Nieuiszczone mandaty nie pozwoliły na wykreślenie punktów karnych kierowcy

Pismem z 26 stycznia 2026 r., (wpływ 4 lutego 2026r.), G. K. (dalej również jako: skarżący, strona), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na akt (czynność) Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. (dalej: organ, Komendant) z 12 grudnia 2025 r. w przedmiocie wycofania wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie prawa jazdy.

Z akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy.

Pismem z dnia z 2 grudnia 2025 r., strona wezwała Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., do usunięcia naruszenia prawa poprzez wykreślenie z ewidencji wpisów punktów karnych w liczbie 20, przypisanych za wykroczenia z dnia 11 czerwca 2020 r. W związku z wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z 25 września 2025 roku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy o cofnięcie wniosku skierowanego do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta T. (sygn. [...]) oraz wykreślenie części punktów karnych z ewidencji kierowców.

Skarżący powyższe argumentował przede wszystkim przedawnieniem punktów we wskazanych we wniosku naruszeniach. Wskazał także na zasadę naliczania punktów od dnia uprawomocnienia się rozstrzygnięcia w sprawie, a która to miała zostać naruszona przez organ. Zdaniem strony, usunięcie punktów miało odbyć się po dwóch latach od popełnienia wykroczenia.

Następnie zaskarżonym pismem z 12 grudnia 2025 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. odmówił stronie wycofania wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz o usunięcie punktów karnych.

W uzasadnieniu organ poinformował skarżącego, że brak jest podstaw do wycofania wniosków o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oraz poinformowania o badaniu psychologicznym, a także, że punkty naliczone zostały prawidłowo i nie zachodzą przesłanki do ich usunięcia. W treści pisma organ wyczerpująco wyjaśnił zasady naliczania punktów, ze szczególnym uwzględnieniem usuwania punktów po roku - odpowiednio od dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawie lub uiszczenia grzywny, jeśli ta nakładana była w drodze mandatu karnego stanowiącego dochód skarbu państwa.

Nadto organ wskazał, że w okresie od 19 czerwca 2023 r. do 19 kwietnia 2024 r. strona zgromadziła 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Organ nadmienił, iż podstawę faktyczną jego czynności z 12 grudnia 2025 r. stanowiło zgromadzenie przez kierowcę 25 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od 19 czerwca 2023 r. do 19 kwietnia 2024 r. a były to następujące naruszenia:

1) 19.06.2023 K., R., K(2), SAMOCHÓD OSOBOWY [...], Przekroczenie dopuszczalnej prędkości od 16 do 20 km/h, Punkty: 3, seria mandatu: [...], kwota: 200 Data uprawomocnienia się rozstrzygnięcia: [...]; nieopłacony,

2) 23.07.2023, K., K. J., SAMOCHÓD OSOBOWY [...], Niestosowanie się do znaków: B-35 "zakaz postoju", B-36 "zakaz zatrzymywania się", B-37 "zakaz postoju w dni nieparzyste", B-38 "zakaz postoju w dni parzyste" lub B-39 "strefa ograniczonego postoju", Punkty: 1. seria mandatu: [...], kwota: 100 Data uprawomocnienia się rozstrzygnięcia: [...]; nieopłacony,

3) 11.09.2023 M., M., G., SAMOCHÓD OSOBOWY

[...], przekroczenie dopuszczalnej prędkości od 21 do 25 km/h. Punkty: 5.

seria mandatu: [...], kwota: 300 Data uprawomocnienia się rozstrzygnięcia: [...]; nieopłacony,

4) 07.11.2023, N., N., G., SAMOCHÓD OSOBOWY [...], Przekroczenie dopuszczalnej prędkości od 16 do 20 km/h, Punkty: 3.seria mandatu: [...], kwota: 200 Data uprawomocnienia się rozstrzygnięcia: [...]; Nieopłacony,

5) 22.11.2023, R., R., G., SAMOCHÓD OSOBOWY, [...], Naruszenie zakazu wyprzedzania pojazdu silnikowego na skrzyżowaniu, z wyjątkiem skrzyżowania o ruchu okrężnym lub na którym ruch jest kierowany. Punkty: 10.

6) 19.04.2024, R., R., G., SAMOCHÓD OSOBOWY, [...], Przekroczenie dopuszczalnej prędkości od 16 do 20 km/h, Punkty: 3. seria mandatu: [...], kwota: 200 Data uprawomocnienia się rozstrzygnięcia: [...]; Nieopłacony.

Rozstrzygnięcie sądowe: data uprawomocnienia się wyroku: [...], numer akt sprawy: [...], wydane przez: Sąd Rejonowy R.

Ponadto organ wskazał, że w zakresie naruszeń popełnionych przez stronę w okresie od 19 czerwca 2023 r. do 11 września 2023 r. obowiązywały przepisy Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2022 r., poz. 1951). Zgodnie z treścią § 6 ust. 1 pkt 5 przywołanego rozporządzenia, organ usuwa punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia wydanego w sprawie o naruszenie upłynęły 2 lata.

Organ zaznaczył, że regulacja zawarta w § 6 ust. 2, zgodnie z którą jeżeli w sprawie o naruszenie nałożono grzywnę, o której mowa wart. 17 ust. 3 ustawy, powyższy okres biegnie od daty uiszczenia grzywny za to naruszenie, a jeżeli należność z tytułu tej grzywny została umorzona- od daty wydania ostatecznego orzeczenia o jej umorzeniu.

Organ podkreślił, że wprowadzenie późniejszego rozporządzenia, a także zmiany ustawy skróciło ten okres do 1 roku - bez stosowania przepisów przejściowych. Zdaniem organu z powyższego wynika, że wszystkie przypisywane punkty należy usuwać po roku - odpowiednio od dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawie lub uiszczenia grzywny, jeśli ta nakładana była w drodze mandatu karnego stanowiącego dochód skarbu państwa.

Organ nadmienił, iż w zakresie prowadzenia ewidencji kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego pozbawiony jest instytucji uznania administracyjnego.

Organ ustalił także, że na dzień przedmiotowego pisma grzywny nałożone w drodze mandatów karnych na stronę nie były uiszczone. Stronę pouczono o sądowo- administracyjnym sposobie zaskarżenia czynności organu w przedmiotowej sprawie.

Opisanym na wstępie pismem z 26 stycznia 2026 r., (wpływ 4 lutego 2026r.), skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 12 grudnia 2025 r

Skarżący zarzucił:

1. obrazę przepisów postępowania, a to art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez :

- brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niedostateczne rozważenie i nieuwzględnienie istotnych dla sprawy okoliczności i dowodów, tj. naruszenie zasady prawdy obiektywnej, co spowodowało błędne ustalenie stanu faktycznego, stanowiącego podstawę zaskarżonej decyzji, polegające na przyjęciu, że nie zachodzą przesłanki do usunięcia naliczonych punktów karnych podczas gdy z treści decyzji Urzędu Skarbowego w T. wynika, że grzywny za większość ujętych w decyzji punktów karnych zostały umorzone a zatem nastąpiło przedawnienie liczenia punktów karnych uzasadniające ich wykreślenie;

- poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału, a w konsekwencji błędną ocenę, że materiał ten wskazuje, że skarżący winien poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji oraz poddać się badaniom psychologicznym;

- art. 9 k.p.a. i art. 10 k.p.a. poprzez zaniechanie prawidłowego zawiadomienia skarżącego o możliwości końcowego zaznajomienia się z aktami sprawy;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1123) oraz 98a ust. 5 pkt 3 w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit b ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 roku, poz. 1212 ze zmianami) przez ich niewłaściwe zastosowanie;

3. art. 98 ust. 5 ustawy z 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r., poz. 1212 ze zmianami) przez jego niezastosowanie.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu w całości.

W uzasadnieniu skargi podkreślił, że w związku z wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z 25 września 2025 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, pismem z 2 grudnia 2025 roku wniósł o cofnięcie wniosku skierowanego do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta T. (sygn. [...]) oraz wykreślenie części punktów karnych z ewidencji kierowców ponieważ nie było podstaw do skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.

Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 98 ust. 5 ustawy o kierujących pojazdami informacje o otrzymanej liczbie punktów zgromadzone w centralnej ewidencji kierowców usuwa się:

1) z upływem 1 roku od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia, pod warunkiem uzyskania informacji o uiszczeniu grzywny za naruszenie, o którym mowa w ust. 1, w sposób, o którym mowa w art. 98 § 3a ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2025 r. poz. 860), albo w terminie, o którym mowa w art. 98 § 5 tej ustawy, o ile taka grzywna została nałożona;

1a) z upływem 1 roku od daty uiszczenia grzywny za naruszenie, o którym mowa w ust. 1, w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1, o ile taka grzywna została nałożona;

2) po uzyskaniu informacji o ukończeniu przez kierowcę kursu reedukacyjnego w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego;

2a) z upływem 1 roku od daty wydania ostatecznego orzeczenia o umorzeniu należności z tytułu grzywny za naruszenie, o którym mowa w ust. 1, o ile taka grzywna została nałożona;

3) po uzyskaniu informacji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdem w trybie, o którym mowa w art. 103 ust. 1 pkt 2.

W ocenie strony wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z 25 września 2025 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy zawiera dane, które powinny zostać usunięte z ewidencji w związku z przedawnieniem punktów karnych lub nie powinny zostać uwzględnione w tej ewidencji.

Według strony w związku z tym, iż upłynęło ponad 2 lata od popełnienia pierwszego wykroczenia ujętego w ewidencji (z 19 czerwca 2023 r.) i na dzień wydania wyroku w sprawie [...] nie było podstaw do kierowania na sprawdzenie kwalifikacji.

Ponadto po odjęciu 10 punktów za to wykroczenie, suma punktów nie przekracza liczby 25.

Zatem zdaniem strony w okresie wskazanym w piśmie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. to jest od 19 czerwca 2023 r. do 19 kwietnia 2024 r. nie powinny być ujęte punkty za wykroczenie opisane w punkcie 5.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi.

Zdaniem organu istotę skargi stanowiła odmowa Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. usunięcia punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, które miały miejsce w okresie od 19 czerwca 2023 r. do 19 kwietnia 2024 r. W ocenie organu skarżący, formułując zarzut nieusunięcia punktów po roku (od dnia wykroczenia), błędnie interpretuje obowiązujące przepisy, utożsamiając datę popełnienia czynu z momentem rozpoczęcia biegu terminu do ich usunięcia, co nie znajduje żadnego oparcia w aktualnym stanie prawnym. Organ nadmienił, że w realiach niniejszej sprawy nie zaistniały przesłanki skutkujące obowiązkiem usunięcia punktów, a zatem brak było podstaw prawnych do dokonania takiej czynności.

Na rozprawie w dniu 16 września 2026r. skarżący wnosił i wywodził jak w skardze. Dodatkowo wskazał, że pomimo opłacenia należności nie może jeździć i w związku z czym zakończył działalność gospodarczą. Natomiast pełnomocnik organu wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę. Nadto wskazał, że na zapytanie KWP, Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. oświadczył, ze nałożone na skarżącego należności nie zostały uiszczone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 20224 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Na wstępie należy wskazać, że na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., skarga jest dopuszczalna.

Przeprowadzona w ww. sposób kontrola legalności zaskarżonej czynności wykazała, że nie narusza ona prawa.

Wobec spełnienia wymogów formalnych skargi zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia pozostało ustalenie, czy organ zasadnie odmówił skarżącemu wycofania wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz o usunięcie punktów karnych.

Szczegółowe regulacje dotyczące m.in. sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego oraz warunków i sposobu prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, w dacie popełnienia przez skarżącego wykroczenia i wpisania punktów karnych do ewidencji, określone były w przepisach Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2023 r., poz. 1897), dalej rozporządzenie wydanego na podstawie delegacji określonej w art. 17 ust. 7 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328 oraz z 2022 r. poz. 1002 i 1715 oraz z 2023 r. poz. 1123,1234,1723).

Do ewidencji wpisuje się naruszenia wraz z odpowiadającą im liczbą punktów, zgodnie z wykazem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia (§ 3 ust. 1). Podkreślenia wymaga też, że analiza przepisów regulujących materię związaną z prowadzeniem ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wskazuje, iż organy Policji nie mają w tym zakresie możliwości działania w ramach uznania administracyjnego - w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów ruchu drogowego zobowiązane są przypisać temu naruszeniu odpowiednią liczbę punktów wynikającą z załącznika nr 1 do rozporządzenia ("Naruszenia przepisów ruchu drogowego wpisywane do ewidencji oraz liczba punktów odpowiadających naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem") i wpisać punkty do ewidencji. Do ewidencji wprowadza się liczbę punktów przypisaną przez prawodawcę danemu wykroczeniu. Nie można wpisać liczby innej, choćby została mylnie wpisana w treści mandatu karnego. Z opisanych regulacji wynika, że wpis do ewidencji ma charakter związany, a liczbę punktów wiążąco określały zapisy załącznika nr 1 do rozporządzenia MSWiA. Zapis w treści mandatu karnego o liczbie punktów ma w tej sytuacji charakter informacyjny a nie konstytutywny. To nie policjant wiążąco określa liczbę punktów karnych. Rozstrzygający jest jedynie zapis mandatu karnego dotyczący kwalifikacji prawnej czynu oraz (ewentualnie) grzywny.

Należy wskazać, iż zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 2 i 3, ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (...), punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia wydanego w sprawie o naruszenie. Jeżeli w sprawie o naruszenie nałożono grzywnę w drodze mandatu karnego punkty przypisane temu naruszeniu usuwa się z ewidencji po upływie 1 roku od daty uiszczenia grzywny za naruszenie.

Sąd podzielił stanowisko organu, że do uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w R. [...] Wydział Karny sygn. akt. [...] - w sprawie doszło [...] W związku z czym zgodnie z § 4 ust. 4 rozporządzenia, wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia prawomocnym rozstrzygnięciem sądu Od tej zatem daty rozpoczyna bieg termin jednego roku do usunięcia punktów.

Odnosząc się do zarzutu strony w kwestii naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1123) oraz 98a ust. 5 pkt 3 w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit b ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 roku, poz. 1212 ze zmianami) przez ich niewłaściwe zastosowanie. Sąd podzielił stanowisko organu, iż Komendant Wojewódzki Policji w K. w zakresie prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego związany jest przepisami o naturze ius cogens. Czynności podejmowane przez organ w związku z przekroczeniem określonego limitu punktów mają charakter ustawowy i są następstwem danych ujawnionych w ewidencji kierujących. Organ nie działa tu w ramach uznania administracyjnego, lecz realizuje obowiązki wynikające wprost z przepisów prawa. Tym samym Komendant Wojewódzki Policji w K. miał nie tyle prawo, co obowiązek wystąpienia z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oraz poinformowanie o badaniu psychologicznym do właściwego starosty. Mając to na względzie, podniesiony zarzut nie może on zasługiwać na uznanie.

Odnosząc się z kolei do zarzutu skarżącego dotyczącego naruszenia art. 98 ust. 5 ustawy z 5 stycznia 2011 roku o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 roku, poz. 1212 ze zmianami) przez jego niezastosowanie. Sąd podzielił stanowisko organu iż ww. przepis art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2025 r. poz. 1226 t.j.) choć wielokrotnie nowelizowany przez ustawodawcę, nie obowiązuje. Odnosi się bowiem do ewidencji punktów karnych prowadzonych w Centralnej Ewidencji Kierowców. Nie doszło jednak do ogłoszenia komunikatu, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957). Tym samym, podstawę prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego stanowi art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (...). W związku z czym, zarzut ten uznać należy za chybiony.

Wziąwszy pod uwagę powyższe, wniosek skarżącego o uchylenie zaskarżonego aktu traktować należy jako bezpodstawny.

Sąd nie podziela w szczególności zarzutów skarżącego odnoszących się de facto do rzekomych błędów w ustaleniach faktycznych. Dokonywanie tego rodzaju ustaleń pozostaje poza kontrolą sądu administracyjnego, o ile mieści się w granicach zakreślonych przepisem art. 80 k.p.a., a w toku postępowania zebrano wyczerpujący materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły naruszenia tych przepisów. Nie został również naruszony art. 80 k.p.a., a strona nie składała wniosków dowodowych mających na celu ustalenie okoliczności mających znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd podzielił stanowisko organu, że na dzień 25 września 2025 r., tj. daty wniosków żadna z grzywien nałożonych na stronę w drodze mandatów karnych nie została uiszczona. Nie polega na prawdzie twierdzenie skarżącego, by grzywna została umorzona, na co strona przedłożyła fragmentaryczną fotokopię postanowienia w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wobec złożonych dokumentów, a celem wykluczenia błędu o typowo technicznym charakterze, organ wystąpił do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w O. o zajęcie stanowiska w sprawie nałożonych grzywien, który oświadczył, że nałożone na skarżącego należności nie zostały uiszczone.

Zatem grzywny za ujęte punkty karne nie zostały umorzone a zatem nie nastąpiło przedawnienie liczenia punktów karnych uzasadniające ich wykreślenie.

W ocenie Sądu, sprawa została wyjaśniona w sposób wszechstronny. Organy orzekające w sprawie uczyniły zadość obowiązkom wynikającym z art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. Należy również podkreślić, że nie jest rolą organu poszukiwanie dowodów niejako za stronę postępowania administracyjnego. Sąd podzielił stanowisko organów, że skoro strona postępowania przedstawia odmienne twierdzenia oraz wnioski, winna przedłożyć na ich poparcie organowi stosowny dowód.

Sąd uznał, iż organ nie naruszył art. art. 9 k.p.a. i art. 10 k.p.a., albowiem skarżący miał możliwość końcowego zaznajomienia się z aktami sprawy.

Konkludując, wydane rozstrzygnięcia zostały oparte na prawidłowo zebranym materiale dowodowym.

Nie ma żadnych podstaw do uznania za słuszny zarzutu naruszenia przez organ zasad postępowania. Skarga nie precyzuje dokładnie, na czym miałoby polegać naruszenie zasady praworządności (art. 7 k.p.a.). Należy podkreślić, że ścisłe stosowanie przepisów prawa – materialnego i procesowego – nigdy nie powoduje naruszenia tych zasad.

Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego może być jedynie działanie organu w granicach prawa. Ocena dowodów jest zaś przez prawodawcę pozostawiona organom administracji publicznej (art. 80 k.p.a.). Jedynie formalna prawidłowość samego postępowania dowodowego, a także prawidłowość wnioskowania, może być przedmiotem rozpoznania w sprawie sądowoadministracyjnej. Nie ma zatem podstaw, aby zarzuty naruszenia przepisów o postępowaniu dowodowym zostały uznane za zasadne. Zdaniem Sądu stan faktyczny sprawy ustalono i oceniono prawidłowo, a wykładnia i zastosowanie przepisów prawa materialnego nie nasuwa zastrzeżeń. W ocenie Sądu zebrany materiał jak i uzasadnienie objętej skargą czynności dowodzi, że organom nie można zarzucić naruszenia przepisów proceduralnych czy materialnych, w tym tych wywiedzionych w niej na jej poparcie. W ocenie Sądu zebrany materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy i umożliwił prawidłowe ustalenie okoliczności faktycznych, w tym tych mających znaczenie z punktu widzenia stosowania przywołanych przez organ podstaw prawnych. W kontrolowanej sprawie właściwie oceniono cały materiał dowodowy, w tym zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Podkreślić przy tym należy, że zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez niego materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, jak zdaje się to wywodzić skarżący. Należy przy tym podkreślić, że ani niezgodny z oczekiwaniami strony skarżącej wynik przeprowadzonego postępowania administracyjnego, (co więcej nie poparte żadnymi logicznymi argumentami lub dowodami), nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi.

Podsumowując, Sąd w składzie orzekającym nie stwierdził w przedmiotowej sprawie naruszenia zasad postępowania, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy jak również przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Żaden z zarzutów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie.

Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.