Średnie płace w Straży Miejskiej w K. to informacja przetworzona, skarga oddalona

Zaskarżoną decyzją z 1 czerwca 2026 r. [...] Inne (dalej też jako "Komendant"), po rozpatrzeniu wniosku E. K. z 30 marca 2026 r., odmówił udostępnienia informacji przetworzonej w zakresie pkt 3, 5, 6, 7 oraz 9 tego wniosku.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Komendant wyjaśnił, że ww. wniosek obejmował 11 pytań dotyczących m.in. wynagrodzenia pracowników Straży Miejskiej w K. na stanowiskach Komendanta, zastępcy Komendanta, kierownika, zastępcy kierownika, starszego inspektora i inspektora wraz

z uszczegółowieniem wszystkich składników wynagrodzenia oraz innych dodatków za okres 2025 r. oraz styczeń - marzec 2026 r. oraz ich średniego poziomu. Organ udzieli częściowo odpowiedzi na wniosek w zakresie, w jakim dysponował informacjami publicznymi prostymi, niewymagającymi przetworzenia. Udzielił pełnej informacji w zakresie pkt 1, 2, 4, 8, 10, zaś w zakresie pkt 11 wniosku wskazał, że żądana forma przekazania informacji wskazana we wniosku jest dla organu niejasna i wezwał do wskazania prawidłowej formy udostępnienia.

W pozostałym zakresie, tj. pkt 3, 5, 6, 7 oraz 9 organ uznał, że zadane przez skarżącą pytania dotyczą takiej informacji publicznej, która - celem jej opracowania

i udzielenia - wymaga dołożenia ze strony organu znacznego, dodatkowego nakładu pracy, w tym oddelegowania do tej czynności osobnej grupy pracowników. Z tej przyczyny, żądane informacje w pozostałym zakresie oceniono jako przetworzone, których udostępnienie warunkowane jest koniecznością wykazania przez wnioskodawcę istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego.

Organ podkreślił, że nie prowadzi tak szczegółowych rejestrów, statystyk lub zestawień danych tożsamych z wnioskiem skarżącej, a pozwalających na proste udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące: 3) średniego poziomu wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w Straży Miejskiej w K. na stanowisku kierownika wypłaconego w roku 2025 oraz za miesiące styczeń - marzec 2026 r. (zawnioskowano o podanie liczby pracowników zatrudnionych na stanowisku kierownika, których wynagrodzenia uwzględniono do wyliczenia); 5) średniego poziomu wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w Straży Miejskiej w K. na stanowisku starszy inspektor wypłaconego w roku 2025 oraz za miesiące styczeń - marzec 2026 r. (zawnioskowano o podanie liczby pracowników zatrudnionych na stanowisku straszy inspektor, których wynagrodzenia uwzględniono do wyliczenia); 6) średniego poziomu wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w Straży Miejskiej w K. na stanowisku inspektor wypłaconego w roku 2025 oraz za miesiące styczeń - marzec 2026 r. (zawnioskowano o podanie liczby pracowników zatrudnionych na stanowisku inspektor, których wynagrodzenia uwzględniono do wyliczenia).

Podając ww. kwoty wynagrodzenia wnioskodawczyni zwróciła się o przedstawienie podziału kwot na następujące składniki: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek specjalny, dodatek za stopień, dodatek za wysługę lat, premie uznaniową, nagrody, dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych i inne dodatki.

Nadto wniosła o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 7) średniego poziomu wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w Straży Miejskiej w K. na stanowisku starszy inspektor w okresie styczeń - marzec 2026 r. z uwzględnieniem kryterium płci (zawnioskowano o podanie liczby pracowników według płci); 9) podstawy kryterium przyznawania oraz średniego poziomu wysokości premii i nagród przyznanych przez Komendanta Straży Miejskiej w 2025 r. i w 2026 r. pracownikom w kategoriach starszy inspektor, inspektor.

Zdaniem organu przygotowanie odpowiedzi na ww. pytania wymagałoby szczegółowej, ręcznej analizy akt osobowych każdego pracownika zatrudnionego na wskazanym stanowisku w okresie 15 miesięcy. Sporządzenie takiego opracowania wyłącznie na potrzeby wniosku wiązałoby się z koniecznością zaangażowania odrębnej grupy pracowników i wymagałoby znacznego nakładu pracy. Pozyskanie żądanych danych wiązałoby się z weryfikacją dokumentacji wielu osób, przy jednoczesnym uwzględnieniu zmian kadrowych zachodzących w tym czasie. Dla przykładu organ wskazał, że na stanowisku inspektora i starszego inspektora zatrudnionych było odpowiednio: w styczniu 2025 r. - 6 i 27 pracowników, w czerwcu 2025 r. - 8 i 26 osób, a w grudniu 2025 r. - 9 i 29 osób. Realizacja wniosku w terminie określonym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), zwanej dalej "u.d.i.p.", wymagałaby pełnego zaangażowania co najmniej kilku pracowników. Tymczasem referat kadr Straży Miejskiej liczy zaledwie dwa etaty. Dodatkowo doszło do zmian personalnych - jeden z pracowników był zatrudniony do 31 marca 2026 r., a zatrudniona od 1 kwietnia nowa osoba wymagała wdrożenia w obowiązki. W konsekwencji podjęcie żądanych działań paraliżowałoby bieżące funkcjonowanie organu. Powyższe okoliczności w pełni uzasadniają zakwalifikowanie żądanych danych jako informacji przetworzonej.

W związku z powyższym pismem z 13 kwietnia 2026 r. organ wezwał skarżącą do wykazania, w terminie 14 dni, szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie informacji publicznej przetworzonej

i pouczył, że brak wykazania tej przesłanki skutkować będzie odmową udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt 3, 5, 6, 7 oraz 9 wniosku w drodze decyzji administracyjnej.

Organ podkreślił, że w wyznaczonym terminie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie, zatem uznał, że tym samym nie wykazała

w żadnym zakresie szczególnie istotnego interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w uzyskaniu żądanej informacji. Skoro zaś brak jest po stronie skarżącej istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, koniecznym stało się wydanie decyzji o odmowie dostępu do części wnioskowanej informacji publicznej, tj. w zakresie, w jakim wymagała ona przetworzenia.

E. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w K. na powyższą decyzję Inne zarzuciła: naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 i 5, art. 6 ust. 2 u.d.i.p. przez przyjęcie, że objęte wnioskiem z 30 marca 2026 r. informacje dotyczą informacji przetworzonej, a także naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. oraz art. 107 § 1 pkt 4, 6 i § 2 i 3 k.p.a. wobec wydania decyzji nie spełniającej wymogów przepisów szczególnych oraz brak uzasadnienia spełniającego wymogi prawa.

W konsekwencji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie Komendanta do udzielenia informacji w zakresie i w formie wskazanej we wniosku z 30 marca 2026 r., zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, a także rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Dodała, że od zaskarżonej decyzji nie składała wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu skargi jej autorka wskazała, że zaskarżoną decyzję otrzymała 8 czerwca 2026 r. Decyzję tę wydano z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego. Wbrew bowiem dyspozycji art. 16 ust. 2 pkt 2 u.d.i.p. w uzasadnieniu decyzji nie wskazano imion i nazwisk osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania. Decyzja nie zawiera oznaczenia podmiotu, ze względu na dobro którego wydano odmowną decyzję. Wbrew dyspozycji art. 107 § 1 pkt 4 i 6, § 2 i 3 k.p.a. decyzja nie przedstawia stanu faktycznego na dzień jej wydania. W opisie stanu faktycznego pominięto, że w związku z pismem organu z 13 kwietnia 2026 r. (doręczonym skarżącej 4 maja 2026 r.) skarżąca złożyła skargę do WSA w Kielcach na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W skardze przedstawiła zakres żądanych informacji oraz wskazała możliwość przetwarzania danych źródłowych za pomocą programów informatycznych. Decyzja nie odnosi się do tych kwestii mimo, iż treść skargi była znana Komendantowi w dniu wydawania zaskarżonej decyzji. Twierdzenie o rzekomym rozproszeniu danych, konieczności ustalania danych indywidualnie jest gołosłowne. Udostępnienie informacji nie wymagało ponadstandardowych działań, anonimizacji danych, przeglądania cyt. "każdej teczki". Wniosek dotyczył wartości średniego poziomu wynagrodzenia grup pracowników, a nie wykazu danych poszczególnych pracowników. Straż Miejska jako płatnik składek i zasiłków ZUS ma obowiązek składania comiesięcznych deklaracji rozliczeniowych i raportów imiennych (formularze ZUS DRA i ZUS RCA ZUS DRA), które przekazuje w formie elektronicznej do właściwego ZUS. Komendant dysponuje zatem zbiorem danych źródłowych dotyczących wynagrodzeń pracowników skupionych w jednym miejscu. Obliczenie średniego poziomu wynagrodzenia pracowników w oparciu o ten powszechnie obowiązujący system informatyczny jest możliwe i nie wymaga żadnych ponadstandardowych działań. W zakresie zaś wartości kwot poszczególnych składników wynagrodzenia Komendant winien konkretnie wskazać, przy pomocy jakiego programu informatycznego oblicza się comiesięczne płace pracowników i z jakich przyczyn program ten nie może wygenerować danych.

Skarżąca podniosła, że na podmiocie zobowiązanym do udostępnienia informacji ciąży obowiązek wykazania braku przesłanki ustawowej do udzielenia informacji przetworzonej. Jej zdaniem, uzasadnienie zaskarżonej decyzji tego wymogu nie spełnia, gdyż jest ogólnikowe. Nie wykazano czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, zagrożeń w zakłóceniu normalnego działania jednostki czy nakładów finansowych, z którymi wiązało się udostępnienie informacji. Decyzja powinna zawierać dane konkretne w taki sposób, aby mogły podlegać weryfikacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W ocenie skarżącej, wezwanie jej do uzupełnienia wniosku w celu wykazania, że żądane informacje są istotne dla interesu publicznego było bezskuteczne

z przyczyn formalnych. Nie miała obowiązku odniesienia się do tego wezwania

z powodów wskazanych w skardze z 13 maja 2026 r., której nadano bieg pod sygn. akt II SAB/Ke 106/26.

Zdaniem skarżącej wątpliwość Komendanta - osoby zobowiązanej do udostępnienia informacji publicznej - dotycząca braku interesu publicznego

w udostępnieniu informacji o średnim poziomie wynagrodzeń grup pracowników samorządowej jednostki organizacyjnej była nieuprawniona merytorycznie. Interes publiczny dotyczy każdej sprawy związanej z gospodarowaniem mieniem komunalnym, a umożliwienie kontroli społecznej funkcjonowania komunalnej jednostki organizacyjnej w tej sferze, jest możliwa tylko przez pozyskanie właściwych informacji. Jeżeli Komendant odmówił udostępnienia informacji z tej przyczyny, że nie występuje przesłanka szczególnego interesu publicznego to w decyzji winien wykazać brak szczególnego interesu publicznego w jej udostępnieniu. W tym zakresie decyzja nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia, co czyni ją rażąco wadliwą.

W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Pismem procesowym z 24 lipca 2026 r. skarżąca, odnosząc się do odpowiedzi organu na skargę, załączyła przykładową kopię dokumentu dotyczącego wypłaty wynagrodzenia pracownika Straży Miejskiej za luty 2026 r. na potwierdzenie korzystania przez organ z oprogramowania o nazwie Pogram Płace 13.5.1.0 Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o. Podniosła, że posługiwanie się programem płacowym oznacza możliwość wygenerowania danych związanych ze składnikami wynagrodzenia pracowników w określonych grupach, w dowolnej konfiguracji, bez konieczności ponadstandardowego nakładu pracy.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania

w takim trybie, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W tym przypadku wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym złożyła skarżąca

w treści skargi, a organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 i art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną

w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie, przy czym - zgodnie z art. 1 ust. 2 - przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Stosownie do art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).

Poza sporem pozostaje, że Komendant Straży Miejskiej w K. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie ulegało również wątpliwości, że informacje objęte wnioskiem skarżącej z 30 marca 2026 r., dotyczące funkcjonowania Straży Miejskiej, w tym wynagrodzeń jej pracowników, struktury zatrudnienia oraz prowadzonej przez jednostkę dokumentacji, mają charakter informacji publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d i pkt 4 lit. a u.d.i.p.).

Spór w sprawie dotyczy zaś kwalifikacji żądanych danych zawartych

w punktach 3, 5, 6, 7 oraz 9 wniosku jako informacji przetworzonej w rozumieniu

art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.

Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało zdefiniowane ustawowo, ma charakter nieostry i podlega każdorazowej ocenie w realiach konkretnej sprawy.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się jednolicie, że informacja przetworzona to taka informacja, która:

- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem,

a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych oraz intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA

z 30 września 2015 r., I OSK 1746/14, dostępny na: orzeczenia.nsa.gov.pl., podobnie jak powołane niżej orzeczenia sądów administracyjnych);

- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13);

- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się

w ramach podstawowych kompetencji organu; przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, że ograniczenie wprowadzone w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu

w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych

z udzielaniem informacji publicznej (por. wyrok NSA z 5 września 2013 r., I OSK 953/13);

- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się

w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (zob. wyrok NSA z 28 kwietnia 2016 r.,

I OSK 2658/14);

- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją, może obejmować dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych

z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych

i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności; uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi

z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać

z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji; przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone

w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych)

i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy; tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona" (por. wyrok NSA z 5 marca 2015 r., sygn. I OSK 863/14);

- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia oraz przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów; informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem

o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok NSA z 2 października 2014 r., sygn. I OSK 140/14).

W świetle powyższego Sąd podziela stanowisko organu, że żądane przez skarżącą informacje nie istnieją w postaci gotowego, jednolitego zestawienia, które odpowiadałoby zakresowi wniosku. Uwzględnienie wniosku w tym zakresie wymagałoby bowiem sporządzenia wielomiesięcznego zestawienia (obejmującego cały 2025 r. oraz okres od stycznia do marca 2026 r.) dla wielu różnych kategorii danych. Oprócz średniego poziomu wynagrodzenia pracowników Straży Miejskiej

w K. na poszczególnych kategoriach stanowisk - z wyszczególnieniem liczby pracowników według płci - zestawienie to miałoby zawierać podział kwot na poszczególne składniki: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek specjalny, dodatek za stopień, dodatek za wysługę lat, premię uznaniową, nagrody, dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych oraz inne dodatki. Ponadto skarżąca zwróciła się o wskazanie podstawy, kryteriów przyznawania oraz średniej wysokości premii i nagród, które Komendant Straży Miejskiej przyznał w latach 2025 i 2026 pracownikom zatrudnionym na stanowiskach starszego inspektora oraz inspektora.

Jak wskazał organ, pozyskanie ww. informacji wymagałoby weryfikacji dokumentacji kadrowej i płacowej wielu osób, przy jednoczesnym uwzględnieniu zmian kadrowych zachodzących w tym czasie, a objętych wnioskiem. Czynności te bez wątpienia wymagałyby znacznego nakładu pracy, co przy obsadzie dwóch etatów w referacie kadr Straży Miejskiej paraliżowałoby bieżące funkcjonowanie tego organu. Udostępnienie żądanej informacji obejmowałoby zatem:

- analizę wielu zbiorów danych osobowych,

- kwerendę akt bieżących,

- selekcję informacji według wskazanych kryteriów,

- ich zestawienie i weryfikację,

- a następnie opracowanie zbiorczej informacji w formie oczekiwanej przez wnioskodawczynię.

W ocenie Sądu zakres tych czynności przekracza granice "zwykłego" działania organu, a wymaga podjęcia aktywności ponad przeciętne funkcjonowanie organu

w zakresie udostępniania informacji publicznej i stanowi o procesie jej przetworzenia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W konsekwencji powstaje nowa jakość informacyjna, nieistniejąca dotychczas w strukturze zasobów organu, a jej wytworzenie wymaga istotnego nakładu pracy organizacyjnej i analitycznej.

Nie można również podzielić stanowiska skarżącej, że czynności te mają wyłącznie charakter techniczny. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, samo istnienie danych w systemach informatycznych organu nie przesądza o ich prostym charakterze, jeżeli ich udostępnienie wymaga ich wieloetapowego zestawienia, przetworzenia i uporządkowania według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14).

W konsekwencji Sąd przyjął, że organ prawidłowo zakwalifikował żądane informacje jako informację przetworzoną. Nawet bowiem przy przyjęciu, że niektóre dane znajdują się w systemie elektronicznym ZUS lub programie płacowym, którym posługuje się Straż Miejska, to - aby możliwe stało się udzielenie odpowiedzi - konieczne byłyby czynności: merytorycznej analizy danych, ich zsumowania według przyjętych kryteriów i przedstawienia w postaci nowego dokumentu.

Udostępnienie informacji przetworzonej jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Przechodząc do oceny spełnienia przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., Sąd wskazuje, że "szczególnie istotny interes publiczny" oznacza interes wykraczający poza indywidualny interes wnioskodawcy i ogólną potrzebę kontroli działalności organów, wymagający wykazania, że uzyskana informacja może realnie przyczynić się do poprawy funkcjonowania administracji publicznej lub ochrony interesu szerokiego kręgu obywateli (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2011 r., I OSK 1870/10; wyrok NSA z 26 marca 2024 r., III OSK 1595/22).

W niniejszej sprawie skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie organu do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej, o którą wnioskowała w punktach 3, 5, 6, 7 i 9 wniosku z 30 marca 2026 r. Wezwanie to zostało do niej skierowane w piśmie z 13 kwietnia 2026 r. i doręczone

4 maja 2026 r. W konsekwencji Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego, co przy uznaniu żądanego zbioru danych za informację przetworzoną stanowiło wystarczającą podstawę do odmowy jej udostępnienia. Nie sposób zgodzić się ze skarżącą, wobec biernej postawy wnioskodawczyni na wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, że to organ miał w uzasadnieniu decyzji wykazać brak szczególnego interesu publicznego do udostępnienia wnioskowanej informacji. Organ nie był zobowiązany ocenić argumentacji, której strona przed wydaniem decyzji w tej sprawie nie przedstawiła.

W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że żądane informacje mają charakter informacji przetworzonej, skarżąca nie wykazała szczególnie istotnego interesu publicznego, a odmowa udostępnienia informacji znajduje podstawę w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.