Sąd zasądził od pozwanej dwie kwoty z kredytów na rzecz banku i koszty procesu

Powód (...) Bank S.A. w R. wystąpił przeciwko M. H. (1) z żądaniem zapłaty kwoty 71 088,42 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów elektronicznego postępowania upominawczego oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że pozwana zawarła z powodem w dniu 14 listopada 2023 r. umowę kredytu nr (...), na podstawie której powód udostępnił pozwanej kwotę kredytu w wysokości 88 433,86 zł. Wobec opóźnienia pozwanej w spłacie kredytu, powód skierował do pozwanej wezwanie do zapłaty oraz poinformował ją o możliwości złożenia w terminie wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Następnie, ze względu na niedotrzymanie warunków umowy i nieuregulowanie zaległości pomimo wezwania do zapłaty, powód skierował do pozwanej wypowiedzenie umowy. Na objętą pozwem kwotę 71 088,42 zł składają się: niespłacony kapitał w kwocie 65 579,89 zł, odsetki umowne w kwocie 4 092,17 zł oraz odsetki umowne za opóźnienie w kwocie 1 416,36 zł.

Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I C 467/25.

(pozew – k. 4-6)

W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o:

1. uwzględnienie powództwa co do żądania głównego oraz rozłożenie zasądzonej od pozwanej na rzecz powoda kwoty na raty z uwagi na szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 320 k.p.c.,

2. o nieobciążanie pozwanej kosztami procesu z uwagi na szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 102 k.p.c.

W uzasadnieniu pozwana wskazała, że nie kwestionuje roszczenie powoda ani co do zasady ani co do wysokości. Pozwana wskazała, iż w jej ocenie mając na względzie trudną sytuację życiową, w jakiej się aktualnie znajduje zachodzą w jej przypadku przesłanki do rozłożenia świadczenia na raty. Pozwana nie jest bowiem obiektywnie w stanie spłacić roszczenia dochodzonego przez powoda w sposób jednorazowy. Pozwana pozostaje zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony jako sprzedawca w sklepie odzieżowym i uzyskuje z tego tytułu wynagrodzenie tylko nieznacznie przewyższające najniższą krajową. Pozwana ma na utrzymaniu niepełnoletniego syna, którego wychowuje samodzielnie. Stan zdrowia pozwanej także nie jest dobry, dlatego też pozwana jest zmuszona znaczną część swoich dochodów przeznacza na pokrycie kosztów leczenia, w tym wizyty lekarskie oraz zakup lekarstw.

(odpowiedź na pozew – k. 52-54)

Powód (...) Bank S.A. w R. wystąpił przeciwko M. H. (1) z żądaniem zapłaty kwoty 67 374,44 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów elektronicznego postępowania upominawczego oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że pozwana zawarła z powodem w dniu 18 kwietnia 2024 r. umowę kredytu nr (...), na podstawie której powód udostępnił pozwanej kwotę kredytu w wysokości 61 800,31 zł. Wobec opóźnienia pozwanej w spłacie kredytu, powód skierował do pozwanej wezwanie do zapłaty oraz poinformował ją o możliwości złożenia w terminie wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Następnie, ze względu na niedotrzymanie warunków umowy i nieuregulowanie zaległości pomimo wezwania do zapłaty, powód skierował do pozwanej wypowiedzenie umowy. Na objętą pozwem kwotę 67 374,44 zł składają się: niespłacony kapitał w kwocie 61 859,69 zł, odsetki umowne w kwocie 4 197,75 zł oraz odsetki umowne za opóźnienie w kwocie 1 317 zł.

Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I C 468/25

(pozew – k. 61-63)

W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o:

1. uwzględnienie powództwa co do żądania głównego oraz rozłożenie zasądzonej od pozwanej na rzecz powoda kwoty na raty z uwagi na szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 320 k.p.c.,

2. o nieobciążanie pozwanej kosztami procesu z uwagi na szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 102 k.p.c.

W uzasadnieniu pozwana powołała tożsame okoliczności jak w odpowiedzi na pozew w sprawie I C (...)25.

(odpowiedź na pozew – k. 105-106)

W dniu 27 lutego 2026 r. Sąd Rejonowy w Sopocie postanowił połączyć sprawę I C 468/25 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą I C 467/25 Sądu Rejonowego w Sopocie i prowadzić obie sprawy łącznie w dalszym ciągu pod sygnaturą I C 467/25.

(postanowienie – k. 109)

W odpowiedzi na stanowisko pozwanej powód oświadczył, że nie wyraża zgody na rozłożenie dochodzonych należności na raty oraz wskazał, że ewentualne porozumienie między powodem a pozwaną w zakresie rozłożenia należności na raty będzie możliwe po uzyskaniu wyroku zasądzającego dochodzone należności.

(pismo powoda z dnia 23.02.2026 r. – k. 120-121)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 14 listopada 2023 r. pozwana M. H. (2) zawarła z (...) S.A. z siedzibą w R. umowę o kredyt konsolidacyjny nr (...), na mocy którego Bank udzielił pozwanej kredytu w wysokości 88 433,86 zł, przeznaczonego na potrzeby konsumpcyjne pozwanej w wysokości 27 227,98 zł oraz spłatę zobowiązań wynikających z zawartej umowy kredytu – kredyt niecelowy oraz umowy kredyt studencki nr (...) w łącznej wysokości 61 205,88 zł.

Kwotę udzielonego kredytu, pozwana zobowiązała się spłacić wraz z należnymi odsetkami umownymi w 120 równych miesięcznych ratach kapitałowo-odsetkowych płatnych nie później niż do 16 dnia każdego miesiąca, z zastrzeżeniem że termin płatności pierwszej raty przypada w dniu 18 grudnia 2023 r.

Zgodnie z § 8 umowy:

1. należność niespłacona w terminie wynikającym z umowy albo spłacona w niepełnej wysokości stanowi w całości lub w części niespłaconej zadłużenie przeterminowane poczynając od dnia następnego po terminie spłaty wynikającym z umowy.

2. o powstaniu zadłużenia przeterminowanego Bank informuje kredytobiorcę w pierwszej kolejności poprzez wiadomości wysyłane drogą elektroniczną (sms, mail, bankowość elektroniczna) oraz poprzez kontakty telefoniczne z kredytobiorcą. Bank ponadto wysyła monity pisemne. Pierwszy monit wysyłany jest nie wcześniej niż w 2 dniu występowania zadłużenia przeterminowanego. W sytuacji, gdy zadłużenie przeterminowane nie zostanie uregulowane, może zostać wysłany kolejny monit, nie wcześniej niż w 31 dni występowania zadłużenia przeterminowanego. W przypadku braku dalszego braku spłaty, nie wcześniej niż w 60 dniu występowania zadłużenia przeterminowanego, Bank może wysłać kolejny monit.

3. w sytuacji nieuregulowania zadłużenia, pomimo działań podjętych przez Bank, Bank ma prawo wypowiedzieć umowę i po upływie okresu wypowiedzenia, w sytuacji dalszego występowania zadłużenia przeterminowanego wystąpić na drogę sądową celem uzyskania tytułu wykonawczego na podstawie którego nastąpi wszczęcie egzekucji komorniczej wobec kredytobiorcy.

4. wypowiedzenie umowy poprzedzone jest wezwaniem do zapłaty przewidzianym w art. 75c ust. 1 prawo bankowe tj. wezwanie kredytobiorcy do dokonania spłaty zaległości w terminie 14 dni roboczych od daty otrzymania wezwania, w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w razie utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej. W wezwaniu, Bank poinformuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

5. Jeżeli należności nie zostaną uregulowane w całości w wyznaczonym terminie, jak również w sytuacji, w której złożony przez kredytobiorcę wniosek o restrukturyzację zostanie odrzucony, Bank ma prawo wypowiedzieć umowę.

6. kredytobiorca może ponieść następujące koszty powstałe w wyniku niewywiązywania się kredytobiorcy z postanowień umowy:

1) odsetki od zadłużenia przeterminowanego, przy czym od zaległych odsetek umownych Bank może żądać odsetek od zadłużenia przeterminowanego od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodzą się na doliczenie zaległych odsetek umownych do dłużnej sumy,

2) koszty sądowe, egzekucyjne zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami.

7. odsetki od zadłużenia przeterminowanego są naliczane od dnia następnego po dniu, w którym miała nastąpić spłata zgodnie z obowiązującym harmonogramem spłat do dnia rzeczywistej spłaty.

(dowód: umowa kredytu – k. 18-21)

Pismem z dnia 11 kwietnia 2025 r. powód wezwał pozwaną do uregulowania zaległości w spłacie umowy kredytu nr (...) w terminie 14 dni roboczych od daty doręczenia wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy kredytu. W wezwaniu wskazano na wymagalną należność w kwocie 2 148,84 zł. Jednocześnie pouczono pozwaną o możliwości zgłoszenia w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania pisemnego wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

Wezwanie to zostało doręczone pozwanej w UP U. przy ul. (...) w dniu 18 kwietnia 2025 r.

(dowód: wezwanie wraz z informacją o śledzeniu przesyłki – k. 23-25)

W związku z brakiem spłaty zaległości, w dniu 21 maja 2025 r. powód skierował do pozwanej wypowiedzenie umowy kredytu nr (...) z 30-dniowym okresem wypowiedzenia. W wypowiedzeniu umowy wskazano, że zaległość na dzień wypowiedzenia umowy wynosi 3 214,60 zł.

Pozwana otrzymała wypowiedzenie umowy kredytu w dniu 26 maja 2025 r.

(dowód: wypowiedzenie wraz z dowodem doręczenia – k. 26-28v)

Pismem z dnia 27 czerwca 2025 roku powód wystosował do pozwanej przedsądowe wezwanie do zapłaty wymagalnego zadłużenia z tytułu umowy kredytu z dnia 14 listopada 2023 r. w kwocie 69 792,18 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

Www. wezwanie zostało doręczone pozwanej w UP U. przy ul. (...) w dniu 14 lipca 2025 r.

(dowód: wezwanie wraz z informacją o śledzeniu przesyłki – k. 29-30v)

Na dzień wniesienia pozwu zadłużenie z tytułu zawartej z pozwaną umowy nr (...) wynosi łącznie 71 088,42 zł. Na kwotę tę składają się następujące należności:

1. kwota 65 579,89 zł tytułem niespłaconego kapitału,

2. kwota 4 092,17 zł tytułem należnych odsetek umownych,

3. kwota 1 416,36 zł tytułem należnych odsetek umownych z opóźnienie.

(okoliczności bezsporne, nadto dowód: umowa kredytu – k. 18-21, szczegółowa historia rachunku – k. 31-41)

W dniu 01 sierpnia 2025 r. powód złożył do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew przeciwko M. H. (1) o zapłatę kwoty 71 088,42 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

Postanowieniem z dnia 05 listopada 2025 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie i orzekł o kosztach postępowania.

(dowód: dokumenty z elektronicznego postępowania upominawczego – k.8-17)

W dniu 19 kwietnia 2024 r. pozwana M. H. (2) zawarła z (...) S.A. z siedzibą w R. umowę o kredyt konsolidacyjny nr (...), na mocy którego Bank udzielił pozwanej kredytu w wysokości 61 800,31 zł, przeznaczonego na potrzeby konsumpcyjne pozwanej w wysokości 15 000 zł oraz spłatę zobowiązań zaciągniętych przez pozwaną w różnych instytucjach kredytowych w łącznej wysokości 46 800,31 zł.

Kwotę udzielonego kredytu, pozwana zobowiązała się spłacić wraz z należnymi odsetkami umownymi w 120 równych miesięcznych ratach kapitałowo-odsetkowych płatnych nie później niż do 15 dnia każdego miesiąca, z zastrzeżeniem że termin płatności pierwszej raty przypada w dniu 15 maja 2024 r.

Zgodnie z § 8 umowy:

1. należność niespłacona w terminie wynikającym z umowy albo spłacona w niepełnej wysokości stanowi w całości lub w części niespłaconej zadłużenie przeterminowane poczynając od dnia następnego po terminie spłaty wynikającym z umowy.

2. o powstaniu zadłużenia przeterminowanego Bank informuje kredytobiorcę w pierwszej kolejności poprzez wiadomości wysyłane drogą elektroniczną (sms, mail, bankowość elektroniczna) oraz poprzez kontakty telefoniczne z kredytobiorcą. Bank ponadto wysyła monity pisemne. Pierwszy monit wysyłany jest nie wcześniej niż w 2 dniu występowania zadłużenia przeterminowanego. W sytuacji, gdy zadłużenie przeterminowane nie zostanie uregulowane, może zostać wysłany kolejny monit, nie wcześniej niż w 31 dni występowania zadłużenia przeterminowanego. W przypadku braku dalszego braku spłaty, nie wcześniej niż w 60 dniu występowania zadłużenia przeterminowanego, Bank może wysłać kolejny monit.

3. w sytuacji nieuregulowania zadłużenia, pomimo działań podjętych przez Bank, Bank ma prawo wypowiedzieć umowę i po upływie okresu wypowiedzenia, w sytuacji dalszego występowania zadłużenia przeterminowanego wystąpić na drogę sądową celem uzyskania tytułu wykonawczego na podstawie którego nastąpi wszczęcie egzekucji komorniczej wobec kredytobiorcy.

4. wypowiedzenie umowy poprzedzone jest wezwaniem do zapłaty przewidzianym w art. 75c ust. 1 prawo bankowe tj. wezwanie kredytobiorcy do dokonania spłaty zaległości w terminie 14 dni roboczych od daty otrzymania wezwania, w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w razie utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej. W wezwaniu, Bank poinformuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

5. Jeżeli należności nie zostaną uregulowane w całości w wyznaczonym terminie, jak również w sytuacji, w której złożony przez kredytobiorcę wniosek o restrukturyzację zostanie odrzucony, Bank ma prawo wypowiedzieć umowę.

6. kredytobiorca może ponieść następujące koszty powstałe w wyniku niewywiązywania się kredytobiorcy z postanowień umowy:

1) odsetki od zadłużenia przeterminowanego, przy czym od zaległych odsetek umownych Bank może żądać odsetek od zadłużenia przeterminowanego od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodzą się na doliczenie zaległych odsetek umownych do dłużnej sumy,

2) koszty sądowe, egzekucyjne zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami.

7. odsetki od zadłużenia przeterminowanego są naliczane od dnia następnego po dniu, w którym miała nastąpić spłata zgodnie z obowiązującym harmonogramem spłat do dnia rzeczywistej spłaty.

(dowód: umowa kredytu – k. 75-79)

Pismem z dnia 11 kwietnia 2025 r. powód wezwał pozwaną do uregulowania zaległości w spłacie umowy kredytu nr (...) w terminie 14 dni roboczych od daty doręczenia wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy kredytu. W wezwaniu wskazano na wymagalną należność w kwocie 1 974,88 zł. Jednocześnie pouczono pozwaną o możliwości zgłoszenia w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania pisemnego wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

Wezwanie to zostało doręczone pozwanej w UP U. przy ul. (...) w dniu 18 kwietnia 2025 r.

(dowód: wezwanie wraz z informacją o śledzeniu przesyłki – k. 80-82)

W związku z brakiem spłaty zaległości, w dniu 21 maja 2025 r. powód skierował do pozwanej wypowiedzenie umowy kredytu nr (...) z 30-dniowym okresem wypowiedzenia. W wypowiedzeniu umowy wskazano, że zaległość na dzień wypowiedzenia umowy wynosi 3 958,69 zł.

Pozwana otrzymała wypowiedzenie umowy kredytu w dniu 26 maja 2025 r.

(dowód: wypowiedzenie wraz z dowodem doręczenia – k. 83-85v)

Pismem z dnia 27 czerwca 2025 roku powód wystosował do pozwanej przedsądowe wezwanie do zapłaty wymagalnego zadłużenia z tytułu umowy kredytu z dnia 19 kwietnia 2024 r. w kwocie 66 123,69 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

Www. wezwanie zostało doręczone pozwanej w UP U. przy ul. (...) w dniu 14 lipca 2025 r.

(dowód: wezwanie wraz z informacją o śledzeniu przesyłki – k. 86-87v)

Na dzień wniesienia pozwu zadłużenie z tytułu zawartej z pozwaną umowy nr (...) wynosi łącznie 67 374,44 zł. Na kwotę tę składają się następujące należności:

1. kwota 61 859,69 zł tytułem niespłaconego kapitału,

2. kwota 4 197,75 zł tytułem należnych odsetek umownych,

3. kwota 1317 zł tytułem należnych odsetek umownych z opóźnienie.

(okoliczności bezsporne, nadto dowód: umowa kredytu – k. 75-79, szczegółowa historia rachunku – k. 88-95v)

W dniu 01 sierpnia 2025 r. powód złożył do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew przeciwko M. H. (1) o zapłatę kwoty 67 374,44 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

Postanowieniem z dnia 06 listopada 2025 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie i orzekł o kosztach postępowania.

(dowód: dokumenty z elektronicznego postępowania upominawczego – k.65-74)

Sąd zważył, co następuje:

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów wymienionych szczegółowo powyżej. Prawdziwość dokumentów nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Sąd również nie znalazł podstaw do kwestionowania ich wiarygodności z urzędu.

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie pozostawał w zasadzie bezsporny. Pozwana M. H. (1) w odpowiedzi na pozew w obu połączonych sprawach nie negowała roszczeń powoda co do zasady jak i co do wysokości. Pozwana nie kwestionowała, że w dniach 14 listopada 2023 r. oraz 19 kwietnia 2024 r. zawarła z powodem umowy o kredyt konsolidacyjny i że nie uregulowała dochodzonych przez powoda w niniejszym postępowaniu należności. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła jedynie o rozłożenie zasądzonych należności na raty oraz nieobciążenie jej kosztami postępowania z uwagi na jej trudną sytuację zdrowotną i majątkową. Sąd uznał zatem, że finalnie pozwana nie kwestionowała żądań powoda ani co do zasady ani co do wysokości, a jej oświadczenia złożone w toku niniejszego postępowania poczytał jako uznanie twierdzeń zawartych w obydwu pozwach.

Podstawę prawną roszczenia stanowi art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Zgodnie z tym przepisem, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz do zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

W przedmiotowej sprawie bezspornym pomiędzy stronami pozostawał fakt zawarcia umów o kredyt konsolidacyjny o numerach (...) oraz (...), wykonania zobowiązań wynikających z umowy przez powoda oraz niewykonania przez pozwaną zobowiązania do spłaty kredytów zgodnie z umową. Powód wykazał istnienie oraz wysokość roszczeń dochodzonych w niniejszym postępowaniu, przedkładając do akt sprawy m.in. umowy o kredyt konsolidacyjny oraz szczegółową historię rachunku do spłaty kredytu. Wątpliwości Sądu nie budziła także prawidłowość doręczenia pozwanej wypowiedzenia umowy czy też wezwania do zapłaty wraz z informacją o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Istnienie i wysokość zobowiązań zostały przez pozwaną wyraźnie przyznane w złożonych przez nią odpowiedziach na pozew. Dlatego Sąd nie miał podstaw, by kwestionować wyliczenia stanu zadłużeń przedstawionych przez powoda.

W związku z tym Sąd w pkt. I i II sentencji wyroku na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe w zw. z art. 481 §§ 1 i 2 k.c. w zw. z art. 482 k.c. zasądził od pozwanej M. H. (1) na rzecz powoda (...) S.A. w R.:

1. kwotę 71 088,42 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 1 sierpnia 2025 r. do dnia zapłaty tytułem wykonania zawartej w dniu 14 listopada 2023 r. umowy o kredyt konsolidacyjny nr (...),

2. kwotę 67 374,44 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 1 sierpnia 2025 r. do dnia zapłaty tytułem wykonania zawartej w dniu 19 kwietnia 2024 r. umowy o kredyt konsolidacyjny nr (...).

Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanej M. H. (1) o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty.

Zgodnie z art. 320 k.p.c. w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenia, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia wyznaczyć odpowiedni termin do spełnienia tego świadczenia. Przepis ten ma charakter wyjątkowy, jego zastosowanie skutkuje uszczupleniem należności wierzyciela, a nadto odracza w czasie uzyskanie świadczenia. Choć ustanowiony jest w interesie dłużnika, stosując go Sąd powinien mieć jednak mieć na uwadze interesy obu stron. Przy stosowaniu tej instytucji należy również mieć na uwadze, że dokonując rozłożenia na raty nie można pomijać negatywnych konsekwencji tej decyzji dla strony powodowej, która nie tylko, że nie uzyskała od strony pozwanej zaspokojenia należności w uzgodnionych przez strony terminach, to jeszcze będąc zmuszona do ich dochodzenia na drodze postępowania sądowego (co wiąże się z koniecznością poniesienia dodatkowych wydatków), nie uzyskuje pełnej rekompensaty strat jakie z tego tytułu poniosła.

Sytuacja finansowa strony pozwanej jest jedną z okoliczności, które mają znaczenie dla oceny tego, czy występuje „szczególnie uzasadniony wypadek” w rozumieniu art. 320 k.p.c., nie jest to jednak okoliczność, która automatycznie implikuje zastosowanie tej instytucji. W orzecznictwie wskazuje się, że fatalna, nierokująca poprawy sytuacja finansowa pozwanego powinna - co do zasady - przemawiać za odstąpieniem od rozłożenia świadczenia na raty, gdyż z dużym prawdopodobieństwem można przyjąć, iż nie doprowadzi to do wykonania zobowiązania, a tylko odroczy uzyskanie przez wierzyciela tytułu egzekucyjnego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 22 marca 2016 r., I ACa 787/15, LEX nr 2025501).

W okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd wziął pod uwagę, że w odpowiedziach na pozew pozwana wniosła o rozłożenie spłaty świadczenia na raty, powołując się jednocześnie na swoją trudną sytuację zdrowotną i majątkową. Sąd zważył jednak, że pozwana ani w odpowiedzi na pozew ani w toku dalszego postępowania nie przedłożyła Sądowi żadnych, miarodajnych dowodów świadczących o jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej. Okoliczności, na które pozwana powoływała się w toku przedmiotowego postępowania, pozostały zatem jedynie w sferze twierdzeń pozwanej. Sąd nie miała zatem podstaw dowodowych, by ustalić aktualną sytuację majątkową i rodzinną pozwanej i dokonać oceny, czy sytuacja ta stanowi rzeczywiście szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 320 k.p.c. Sąd wziął także pod uwagę, że pozwana nie podjęła w toku procesu żadnych działań, aby potwierdzić gotowość i możliwość spłaty należności w ratach, ani nie dokonała nawet symbolicznej spłaty na rzecz wierzyciela. Sąd uwzględnił również okoliczność, iż pozwana zaciągnęła oba zobowiązania kredytowe na spłatę innych zaległości kredytowych. Świadczy to o tym, że zaleganie ze spłatą zobowiązań dla pozwanej nie jest sytuacją wyjątkową. W tej sytuacji, zachodzi wątpliwość, czy pozwana jest realnie w stanie spłacać zobowiązania wobec powoda w jakichkolwiek systematycznych ratach. Z powyższych przyczyn, Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanej o rozłożenie zasądzonych świadczeń na raty w trybie art. 320 k.p.c.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zgodnie z ogólną zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Powództwo zostało uwzględnione w całości, a więc to pozwana przegrała proces w całości. Pozwana winna zatem zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty postępowania.

Na koszty procesu poniesione przez powoda w związku z roszczeniem dotyczącym umowy o kredyt konsolidacyjny z dnia 14 listopada 2023 r. składały się: opłata od pozwu w kwocie 3555 zł oraz koszty zastępstwa procesowego powoda w kwocie 5400 zł (ustalone na podstawie § 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Na koszty procesu poniesione przez powoda w związku z roszczeniem dotyczącym umowy o kredyt konsolidacyjny z dnia 19 kwietnia 2024 r. składały się: opłata od pozwu w kwocie 3369 zł oraz koszty zastępstwa procesowego powoda w kwocie 5400 zł (ustalone na podstawie § 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie) wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Łącznie powód poniósł koszty procesu w kwocie 17 758 zł. Taką też kwotę Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda z tytułu zwrotu kosztów procesu, zasądzając również na podstawie art. 98 § 1

1 k.p.c. od tej kwoty odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanej o nieobciążanie jej kosztami postępowania, albowiem pozwana w żaden sposób nie wykazała swojej trudnej sytuacji majątkowej i rodzinnej. Nadto Sąd zważył, że nawet gdyby sytuacja ta została wykazana to i tak nie uzasadniałoby to przerzucenia ciężaru poniesienia kosztów procesu na powoda. Powód poniósł koszty na pokrycie opłat sądowych i kosztów zastępstwa procesowego, które były niezbędne do dochodzenia jego roszczeń. Do powstania tych kosztów przyczyniła się postawa pozwanej, która nie uregulowała zadłużenia w terminie, nie reagowała na wezwania do zapłaty oraz złożyła sprzeciw w elektronicznym postępowaniu upominawczym, kwestionując żądanie powoda co do zasady i co odo wysokości. Stąd postawa pozwanej przyczyniła się do konieczności wytoczenia powództwa w tej sprawie. W tej sytuacji Sąd nie znalazł podstaw do odstąpienia od obciążenia pozwanej kosztami procesu poniesionymi przez powoda w trybie art. 102 k.p.c.