Sąd skazał kierowcę jadącego po alkoholu na parkingu na grzywnę i 3 lata zakazu prowadzenia

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

R.

w dniu 19 stycznia 2025 r. o godzinie 02:20 w miejscowości Ł. przy ul(...) w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki A. (...) o nr rej. (...)-(...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością o godzinie 02:28 – 1,07 mg/l, o godzinie 02:43 – 1,05 mg/l, o godzinie 03:19 – 0,98 mg/l, o godzinie 03:23 – 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,

tj. o czyn z art. 178a § 1 kk

Oskarżony R. W. jest obywatelem (...). W Ł. mieszka i pracuje.

W dniu 18 stycznia 2025 r. około godziny 2:00 wracał z dyskoteki.

A. F. sąsiad oskarżonego usłyszał hałas. Kiedy wyjrzał przez okno zobaczył, że oskarżony kierując swoim samochodem marki A. (...) o nr rej. (...) manewruje na parkingu pod blokiem. Uderzał w krawężnik po czym cofał aby po chwili znowu uderzyć w krawężnik. Próbował zaparkować pojazd. Następnie wyszedł z samochodu. Mężczyzna chwiał się na nogach, zataczał a ostatecznie nawet się przewrócił.

Wówczas A. F. wybiegł z mieszkania. Oskarżony próbował ponownie odpalić silnik samochodu. Kiedy sąsiad otworzył drzwi samochodu poczuł silną woń alkoholu. Zabrał oskarżonemu kluczyki do samochodu. Zapytany gdzie chciał jechać oskarżony odparł, że do supermarketu.

Czujny sąsiad zadzwonił do żony informując ją o zaistniałej sytuacji a ona zadzwoniła na Policję.

Przybyły na miejsce patrol dokonał przebadania kierującego urządzeniem AlcoQuant 6020+. O godzinie 2:28 wynik 1,07 mg/l , o godz. 2:43 1,05 mg/l, o godzinie 03:19 – 0,98 mg/l, o godzinie 03:23 – 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

W związku z powyższym mężczyznę zatrzymano. Podobnie jak jego prawo jazdy.

R. odmówił podpisania jakichkolwiek dokumentów.

Oskarżony R. W. ma (...)lat. Jest z wykształcenia technikiem elektronikiem. Ma na utrzymaniu żonę i dwójkę dzieci, przebywających w (...). Pracuje jako pracownik budowlany w firmie (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. z dochodem około 1000 euro do 1500 euro miesięcznie (oświadczenie oskarżonego na rozprawie w dniu 11 grudnia 2025 r.)

Syn oskarżonego jest osobą niepełnosprawną, stwierdzono u niego opóźnienie umysłowe w stopniu lekkim, przewlekłą encefalopatię dziecięcą z napadami częściowymi i zaburzenia zachowania.

Oskarżony nie był karany sądownie.

1.Fakty uznane za nieudowodnione

R. W.

jak w wyroku

Za nieudowodnione Sąd uznał, aby orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego, którym poruszał się oskarżony pociągnęło dla niego i jego rodziny tak daleko idące negatywne skutki, o jakich przekonywał Sąd. W związku z tym za nieudowodnione uznano aby zachodziły wyjątkowe okoliczności uzasadniające odstąpienie od orzekania przepadku pojazdu

wyjaśnienia oskarżonego

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Dane o karalności

dokument urzędowy

dane o oskarżonym

nie budziły wątpliwości, jednak w odniesieniu do zarobków oskarżonego Sąd oparł się na aktualniejszych wyjaśnieniach oskarżonego złożonych w toku rozprawy

dokumenty przedłożone przez obrońcę

ich wiarygodność nie budziła żadnych wątpliwości, nie były tez przez nikogo kwestionowane

notatka urzędowa

sporządzona przez funkcjonariusza KMP w Ł. w ramach rutynowych czynności służbowych, znalazła nadto potwierdzenie w zeznaniach świadka

protokoły tymczasowego zajęcia mienia i oddania rzeczy na przechowanie

sporządzone w przepisanej prawem formie przez upoważnionego funkcjonariusza KMP w Ł., ich wiarygodność nie budziła żadnych zastrzeżeń

protokoły badania stanu trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania

Sąd dał wiarę tym dokumentom, gdyż ich autentyczność oraz prawdziwość nie zostały zakwestionowane przez żadną ze stron

protokół zatrzymania osoby

jak wyżej

wyjaśnienia oskarżonego

Sąd doszedł do przekonania, że wyjaśnienia oskarżonego złożone przed Sądem były co do zasady wiarygodne. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i przyznał, że kiedy wrócił z dyskoteki próbował przeparkować swój samochód i znajdował się wówczas pod wpływem alkoholu.

zeznania świadka A. F.

zeznania świadka, który jest do oskarżonego osobą zupełnie obcą, były wiarygodne jako szczere, spontaniczne i konsekwentne, nadto znalazły potwierdzenie w notatce urzędowej oraz wyjaśnieniach samego oskarżonego

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

nie dotyczy

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

R.

Art. 178a §1 kk penalizuje zachowanie polegające na prowadzeniu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub też zawartość alkoholu w 1 dm

3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość (art. 115 § 16 kk).

Zachowanie R. W. wyczerpało znamiona wskazanego powyżej przestępstwa ponieważ w dniu 19 stycznia 2025 r. o godzinie 02:20 w miejscowości Ł. przy ul. (...) w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny marki A. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością o godzinie 02:28 – 1,07 mg/l, o godzinie 02:43 – 1,05 mg/l, o godzinie 03:19 – 0,98 mg/l, o godzinie 03:23 – 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Sąd nie miał najmniejszych wątpliwości, że oskarżony prowadził swój samochód w stanie nietrzeźwości. Spożywając alkohol oskarżony powinien mieć świadomość jego wpływu na ludzki organizm, a decydując się na prowadzenie pojazdu po jego spożyciu, nawet jedynie na parkingu pod blokiem, obejmował swym zamiarem bezpośrednim znamiona przypisanego przestępstwa.

Zatem oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu określonego w art. 178a § 1 kk o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji wyroku

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Przestępstwo z art. 178a § 1 kk jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3.

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary wskazane w art. 53 § 1-3 kk i zdecydował się na zastosowanie art. 37a § 1 kk i wymierzenie mu kary łagodniejszego rodzaju to jest kary grzywny.

W ocenie Sądu orzeczona kara grzywny w wymiarze 180 stawek dziennych grzywny po przyjęciu jednej stawki za równoważną kwocie 30 zł jest współmierna do stopnia winy oraz uwzględnia stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu przestępnego. Zdaniem Sądu rodzaj i wymiar tej kary odpowiada pozostałym dyrektywom wymiaru kary, w szczególności dyrektywie prewencji indywidualnej, ogólnej oraz uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Reakcja organów wymiaru sprawiedliwości winna być w takich sytuacjach zdecydowana, aby zarówno w świadomości samego oskarżonego jak i społeczeństwa wypracować przekonanie, że takie postępowanie spotykać się będzie z odpowiednią reakcją karną.

W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż wymierzona kara grzywny jest adekwatna do wagi popełnionego czynu, stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy oskarżonego, uwzględniała wszystkie cele, jakie winna osiągnąć wobec oskarżonego a także jego możliwości zarobkowe.

Jako okoliczność obciążającą sąd uwzględnił fakt, że oskarżony zdecydował się prowadzić pojazd w znacznym stanie nietrzeźwości tuż po jego spożyciu.

Okolicznością łagodzącą była dotychczasowa niekaralność oskarżonego a także fakt, że pojazd był prowadzony jedynie na parkingu pod blokiem w godzinach nocnych, kiedy nie towarzyszył mu ruch innych pojazdów.

Oskarżony został skazany za popełnienie przestępstwa przewidzianego w art. 178a § 1 kk.

W związku z tym Sąd na podstawie art. 42 § 2 kk orzekł wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat,

a więc okres minimalny określony w art. 43 § 1 kk. , zaliczając na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego, okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19 stycznia 2025 r. do nadal;

Wydając to rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie opisane już powyżej okoliczności, które zostały wzięte pod uwagę przy wymiarze kary. W ocenie Sądu orzeczony okres środka karnego określonego w art. 42 kk jest współmierny do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu przestępnego oraz winy oskarżonego. Zdaniem Sądu wymiar tego środka karnego odpowiada pozostałym dyrektywom wymiaru kary, w szczególności dyrektywie prewencji indywidualnej. Sąd nie mógł odstąpić od wymierzenia tego środka a jego okres został ustalony na najniższym możliwym poziomie biorąc pod uwagę postawę oskarżonego w tym także fakt, że nie był dotychczas karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.

W ocenie Sądu wychowawczą rolę w kształtowaniu świadomości prawnej oskarżonego może również spełnić obligatoryjne świadczenie pieniężne w minimalnej kwocie tj. 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...), dlatego też orzeczono o nim na podstawie art. 43a § 2 kk

Zgodnie z art. 178 § 5 kpk Sąd orzeka przepadek, o którym mowa w art. 44b, w razie popełnienia przestępstwa określonego w § 1 lub 4, chyba że zawartość alkoholu w organizmie sprawcy przestępstwa określonego w § 1 była niższa niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm

3 w wydychanym powietrzu albo nie prowadziła do takiego stężenia

W świetle art. 44 b § 1 - 5 kk w wypadkach wskazanych w ustawie sąd orzeka przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym. Sąd może odstąpić od orzeczenia przepadku, jeżeli zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

Przedmiotowy pojazd stanowi wyłączną własność oskarżonego.

Oskarżony utrzymywał, że w świetle jego sytuacji rodzinnej i majątkowej ziścił się ów wyjątkowy wypadek. Twierdził, że ma chorego syna, chorą na nowotwór żonę i dlatego samochód oraz prawo jazdy są mu potrzebne. Utrzymywał, że bliscy wymagają jego pomocy. Zapytany jednak przez Sąd jak często wraca do (...) odparł, że średnio co 3 miesiące.

Należy zatem zauważyć, że podczas jego nieobecności żona i dzieci radzą sobie jakoś bez użytkowanego przez oskarżonego pojazdu, którym prowadził w stanie nietrzeźwości.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł obligatoryjny przepadek i tego pojazdu na rzecz Skarbu Państwa uznając, że w niniejszej sprawie nie zaszły żadne szczególne okoliczności uzasadniające odstąpienie od takiego rozstrzygnięcia

na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w niniejszej sprawie to jest od dnia 19 stycznia 2025 r. godz. 3:00 do 20 stycznia 2025 r. godz. 11:00 przyjmując, że jest on równoważny 4 stawkom dziennym grzywny

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

inne zagadnienia

Koszty procesu

6

Sąd na podstawie art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49 z 1983r. poz. 223 ze zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 540 zł, zaś na podstawie art. 624 § 1 kpk, art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk obciążył go wydatkami w kwocie 373,67 zł. Zdaniem sądu oskarżony, który pracuje zarobkowo, jest w stanie ponieść w/w koszty postępowania w sprawie o czyn zabroniony, którego się dopuścił. Sąd obciążył oskarżonego wydatkami tylko częściowo uznając, że zasądzona wysoka grzywna, świadczenie pieniężne i przepadek równowartości pojazdu stanowią znaczne obciążenie finansowe, uniemożliwiające uiszczenie wydatków w pełnej wysokości

Podpis