Karty leczenia zwierząt bezdomnych nie są informacją o środowisku. Sąd oddalił skargę

II SA/Kr 812/26

UZASADNIENIE

Małopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii (dalej: "MWLW") decyzją z 22 maja 2026 r., znak: WIW.NF.9141.29.2026 – wydaną na podstawie art. 16 ust. 2 w zw.

z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "udip") w zw. z art. 28 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z 2019 r. poz. 24 ze zm., dalej: "uzlz") po rozpatrzeniu odwołania R. P. (dalej: "skarżąca") – utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w Nowym Targu nr 03/inf/2026 z 21 kwietnia 2026 r., znak: PIW.CHZ.532.1.10.2026(9),

o odmowie udostępnienia skarżącej:

1) załączników do protokołu nr 02/2026 z 29 stycznia 2026 r. obejmujących:

2) załącznika 3 do protokołu nr 1/2023 z 7 czerwca 2023 r. obejmującego wydruki z prowadzonej elektronicznie dokumentacji leczenia zwierząt.

Zdaniem MWLW przepisy o ochronie dokumentacji weterynaryjnej (art. 28 uzlz) mają pierwszeństwo przed przepisami udip, a żądane informacje nie stanowią "informacji

o środowisku i jego ochronie" w rozumieniu art. 9 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm., dalej: "uooś"). Wydruki elektronicznych kart leczenia zawierające opisy jednostek chorobowych, wyniki badań, ordynację leków oraz precyzyjne przyczyny zgonów konkretnych zwierząt to dane z dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej. Nie są to dane o stanie elementów środowiska (jak poziom zanieczyszczeń czy stan populacji gatunków), lecz informacje o indywidualnym przebiegu świadczeń weterynaryjnych. Zwierzęta bezdomne, jako zwierzęta domowe, pozostają pod kontrolą człowieka i są wyłączone z naturalnego ekosystemu, dlatego ich dokumentacja lekarsko-weterynaryjna podlega reżimowi uzlz.

Skarżąca wniosła o uchylenie obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając przy tym naruszenie:

1) art. 1 ust. 2 udip w zw. z art. 1 pkt 1 lit. a uooś, bo tryb uooś wyłącza tryb udip;

2) art. 9 ust. 1 pkt 1 uooś, bo wydruki elektronicznych kart leczenia zawierające opisy jednostek chorobowych, wyniki badań, ordynację leków i precyzyjne przyczyny zgonów konkretnych zwierząt to "informacje dotyczące stanu elementów środowiska, takich jak [...] zwierzęta [...] oraz wzajemnych oddziaływań między tymi elementami".

Zdaniem skarżącej tajemnica zawodowa z art. 28 ust. 3 uzlz może uzasadniać odmowę udostępnienia na gruncie art. 5 ust. 1 udip (bo stanowi "przepisy o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych"), ale już nie może na gruncie art. 16 ust. 1 pkt 1 uooś (bo nie stanowi "przepisów o ochronie informacji niejawnych").

W oczywisty sposób chodzi o "informację o środowisku i jego ochronie", bo bezdomne psy wchodzą w relację z innymi elementami środowiska, polując na inne zwierzęta, roznosząc choroby, konkurując z rodzimymi drapieżnikami (lisy, wilki, rysie) i krzyżując się z nimi, zagrażając środowisku, a nawet zdrowiu i życiu ludzi.

To, że zostały udomowione (przekształcone), nie sprawia, że przestały być częścią (również przekształconego przez człowieka) środowiska.

W odpowiedzi na skargę MWLW wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647 ze zm., dalej: "poś"), która zawiera definicję "środowiska" (art. 3 pkt 39), odnoszą się do gatunków dziko żyjących, wyraźnie wyłączając formy udomowione, w tym zwierzęta domowe i hodowlane, które są zależne od człowieka. Dokumentacja lekarsko-weterynaryjna to kluczowy dokument nierozłącznie związany ze świadczeniem usług weterynaryjnych w zakresie profilaktyki i leczenia zwierząt, mających na celu zachowanie, ratowanie lub poprawę zdrowia zwierząt i ich produkcyjności. Stanowi szczegółowy zbór dokumentów dotyczących stanu zdrowia

i choroby oraz udzielonych świadczeń. Nie zawiera danych nakierowanych na stan środowiska, czynniki, środki lub działania, które wpływają lub mogą wpłynąć na zachowanie właściwego stanu środowiska przyrodniczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.); zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 z późn. zm., dalej zwanej udip), udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej będącej w posiadaniu organu jest czynnością materialno-techniczną. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona we wskazanym terminie, to - zgodnie z art. 13 ust. 2 udip - podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może także odmówić udostępnienia tej informacji z uwagi na wystąpienie okoliczności określonych w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy. Zgodnie z tą regulacją prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega również ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Odmowa taka następuje w formie decyzji administracyjnej.

Zgodnie natomiast z art. 28 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 24 z późn. zm.):

"1. Zakład leczniczy dla zwierząt prowadzi dokumentację świadczonych usług weterynaryjnych określoną odrębnymi przepisami oraz zapewnia jej ochronę i poufność.

2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, udostępnia się:

1) okręgowej radzie lekarsko-weterynaryjnej w zakresie niezbędnym do sprawowania nadzoru;

2) organom Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt i obrotu produktami leczniczymi, paszami leczniczymi i wyrobami medycznymi stosowanymi wyłącznie u zwierząt;

3) Sądom i prokuratorom oraz sądom lekarsko-weterynaryjnym i rzecznikom odpowiedzialności zawodowej w związku z prowadzonym postępowaniem;

4) posiadaczowi zwierzęcia w zakresie dotyczącym świadczonej usługi weterynaryjnej;

5)innemu zakładowi leczniczemu dla zwierząt, jeżeli dokumentacja ta jest niezbędna do zapewnienia ciągłości świadczenia usług weterynaryjnych.

3. Wszelkie informacje uzyskane przez zakład leczniczy dla zwierząt w związku ze świadczoną usługą weterynaryjną, dotyczące posiadacza zwierzęcia i jego zwierzęcia, stanowią tajemnicę zawodową.

4. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, powinna być przechowywana przez zakład leczniczy dla zwierząt przez okres 3 lat.

5. Dane zawarte w dokumentacji związanej ze świadczeniem usługi weterynaryjnej mogą być wykorzystane w pracy naukowej oraz publikowane w czasopismach fachowych pod warunkiem ochrony danych osobowych posiadacza zwierzęcia."

Przepis ten enumeratywnie (a nie przykładowo) wymienia wszystkie przypadki organów i osób, którym dokumentacja ta może zostać udostępniona.

Niewątpliwie treść dokumentacji dotyczącej usługi weterynaryjnych jest nośnikiem "informacji uzyskanych przez zakład leczniczy dla zwierząt w związku ze świadczoną usługą weterynaryjną, dotyczące posiadacza zwierzęcia i jego zwierzęcia", a treść ta stanowi tajemnicę zawodową czyli innymi słowy "tajemnicę ustawowo chronioną" w rozumieniu art. 5 ust. 1 udip.

Jeśli zaś chodzi o argument skarżącej, że w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 670 z późn. zm.), bo zwierzęta bezdomne są elementem "środowiska", to zarzut ten jest oczywiście chybiony.

Zgodnie z art. 3 pkt. 15 uooś, "środowisko" zostało zdefiniowane poprzez odesłanie do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, zaś ustawa ta przez "środowisko" rozumie ogół elementów przyrodniczych, w tym także przekształconych w wyniku działalności człowieka, a w szczególności powierzchnię ziemi, kopaliny, wody, powietrze, krajobraz, klimat oraz pozostałe elementy różnorodności biologicznej, a także wzajemne oddziaływania pomiędzy tymi elementami. Zgodnie natomiast z art. 81 ust. 4 pkt. 4 ustawy prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 647 z późn. zm.), szczegółowe zasady ochrony zwierząt gospodarskich i domowych określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1580). Materią tej właśnie ustawy – a nie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku – jest opieka nad zwierzętami bezdomnymi.

Wobec powyższego skarga jako bezzasadna została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.