Pijany kierowca na parkingu dostał 6 miesięcy więzienia i 15 lat zakazu prowadzenia

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

V. E.

z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 4 § 1 kk

Fakt 1

W dniu 20 sierpnia 2025 r. ok. godz. 18:50 pełniący służbę nieoznakowanym radiowozem umundurowani funkcjonariusze KMP w V. (1). - A. A. (2) i R. Z., na ogólnodostępnym parkingu w sąsiedztwie sklepu (...) przy ul. (...), zauważyli V. E. wysiadającego zza kierownicy samochodu osobowego marki D. (...) o nr rej. (...), bez koszuli i z pustą butelką po piwie marki P.. Policjanci nie widzieli momentu, gdy w/w auto podjechało na parking, ale ponieważ wygląd i zachowanie oskarżonego wzbudziło ich niepokój, postanowili obserwować rozwój wydarzeń. W czasie, gdy oskarżony przebywał w (...) funkcjonariusze zrobili rundę radiowozem po osiedlowych ulicach, po czym zatrzymali się w niewielkiej odległości za D., aby w razie potrzeby uniemożliwić jazdę i poddać kierowcę kontroli trzeźwości.

Po krótkiej chwili zauważyli, jak siedzący na miejscu kierowcy V. E. odpala silnik D., włącza bieg wsteczny i wycofuje auto z parkingu w kierunku ul. (...) wjeżdżając podczas tego manewru na przylegający do niej chodnik. W tym momencie podjęli interwencję podjeżdżając radiowozem od tyłu i blokując oskarżonemu możliwość kontynuowania jazdy. V. E. ruszył wówczas do przodu ponownie wjeżdżając na parking i zatrzymując pojazd. Obok oskarżonego, na miejscu pasażera siedziała jego konkubina P. X..

2. zeznania R. Z.

153-(...)

Fakt 2

W toku prowadzonej kontroli oskarżonego poddano badaniom trzeźwości, w których o godz. 19:01 i 19:22 uzyskał analogiczny wynik 0,63 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Badania ponowiono po zatrzymaniu oskarżonego i przewiezieniu do K. (...), gdzie o godz. 19:41 i 19:44 uzyskał odpowiednio wyniki 0,65 i 0,647 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony nie zgłaszał zastrzeżeń do przeprowadzonych pomiarów, nie żądał ich ponowienia, ani wykonania badań krwi.

1. protokoły badania trzeźwości wraz ze świadectwami legalizacji urządzeń pomiarowych

4-4v, 5-5v, 6-6v i 7

Fakt 3

V. E. był wielokrotnie karany, w tym wyrokiem Sądu (...) w P. (...) z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie (...) za przestępstwa z art. 279 § 1 kk i z art. 178a § 1 kk na kary odpowiednio 1 roku i 1 miesiąca oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności. Karę łączną w wymiarze 1 rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności oskarżony odbył w okresie od 14 sierpnia 2013 r. do 14 września 2014 r.

Z uwagi na kolejne zapadające wyroki skazujące, skazanie w sprawie (...) nie uległo zatarciu.

Fakty uznane za nieudowodnione

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Fakt 1

1. zeznania A. A. (1)

wiarygodne z uwagi na stanowczość przekazu, obiektywizm i rzeczowość, oparcie relacji na faktach zaobserwowanych naocznie i na bezpośrednim kontakcie z oskarżonym, korespondujące z zeznaniami R. Z. oraz dowodami nieosobowymi w postaci protokołów badania trzeźwości i zatrzymania oskarżonego, logicznie z nimi skorelowane, pozbawione cech mogących osłabiać zaufanie do ich wiarygodności

2. zeznania R. Z.

wiarygodne z uwagi na stanowczość przekazu, obiektywizm i rzeczowość, oparcie relacji na faktach zaobserwowanych naocznie i na bezpośrednim kontakcie z oskarżonym, korespondujące z zeznaniami A. Z. oraz dowodami nieosobowymi w postaci protokołów badania trzeźwości i zatrzymania oskarżonego, logicznie z nimi skorelowane, pozbawione cech mogących osłabiać zaufanie do ich wiarygodności

3. częściowo wyjaśnienia oskarżonego V. E.

wiarygodne jedynie w zakresie potwierdzającym stan nietrzeźwości w chwili kontroli policyjnej oraz zajmowanie miejsca kierowcy w pojeździe D. oraz spożywanie alkoholu bezpośrednio przed interwencją.

Fakt 2

1. protokoły badania trzeźwości wraz ze świadectwami legalizacji urządzeń pomiarowych

dokumenty procesowe ilustrujące wyniki prawidłowo przeprowadzonych badań trzeźwości, poparte wydrukami z urządzeń pomiarowych o ważnych świadectwach wzorcowania, do których to wyników oskarżony nie wnosił zastrzeżeń

2. protokół zatrzymania osoby

niebudzący zastrzeżeń dokument z czynności procesowej, której przebiegu i podstaw oskarżony nie kwestionował

Fakt 3

1. dane o karalności

dokumenty o niekwestionowanej wiarygodności, pochodzący od uprawnionego podmiotu, dowodzący braku podstaw do uznania skazania w sprawie (...) za niebyłe.

2. odpis wyroku (...) z obliczeniem kary i informacją o zwolnieniu

dokumenty urzędowe o dużej randze, o niekwestionowanej wiarygodności i wiążącej treści,

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Fakt 2

wyjaśnienia oskarżonego V. E.

w zakresie negującym prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości - niewiarygodne z uwagi na sprzeczność z rzeczowymi i wzajemnie spójnymi relacjami obu policjantów i jaskrawą niezgodność ze wskazaniami doświadczenia życiowego oraz zasadami logicznego rozumowania, nakazującymi wykluczyć, by pasażer pojazdu zajmował miejsce za kierownicą tylko po to, aby na fotelu kierowcy wypić alkohol.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

V. E.

Za przestępstwo z art. 178a § 4 kk odpowiada ten, kto będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości ponownie dopuszcza się analogicznego czynu, albo dopuszcza się go w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Przesłanką surowszej kwalifikacji czynu jest stwierdzenie, że prawomocne skazanie sprawcy za poprzednie przestępstwo tego samego rodzaju ( tj. z art. 178a § 1 kk) nie uległo zatarciu w dacie wyrokowania.

Pod pojęciem "ruchu lądowego" należy rozumieć wszelkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się rzeczywisty ruch pojazdów, zaś "stan nietrzeźwości" zgodnie z art. 115 § 16 kk zachodzi wówczas, gdy zawartość alkoholu we krwi sprawcy przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość 1 dm

3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Ogólnodostępny parking u zbiegu ulic (...), po którym poruszają się pojazdy oraz piesi, w tym klienci sklepu (...) jest miejscem objętym zakresem znaczeniowym pojęcia „ruch lądowy”.

Zachowanie V. E. odpowiada znamionom przestępstwa z art. 178a § 4 kk, ponieważ prowadząc w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny po ogólnodostępnym, otwartym parkingu , a następnie wjeżdżając na chodnik przy ul. (...), uczestniczył w ruchu drogowym, jako kierowca nietrzeźwy, uprzednio już prawomocnie skazany za czyn z art. 178a § 1 kk wyrokiem Sądu (...) w P. (...) z dnia z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie (...), a skazanie to nie uległo zatarciu.

Zmiana stanu prawnego zaszła z dniem 29 stycznia 2026 r. na mocy Ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego z dnia 4 grudnia 2025 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1872) skutkowała zaostrzeniem zasad odpowiedzialności m.in. sprawców przestępstw drogowych poprzez poszerzenie podstaw orzekania przepadku pojazdu. Zobowiązywało to do zastosowania ustawy obowiązującej w dacie czynu jako względniejszej dla oskarżonego, co skutkowało przywołaniem w kwalifikacji prawnej czynu art. 4 §1 kk.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Sankcja karna z art. 178a § 4 kk przewiduje tylko jeden rodzaj kary - tj. karę pozbawienia wolności. Orzekając ją w wymiarze 6 miesięcy uwzględniono wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu i wysoki stopień zawinienia oskarżonego, który nie jest skłonny do wyciągania konstruktywnych wniosków z uprzednich doświadczeń i uporczywie ponawia ataki na ważne dobro chronione prawem. Oskarżony umyślnie naruszył kardynalną zasadę trzeźwości w ruchu drogowym, kierował pojazdem bez uprawnień, przewoził pasażerkę. Dystans jaki pokonał nie był co prawda duży, ale zaważyła na tym wyłącznie czujność policjantów i niezwłocznie podjęta interwencja, nie zaś krytyczna refleksja oskarżonego. V. E. prowadził pojazd w sezonie wakacyjnym i w porze dnia cechującej się wzmożonym ruchem pieszych i rowerzystów – grupy uczestników ruchu najbardziej narażonych na konsekwencje zderzenia z samochodem. Poruszał się nadto w miejscu wymagającym szczególnej ostrożności, z uwagi na odbywający się na tej samej powierzchni na ruch pojazdów i pieszych, którym należy udzielić pierwszeństwa ( art. 26 ust. 4 i 5 Prawa o ruchu drogowym), a także ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo ul(...), o dużym natężeniu ruchu. Sposób działania oskarżonego cechowały obcesowość i manifestacyjna wręcz pogarda dla prawa, skoro pił alkohol siedząc za kierownicą i by zaraz potem wyruszyć w drogę. Szczególnie krytycznej oceny wymaga oporność oskarżonego na resocjalizację i ustawiczne konflikty z prawem, a także ostentacyjne poczucie bezkarności. Nagromadzenie powyższych okoliczności obciążających oraz brak podstaw do zastosowania wolnościowej kary zamiennej z uwagi na jej przewidywany brak skuteczności, a w odniesieniu do sprawcy zdemoralizowanego także koniecznego potencjału prewencyjnego sprawiły, że orzeczona kara ma charakter bezwzględny.

Na stosunkowo niski wymiar 6 miesięcy pozbawienia wolności wpłynęła szybka eliminacja ryzyka spowodowania wypadku drogowego, a tym samym ograniczenie stanu abstrakcyjnego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu lądowym.

Podzielając wyrażane w środowiskach prawniczych wątpliwości w zakresie zgodności art. 42 § 3 kk z Konstytucją RP należało stwierdzić, że w analizowanej sprawie nie ma czytelnych podstaw do orzeczenia wobec oskarżonego dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów. V. E. jest w takim wieku, który nie przekreśla nadziei na wyrobienie respektu wobec prawa i ukształtowanie poczucia odpowiedzialności za życie innych ludzi. Za przestępstwo drogowe odpowiada po raz drugi, co również nie stwarza podstaw do dożywotniego wyeliminowania go z grona kierowców z jednoczesnym pozbawieniem ważnego czynnika motywacyjnego służącego pracy nad sobą w celu odzyskania utraconych uprawnień. W przekonaniu Sądu, 15-letni zakaz jest wystarczająco długi, aby osiągnąć skutek prewencyjny, a jednocześnie nie zniechęcać do wysiłku i starań o pełną reintegrację społeczną, w tym o uzyskanie prawa jazdy

obligatoryjne dla sprawcy skazanego za przestępstwo z art. 178a§4 świadczenie pieniężne orzeczono na minimalnym poziomie 10. 000 zł, ponieważ jest to kwota adekwatna do obecnych realiów życiowych oskarżonego, który pozostając w izolacji penitencjarnej ma poważnie ograniczone możliwości zarobkowania, a przy tym jest ojcem czworga małoletnich dzieci.

zaliczenie na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okresu zatrzymania, nastąpiło zgodnie z przelicznikiem zawartym w art. 63§1 kk

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

6. inne zagadnienia

KOszty procesu

5

Wynagrodzenie należne obrońcy z urzędu przyznano w oparciu o treść § 17 ust. 2 pkt 3 i § 4 ust. 3 w zw. z § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 r. uwzględniając niewielki nakład pracy i udział w dwóch terminach rozprawy.

6

Zważywszy, że oskarżony nie ma majątku ani źródła dochodu, a obecnie odbywa karę izolacyjną, z perspektywą kolejnego pobytu w zakładzie karnym, zaszły podstawy do zwolnienia go od kosztów postępowania w oparciu o art. 624 § 1 kpk, bowiem ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

1Podpis