełek i kubków) przez określony czas – czas współpracy stron. Powódka w żaden sposób tego twierdzenia nie uprawdopodobniła, natomiast pozwana w odpowiedzi na pozew słusznie zwróciła uwagę, że z niczego (przynajmniej obecnie) takie ograniczenie czasowe nie wynikało. Co więcej, z przedstawionych przez pozwaną zrzutów ekranów z komunikatora S. zdaje się wynikać, że takiego ograniczenia czasowego strony nie ustaliły, ani w zakresie tych grafik, ani żadnych innych utworów stworzonych przez powódkę dla pozwanej. Obie strony są jednocześnie zgodne co do tego, że nie zawarły żadnej pisemnej umowy regulującej zasady ich współpracy w zakresie tworzenia przez powódkę dla pozwanej utworów graficznych, a tym bardziej nie ustaliły żadnych zasad co do przenoszenia autorskich praw majątkowych do tych grafik. W świetle twierdzeń przedstawionych przez pozwaną w odpowiedzi na pozew oraz przedłożonych dowodów z zapisów korespondencji prowadzonej przez strony za pośrednictwem komunikatora (...) wątpliwości budzi też twierdzenie powódki, jakoby nie wyrażała zgody na wykorzystanie stworzonej przez siebie grafiki na drzwiach wejściowych do cukierni. Podobnie wątpliwym jest, czy faktycznie powódka przygotowała jedynie projekty, koncepcje grafik, które miały być umieszczane na koszulkach. Z przedłożonej przez pozwaną korespondencji w komunikatorze (...) zdaje się wynikać, że strony były zgodne co do tego, że powódka stworzy grafiki do umieszczenia na koszulkach, takie grafiki wykonała, a jedyną kwestią, która stwarzała problem był dobór kolorystyki tych grafik na poszczególne kolory koszulek.

Z przedstawionej przez strony korespondencji, na obecnym etapie postępowania, trudno jednoznacznie ocenić, czy faktycznie wszystkie stworzone przez powódkę utwory graficzne, które powódka udostępniła pozwanej na potrzeby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, były tworzone i udostępniane w jednym, konkretnym celu. Nie sposób obecnie jednoznacznie ustalić, czy nie było tak, że powódka tworzyła grafiki, udostępniała je pozwanej, aby ta mogła korzystać z nich w zależności od aktualnych potrzeb.

Nie sposób się również zgodzić z powódką, że pozwana w momencie zaprzestania współpracy między stronami (czerwiec 2025 r.) powinna była natychmiast zaprzestać wykorzystywania stworzonych przez powódkę grafik. Jeśli bowiem uznać (a na podstawie przedstawionych stanowisk stron i zaoferowanego obecnie materiału dowodowego zdaje się tak wynikać), że powódka udzieliła pozwanej licencji niewyłącznej na korzystanie ze stworzonych przez siebie utworów (por. art. 65 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych; t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 24 z późn. zm.; dalej także „pr. aut.”), to zgodnie z art. 66 ust. 1 pr. aut. pozwana jest uprawniona do korzystania z tych utworów w okresie pięciu lat (chyba że umowa stanowiła inaczej, czego na obecnym etapie postępowania nie sposób ocenić). Wprawdzie art. 68 ust. 1 pr. aut. daje twórcy prawo wypowiedzenia licencji (chyba że umowa stanowi inaczej), to jednak – wobec braku przesłanek świadczących o jakichkolwiek postanowieniach umownych – wypowiedzenie to może zostać dokonane na rok naprzód, na koniec roku kalendarzowego. Niewątpliwie ten okres wypowiedzenia jeszcze nie upłynął, jeśli nawet przyjąć, że z oświadczeń powódki przekazanych pozwanej za pośrednictwem S. wynika, iż takiego wypowiedzenia dokonała.

Reasumując całość powyższych rozważań w ocenie Sądu zgłoszone w niniejszym postępowaniu roszczenia powódki nie wydają się być uprawdopodobnione na tyle, aby możliwe było ich zabezpieczenie.

Dodatkowo należy wskazać, że oddalając wniosek o udzielenie zabezpieczenia Sąd miał również na uwadze formę zabezpieczenia, którego domagała się powódka. Co prawda, wbrew twierdzeniom pozwanej, ze względu na treść art. 755 § 2

1 k.p.c. w przypadku zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych ograniczenie sposobów zabezpieczenia przewidziane w art. 731 k.p.c. nie znajduje zastosowania, jeśli zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków, to jednak rozważając – w świetle całokształtu okoliczności sprawy – zasadność udzielenia zabezpieczenia Sąd zgodnie z treścią art. 730

1 § 3 k.p.c. musi mieć na uwadze to, aby z jednej strony zapewnić uprawnionej należytą ochronę, ale z drugiej nie obciążać obowiązanej ponad potrzebę. Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek o udzielenie zabezpieczenia, biorąc pod uwagę stanowiska obu stron postępowania zabezpieczającego oraz przedstawione przez nie dotychczas dowody, udzielenie zabezpieczenia w sposób, którego domagała się powódka byłoby obciążeniem pozwanej ponad potrzebę.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 730

1 § 1 k.p.c.

a contrario Sąd oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia.

Jednocześnie należy z całą stanowczością podkreślić, że oddalenie wniosku o udzielenie zabezpieczenia nie przesądza jeszcze w żaden sposób o tym, czy roszczenia zgłoszone w niniejszy postępowaniu, po przeprowadzeniu całego postępowania dowodowego, nie okażą się jednak być uzasadnione, przynajmniej w jakimś zakresie.