Oskarżony, skazany za jazdę pijanym już trzy razy, dostał rok więzienia

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

D. M.

w dniu 9 września 2024 r. ok. godz. 21:45 na odcinku drogi publicznej od R. (...) nr (...) do L. na ul. (...) prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny tj. samochód osobowy marki T. (...) (1) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości mając o godz. 22:04 – 1,28 mg/l, o godz. 22:21 – 1,30 mg/l, o godz. 00:17 – 1,16 mg/l, o godz. 00:50 – 1,13 mg/l i o godz. 1:22 – 1,19 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt II K 143/10, wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt II K 206/11 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II K 503/14

W dniu 9 września 2024 r. D. M. świętował swoje urodziny wraz z sąsiadami, u których spożywał alkohol.

Następnie w godzinach wieczornych postanowił pojechać swoim samochodem T. (...) (1) nr rej. (...) z miejsca zamieszkania, tj. R. do znajomych do L., zamieszkałych na osiedlu (...).

D. M. wyjechał wskazanym samochodem na drogę krajową nr (...) prowadzącą do L..

W tym czasie drogą krajową nr (...) w kierunku L. jechała V. E., która prowadziła swój samochód, w którym znajdowały się jej dzieci oraz koleżanka.

V. E. zauważyła, że kierujący poprzedzającym ją pojazdem T. (...) (2) nr rej. (...), który pojawił się na drodze na wysokości R. (...), wykonywał niepokojące manewry, powodując niebezpieczne sytuacje. Zdarzało się, że D. M. zjeżdżał na przeciwny pas ruchu, którym również poruszały się inne pojazdy, zmuszając je do zwolnienia.

Wówczas V. E. powzięła podejrzenie, że kierujący poprzedzającym ją pojazdem jest pod wpływem alkoholu i zadzwoniła na numer alarmowy.

V. E. jechała za pojazdem T. do L., gdzie D. M. poruszał się ulicami (...), (...)

(...)

(...). W mieście D. M. prowadził chaotycznie. Zdarzało się, że zjeżdżał na lewą stronę, wjeżdżał na chodniki dla pieszych, zwalniał, po czym gwałtownie przyspieszał. Ostatcznie D. M. zjechał na parking przy sklepie (...), przy ul. (...). V. E. pojechała za nim.

Po zatrzymaniu pojazdu D. M. wysiadł z niego, by załatwić potrzebę fizjologiczną. Wówczas V. E. wysiadła z pojazdu i udała się do sklepu, gdzie poprosiła trzech mężczyzn o pomoc w zatrzymaniu kierującego T.. D. M. pozostawał przy swoim pojeździe i poproszony o oddanie kluczyków, uczynił to.

Na miejsce przyjechali również funkcjonariusze Policji. D. M. został zatrzymany. Następnie został poddany badaniu trzeźwości urządzeniem T., które wykazało o godz. 22:04 - 1,28 mg/l, a o godz. 22:21 - 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Kolejne badania stanu trzeźwości przeprowadzone urządzeniem Alkometr w Komendzie Miejskiej Policji w L. wykazały u D. M.: o godz. 00:17 - 1,16 mg/l, o godz. 00:50 - 1,13 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

D. M. pozostaje w związku z partnerką, z którą ma dwoje dzieci.

D. M. pracował za granicą do września 2025 r., osiągając dochód w wysokości 300 euro tygodniowo, jednakże przerwał pracę z uwagi na konieczność opieki nad synem, który jest niepełnosprawny i wymaga częstych wizyt u lekarzy specjalistów w F..

Partnerka D. M. pracuje, osiągając dochód w wysokości 4.400 zł.

D. M. był uprzednio karany sądownie, w tym trzykrotnie za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn akt II K 143/10 za czyn z art. 178a § 1 kk na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy czym następnie zarządzono wykonanie kary, zaś oskarżony odbył ją w okresie od 18 stycznia 2018 r. do 8 kwietnia 2018 r.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt II K 206/11 został uznany winnym czynu z art. 178a § 4 kk, za który wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, przy czym następnie postanowieniem z dnia 26 września 2014 r. zarządzono jej wykonanie, zaś oskarżony odbył karę w okresie 24 marca 2017 r. do 18 stycznia 2018 r.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II K 503/14 został uznany winnym czynu z art. 178a § 4 kk, za który wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą obył w okresach od 6 listopada 2014 r. do 21 stycznia 2015 r., od 22 stycznia 2016 r. do 27 stycznia 2016 r. oraz od 18 sierpnia 2016 r. do 24 marca 2017 r.

dokumenty zgromadzone w aktach sprawy SR w Grudziądzu, sygn. akt II K 503/14

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim przyznawał się do winy w pełni korespondowały z okolicznościami wynikającymi z protokołów pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu oraz zeznań V. E., wobec czego sąd uznał je za wiarygodne.

Sąd nie dysponował również żadnym dowodem podważającym wiarygodność wyjaśnień oskarżonego w zakresie dotyczącym przyczyny prowadzenia pojazdu, jak i jego sytuacji rodzinnej, w tym w szczególności dotyczącej małoletniego syna.

zeznania V. E.

Zeznania V. E. sąd ocenił jako jasne, wewnętrznie niesprzeczne, logiczne i konsekwentne. Zaznaczyć należy, iż świadek bardzo precyzyjnie opisała zachowanie oskarżonego w trakcie prowadzenia pojazdu, jak i podejmowane przez niego manewry, zaś jej zeznania nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania.

protokoły badania stanu trzeźwości

Zostały sporządzone przez osoby wykwalifikowane, w ramach ich uprawnień, a nadto ich autentyczność, jak i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania

odpisy wyroków

Dokumenty urzędowe, których autentyczność, jak i prawdziwość nie były kwestionowane przez żadną ze stron.

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

Wskazane informacje nie były kwestionowane w toku postępowania.

dokumenty dotyczące sytuacji zdrowotnej syna oskarżonego

Dokumenty niekwestionowane.

protokół zatrzymania

Dokumenty urzędowe, niekwestionowane.

dokumenty zgromadzone w aktach sprawy SR w Grudziądzu, sygn. akt II K 503/14

Dokumenty zgromadzone w aktach wskazanego sprawy służyły sądowi do ustalenia faktu skazania oskarżonego, jak i okresów odbywania kary pozbawienia wolności i nie były kwestionowane w toku postępowania.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

D. M.

Przestępstwa z art. 178 § 4 kk dopuszcza się m.in. osoba, która prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym w stanie nietrzeźwości, będąc uprzednio prawomocnie skazana za tego rodzaju zachowanie lub w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.

W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości sądu, iż D. M. prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, zaś wyniki czterech badań na zwartość alkoholu dwoma różnymi urządzeniami pomiarowymi przeprowadzone w stosownych odstępach czasu potwierdziły, że oskarżony znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości. Prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości objętym świadomością oskarżonego stanowi przestępstwo. Zdaniem sądu spożywając alkohol na jakiś czas przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu, oskarżony obejmował swą świadomością znajdowanie się w stanie nietrzeźwości.

Nadto oskarżony czynu dopuścił się będąc prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt II K 143/10, wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt II K 206/11 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II K 503/14. Sąd ustalił, iż we wskazanych sprawach nie doszło do zatarcia skazania. Sąd uzupełnił opis czynu przypisanego skazanemu o wskazanie wyroków Sądu Rejonowego w Grudziądzu, sygn. akt II K 206/11 i II K 143/10.

W konsekwencji czyn oskarżonego wypełnił znamiona występku z art. 178a § 4 kk.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Przestępstwo z art. 178a § 4 kk zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Do okoliczności łagodzących sąd zaliczył przyznanie się oskarżonego do winy, wyrażoną skruchę oraz stabilną sytuację rodzinną w powiązaniu z tym, że do czasu powrotu do Polski oskarżony łożył na jej utrzymanie. Ponadto jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował to, iż ruch pojazdów i pieszych w chwili zdarzenia nie był znaczny (świadek V. E. określiła go na poziomie 3 w skali od 1 do 10).

Z kolei do okoliczności obciążających sąd zaliczył znaczny stopień upojenia oskarżonego, fakt iż oskarżony przejechał znaczny odcinek drogi, tj. z R. na osiedle (...) w L. (ok. 10 km), jak i to, że oskarżony prowadząc pojazd stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu, przekraczał oś jezdni, wjeżdżając na przeciwny pas ruchu, wjeżdżał na chodniki.

Stopień winy oraz stopień społecznej szkodliwości czynu w ocenie sądu przekraczały poziom umiarkowany. Wszak oskarżony podjął się prowadzenia pojazdu niedługo po spożyciu alkoholu, bez żadnego ważnego powodu, tj. chcąc się pożegnać ze znajomymi i niewątpliwie mając świadomość konsekwencji takiego zachowania. Wszak oskarżony ma za sobą pobyty w zakładzie karnym, w związku ze skazaniami za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, a pomimo tego po raz kolejny dopuścił się tożsamego przestępstwa, co stanowi o negatywnej prognozie kryminologicznej. Nawet świadomość negatywnych konsekwencji osadzenia dla najbliższych skazanego, nie powstrzymała oskarżonego.

Zdaniem sądu kara 1 roku pozbawienia wolności pozostaje w odpowiedniej proporcji do wagi czynu, uwzględnia wskazane przez sąd okoliczności łagodzące i obciążające, a nadto ma szansę spełnić funkcję represyjną i wychowawczą wobec oskarżonego, przypominając mu, iż każdy kolejny występek tego rodzaju wiąże się z orzeczeniem kary o charakterze izolacyjnym.

Zaznaczyć należy, iż pomimo odbycia kar pozbawienia wolności za tożsame czyny, oskarżony nie wyciągnął odpowiednich wniosków z poprzednich skazań i po raz kolejny, prezentując rażąco lekceważący stosunek do kwestii bezpieczeństwa ruchu drogowego i obowiązujących norm prawnych, prowadził pojazd w stanie znacznego upojenia alkoholowego. Takie zachowanie wymaga zaś stosownej reakcji karnej.

Sąd nie kwestionuje przy tym, iż sytuacja rodzinna oskarżonego jest trudna. Niemniej to sam oskarżony swoją lekkomyślnością pogłębił ten stan. Owa sytuacja nie stanowi zaś okoliczności skutkującej wymierzeniem kary w dolnych granicy zagrożenia, bowiem stanowiłoby to wyraz nieuzasadnionego pobłażania dla nagannego zachowania oskarżonego.

Zaznaczyć należy, iż wpływu łagodzącego na wymiar kary nie mogła mieć podnoszona przez obrońcę okoliczność, iż gdyby oskarżony nie korzystał z przerw w odbywaniu kary i kara zostałaby przez niego odbyta od razu, to uległaby zatarciu i skazany aktualnie odpowiadałby za czyn z art. 178a § 1 kk, a nie z art. 178a § 4 kk, tym bardziej iż w ocenie sądu bynajmniej taka sytuacja nie zaistniała.

Zważyć bowiem trzeba, iż kara orzeczona w sprawie II K 503/14 nie była jedyną karą pozbawienia wolności, którą skazany odbywał. W dniu 26 września 2014 r. zarządzono wykonanie zawieszonej kary pozbawienia w sprawie II K 206/11, a zatem skazany miał do odbycia łącznie rok i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Oznacza to, iż nawet gdyby oskarżony odbył kary w sprawie II K 503/14 i II K 206/11 bez korzystania z przerw w jej odbywaniu, to i tak nie doszłoby do zatarcia skazania, bowiem koniec kary przypadałby wówczas na 2016 r. Co więcej, to skazany miał do odbycia również karę pozbawienia wolności, której wykonanie zarządzono wcześniej w sprawie II K 143/10.

Sąd na podstawie art. 42 § 3 kk orzekł wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. W ocenie sadu w sprawie nie zachodził szczególny wypadek, uzasadniający orzeczenie wskazanego zakazu na krótszy okres.

Sąd miał przy tym na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 czerwca 2024 r. sygn. akt SK 22/21. Niemniej jednak uznając nawet, iż orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów dożywotnio nie było obligatoryjne, to w przypadku oskarżonego było jak najbardziej zasadne. Zważyć bowiem trzeba na okoliczności obciążające wymienione już we wcześniejszej części uzasadnienia. Oskarżony po raz czwarty dopuścił się czynu polegającego na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości, co w powiązaniu z zagrożeniem jakie w chwili czynu stanowił dla innych uczestników ruchu, wymaga trwałego wyeliminowania go z ruchu drogowego jako kierowcy pojazdu mechanicznego.

Sad na podstawie art. 43a § 3 kk orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł. Orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie co najmniej 10.000 zł miało charakter obligatoryjny, przy czym sąd doszedł do wniosku, iż zważywszy na sytuację majątkową oskarżonego stanowić będzie wystarczającą dolegliwość dla oskarżonego.

Sąd na podstawie art. 178a § 5 kk i art. 44b § 1 kk orzekł wobec oskarżonego przepadek prowadzonego pojazdu mechanicznego, nie znajdując żadnych szczególnych okoliczności uzasadniających zaistnienie wyjątkowego wypadku przemawiającego za odstąpieniem od tego rodzaju orzeczenia.

Podkreślenia wymaga, iż pojazd podlegający przepadkowi nie jest jedynym środkiem transportu rodziny, zaś partnerka oskarżonego korzysta z własnego samochodu.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 9 września 2024 r., godz. 22:00 do dnia 10 września 2024 r., godz. 14:40, przyjmując iż jest on równoważny jednemu dniowi pozbawienia wolności.

inne zagadnienia

Koszty procesu

6

O kosztach postępowania orzeczono w punkcie szóstym sentencji wyroku na podstawie art. 624 § 1 kpk, zwalniając oskarżonego od obowiązku ich uiszczenia z uwagi na sytuacje majątkową i rodzinną skazanego, a jednocześnie konieczność zapłaty świadczenia pieniężnego.

Podpis