Klucze z odzieży w korytarzu i kradzież auta. Sąd utrzymał wyrok

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 1 grudnia 2025 r.

w sprawie o sygn. akt II K 115/22

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

------------------

--------------------------------------------------

----------------

---------

Fakty uznane za nieudowodnione

------------------

--------------------------------------------------

--------------

---------

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

------------------------------

--------------------------------------------------------------

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

---------------

------------------------------

--------------------------------------------------------------.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

W apelacji obrońcy oskarżonego R. K.:

1. Obraza przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uznanie, że oskarżony R. K. dopuścił się czynu zabronionego z art. 279 § 1 k.k.,

art. 278 § la k.k., art. 276 i art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. wyłącznie na podstawie pomawiających

i niewiarygodnych wyjaśnień współoskarżonego P. O. z postępowania przygotowawczego, następnie nie podtrzymanych przez w/w i zmienionych na etapie postępowania sądowego (poprzez wskazanie przez P. O., że nie podtrzymuję wyjaśnień w części dotyczącej R. K. i wyjaśnienie, że kluczyki do R. znalazł przy

ul. (...)) oraz niewiarygodnych, i sprzecznych zeznań świadka X. X. złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, a następnie nie podtrzymanych i zmienionych przed sądem (poprzez zeznanie m.in., że R. K. nie przekazał kluczyków od pojazdu marki R. oskarżonemu P. O. nie obecności R. K.

w dniu zdarzenia) w sytuacji braku jakichkolwiek dowodów czy to osobowych w postaci zeznań świadków czy rzeczowych ja chociażby nagrania z monitoringu, śladów daktyloskopijnych,

z których wynikało by sprawstwo oskarżonego R. K. w szczególności fakt kradzieży kluczyków od pojazdu marki R., ich przekazanie oskarżonemu P. O., obecności w dniu zdarzenia w miejscu zamieszkania X. X. oraz w pojeździe marki R. jak

i pozostawania wyjaśnień P. O. i zeznań X. X. z postępowania przygotowawczego w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego R. K., który konsekwentnie przez cały etap postępowania w sprawie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

2. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających wpływ na jego teść. poprzez przyjęcie, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,

w szczególności zeznań J. S. (1), J. U., A. G. uznać można, że oskarżony R. K. dopuścił się zarzucanego czynu zabronionego w szczególności, że w dniu 26.12.2021 r. wszedł do budynku przy ulicy (...) w (...), gdzie z odzieży wiszącej

w korytarzu wyjął papierosy i klucze do pojazdu R., które następnie przekazał oskarżonemu P. O., oraz że wraz z oskarżonym P. O. udał się skradzionym pojazdem marki R. na stacje paliw w P., w sytuacji gdy na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,

w tym zeznań w/w świadków brak jest dowodów na sprawstwo oskarżonego R. K., w szczególności z uwagi na odmienne zeznania świadka J. S. (1), z których wynika, że to świadek, a nie oskarżony R. K. był na stacji paliw w P. z oskarżonym P. O. oraz zeznania świadka A. G. i J. U., w których świadkowie zeznali, że nie posiadają wiedzy na temat osoby sprawcy i okoliczności zaboru kluczyków do pojazdu R. i nie zeznali nic co mogłoby obciążyć oskarżonego R. K. i świadczyć o tym, że dokonał on zaboru kluczyków od samochodu marki R..

Niezasadny

W apelacji obrońcy oskarżonego P. O.:

1. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a to art. 7 k.p.k. poprzez przyjęcie wersji zdarzeń niekorzystnej dla oskarżonego, w konsekwencji błąd

w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że P. O. dopuścił się w dniu 25 grudnia 2021 r. popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności złożone wyjaśnienia przed Sądem I Instancji nie pozwala na jednoznacznie przypisanie oskarżonemu sprawstwa.

Z ostrożności procesowej:

2. Rażąca niewspółmierność orzeczonej w stosunku do oskarżonego kary w wymiarze jednego roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności sytuacji, gdy całościowa ocena właściwości i warunków osobistych oskarżonego, uzasadnia przekonanie, iż w stosunku do oskarżonego P. O. wystarczającym będzie wymierzenie kary łącznej w łagodniejszym wymiarze.

Niezasadny

Sąd I instancji dokonał oceny dowodów zgodnie z dyrektywami określonymi

w art. 7 k.p.k. uwzględniając zasady logiki, doświadczenia życiowego oraz całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania, co pozostaje pod ochroną tego przepisu. Skarżący nie wykazali, aby ocena ta była dowolna, a ich argumentacja ogranicza się do przedstawienia własnej, alternatywnej wersji zdarzeń, która nie znajduje oparcia w materiale dowodowym

Uwzględniając zakres oraz kierunek wniesionych środków odwoławczych Sąd Okręgowy uznał, że ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Rejonowy, w zakresie ustalenia sprawstwa i winy oskarżonych R. K. i P. O., są prawidłowe

i znajdują oparcie w całokształcie zgromadzonego oraz ujawnionego materiału dowodowego. Sąd I instancji wskazał dowody stanowiące fundament tych ustaleń oraz w sposób należyty uzasadnił ich ocenę. W tej sytuacji Sąd Okręgowy nie ma obowiązku ponownego, szczegółowego analizowania materiału dowodowego i może poprzestać na odwołaniu się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji. Takie działanie jest dopuszczalne, gdyż uzasadnienie to spełnia wymogi określone w art. 424 § 1 k.p.k. a zarzuty apelacyjne sprowadzają się jedynie do ogólnikowej, nieuzasadnionej i arbitralnej polemiki

z dokonanymi ustaleniami oraz ich oceną (por. Wyrok SN z 13.12.2007 r., V KK 177/07, LEX nr 354289.).

Apelacja obrońcy oskarżonego R. K.

Zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego R. K. dotyczące obrazy przepisów postępowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających wpływ na jego treść są niezasadne.

Przy ocenie wiarygodności wyjaśnień oskarżonego P. O. oraz zeznań świadka X. X., złożonych zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak

i w postępowaniu sądowym, Sąd I instancji słusznie dał wiarę tylko tym złożonym na etapie postępowania przygotowawczego. O ile w początkowej fazie postępowania przygotowawczego relacje oskarżonego i wyżej wskazanego świadka miały charakter spontaniczny, o tyle na etapie sądowym ulegały one modyfikacjom, które nie znajdowały uzasadnienia w naturalnym, wynikającym z upływu czasu procesie zacierania się śladów pamięciowych, lecz stanowiły zasadniczą zmianę pierwotnie przedstawionej wersji zdarzeń. Sprzeczne wyjaśnienia złożone

w toku postępowania przygotowawczego i postępowania sądowego przez oskarżonego P. O. i świadka X. X. zostały poddane przez Sąd Rejonowy rzetelnej ocenie ich wiarygodności. Sąd

meriti przyznał większą wagę tym zeznaniom, które cechowały się autentycznością i spontanicznością. Opis zdarzenia przedstawiony przez wyżej wskazane osoby na etapie postępowania przygotowawczego był spójny, szczegółowy i nieskrępowany, co świadczyło o jego niezależnym charakterze oraz braku wpływu osób trzecich. Natomiast wyjaśnienia i zeznania złożone w toku rozprawy sądowej całkowicie przeczyły ich wcześniejszym relacjom i wykazywały na próbę zmiany wersji wydarzeń, co podważało ich wiarygodność. Sąd, stosując kryterium spontaniczności, logiki narracji i zgodności z innymi dowodami, uznał, że jedynie wyjaśnienia oskarżonego P. O. z postępowania przygotowawczego oddają rzeczywisty przebieg zdarzenia, a nowe twierdzenia oskarżonego P. O. i świadka X. X. były niewiarygodne i niezasadne.

Za odmówieniem wiarygodności zeznań świadka X. X. złożonych

w postępowaniu sądowym przemawia również fakt, iż wskazała ona nieprawdopodobne okoliczności dotyczące zastraszania jej osoby przez funkcjonariusza Policji. Podkreślić należy, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, aby funkcjonariusz Policji miał stosować wobec świadka jakiekolwiek formy nacisku o charakterze szantażu w celu wymuszenia złożenia nieprawdziwych zeznań. Należy również wskazać, że funkcjonariusz prowadzący przesłuchanie nie miał żadnego racjonalnego powodu, aby kreować nieprawdziwe dowody zmierzające do bezpodstawnego przypisania oskarżonemu R. K. odpowiedzialności karnej, narażając się jednocześnie na ewentualną odpowiedzialność karną oraz dyscyplinarną. Uwzględniając relacje pomiędzy świadkiem a oskarżonym stwierdzić należy, iż zmiana treści zeznań mogła wynikać z chęci ochrony oskarżonego R. K. przed poniesieniem odpowiedzialności karnej. Dodatkowym argumentem przemawiającym za wiarygodnością relacji świadka złożonej na etapie postępowania przygotowawczego jest okoliczność, że świadek nie podjął żadnych działań zmierzających do zgłoszenia rzekomego wymuszania fałszywych zeznań. W odniesieniu do zmiany wyjaśnień oskarżonego P. O. również należy zwrócić uwagę na fakt relacji pomiędzy obydwoma oskarżonymi albowiem, jak wskazał P. O. są oni daleką rodziną, co mogło także wskazywać na chęć ochrony oskarżonego R. K..

Wyjaśnienia oskarżonego P. O., jak i zeznania świadka X. X. z etapu postępowania przygotowawczego wskazują na bezpośredni udział oskarżonego R. K. w zdarzeniu z dnia 25 grudnia 2025 r. Dowody te potwierdzają jego sprawstwo i winę w zakresie zarzucanego mu czynu. Brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, aby powyższe osoby miały interes w pomawianiu oskarżonego. Ponadto opis zdarzenia przedstawiony przez wyżej wskazane osoby koresponduje z przebiegiem zdarzenia przedstawionym przez świadków A. G. i J. U.. Wskazać również należy, iż Sąd Rejonowy przy uznaniu sprawstwa i winy w zakresie zarzucanego mu czynu nie brał pod uwagę zeznań świadka J. S. (2) (tak jak to zostało wskazane przez skarżącego w treści pierwszego zarzutu). Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób szczegółowy i wyczerpujący wskazał, na jakich dowodach oparł poczynione ustalenia faktyczne, precyzując jednocześnie, jakie okoliczności wynikały

z poszczególnych przeprowadzonych dowodów. Sąd ten dokonał analizy całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, wskazując zarówno dowody stanowiące podstawę rozstrzygnięcia, jak i sposób ich oceny w kontekście ustalonego stanu faktycznego.

Apelacja obrońcy oskarżonego P. O.

Sąd Odwoławczy w poprzedniej części uzasadnienia wskazał, dlaczego ustalenia Sądu Rejonowego, co do uznania poszczególnych dowodów za wiarygodne, a niektórym odmówienia wiarygodności, są w pełni zasadne. Dlatego też, nie ma potrzeby ponownego analizowania tego zagadnienia. Sąd Okręgowy uznaje ustalenia faktyczne oraz wnioski Sądu Rejonowego za prawidłowe i przyjmuje je jako własne, czyniąc je podstawą swojego rozstrzygnięcia. Ocena dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego P. O. i zeznań świadka X. X. została dokonana w sposób prawidłowy, swobodny i zgodny z zasadami logicznego rozumowania. Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonego złożonych przed organem postępowania przygotowawczego wskazać należy, iż oskarżony opisał przebieg zdarzenia, który wskazuje na jego sprawstwo i winę w zakresie przypisanych mu czynów przestępczych. Całokształt materiału dowodowego również to potwierdza. Dlatego też, należało uznać zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku za niezasadny.

Odnosząc się do drugiego zarzutu, o rażącej niewspółmierności można mówić jedynie wówczas, gdy zachodzi wyraźna, zasadnicza i oczywista dysproporcja pomiędzy karą orzeczoną a karą sprawiedliwą. Zarzut ten, jako odnoszący się do sfery ocen, może być skutecznie podniesiony wyłącznie wtedy, gdy wymierzona kara, choć formalnie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie odzwierciedla w sposób prawidłowy ani okoliczności popełnienia czynu, ani cech i właściwości osobistych sprawcy (por. Wyrok SN z 21.01.2003 r., SNO 57/02, LEX nr 470261, Wyrok SN z 11.04.1985 r., V KRN 178/85, OSNKW 1985, nr 7-8, poz. 60.). W tym aspekcie Sąd Odwoławczy również w pełni podziela argumentację Sądu Rejonowego. Brak okoliczności łagodzących, wysoki stopień szkodliwości społecznej czynu popełnionego przez P. O. oraz działanie w warunkach powrotu do przestępstwa uzasadnia orzeczenie wobec niego kary łącznej w wymiarze 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. Tego rodzaju rozstrzygnięcie w zakresie kary należy uznać za adekwatne, właściwie wyważone oraz pozostające w zgodzie z dyrektywami jej wymiaru i funkcjami, jakie powinna spełniać. Kara pozostaje w odpowiedniej proporcji do charakteru i wagi popełnionego czynu, uwzględnia także właściwości i warunki osobiste sprawcy. Realizuje ona zarówno cele prewencji indywidualnej, zmierzając do zapobieżenia powrotowi oskarżonego do przestępstwa, jak i cele prewencji ogólnej.

W apelacji obrońcy oskarżonego R. K.:

Uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu zabronionego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Niezasadny

W apelacji obrońcy oskarżonego P. O.:

1. Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

ewentualnie

2. Wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności

w łagodniejszym wymiarze.

Niezasadny

3. Zwolnienie skazanego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze.

Zasadny

W apelacji obrońcy oskarżonego R. K.:

Mając na względzie argumentację przytoczoną w poprzedniej części uzasadnienia wniosek zawarty w apelacji oskarżonego R. K. okazał się niezasadny.

W apelacji obrońcy oskarżonego P. O.:

Mając na względzie argumentację przytoczoną w poprzedniej części uzasadnienia wnioski z pkt 1. i pkt 2. zawarte w apelacji obrońcy oskarżonego P. O. okazały się niezasadne. Natomiast wniosek z pkt 3. okazał się zasadny z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Całość zaskarżonego wyroku.

Sąd Odwoławczy w uzasadnieniu szczegółowo przedstawił i omówił wszystkie argumenty, które przemawiały za nieuwzględnieniem apelacji obrońców oskarżonych R. K.

i P. O.. Jednocześnie nie ujawniono żadnych okoliczności uzasadniających podjęcie działań z urzędu. W konsekwencji, wobec bezzasadności zarzutów apelacyjnych, zaskarżony wyrok podlegał utrzymaniu w całości.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

---------------

-----------------------

---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność umorzenia postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

--------------

-------------------------------------------------------------------------------------------

Koszty procesu

II. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 840 złotych tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego R. K. z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 złotych tytułem podatku od towarów i usług.

III. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. X. kwotę 840 złotych tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego P. O. z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 złotych tytułem podatku od towarów i usług.

IV. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy, mając na uwadze sytuację materialną oskarżonych R. K. i P. O. zwolnił ich od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

R. K.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie co do sprawstwa

i winy oskarżonego.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

P. O.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygniecie co do sprawstwa

i winy oskarżonego, rozstrzygnięcie

co do wymiaru kary.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana