Okno tylko uchylone, nie wyłamane. Sąd przypisał zwykłą kradzież zamiast włamania

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

S. N.

18 września 2023 r. w J. z mieszkania przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia: na szkodę G. F. (1) wkrętarki marki G. (...) wraz z dwiema bateriami (...) oraz ładowarką z akumulatorem (...) o wartości 2.100 zł, szlifierki do gładzi marki G. o wartości 500 zł oraz 2 sztuk kleju do paraizolazji o wartości 50 zł, na szkodę O. E. szlifierki do gładzi Ł. (...) A. (...) nr (...) o wartości 4.000 zł oraz na szkodę O. G. 2 sztuk desek sedesowych o wartości 400 zł, kolumny prysznicowej natynkowej o wartości 1.200 zł i przycisku do toalety o wartości 100 zł

Mieszkanie przy ul. (...) w J. stanowi własność O. G.. We wrześniu 2023 r. mieszkanie było w trakcie remontu przeprowadzanego przez G. F. (1) i O. E., którzy przechowywali w nim swoje elektronarzędzia.

W dniu 17 września 2023 r. w mieszkaniu byli G. F. (3) i M. M. (3), którzy mieli zająć się renowacją drzwi wewnętrznych w mieszkaniu.

G. F. (3) i M. M. (2) dokonali oględzin mieszkania, po czym wyszli, zamykając mieszkanie na klucz, który przekazali O. E..

W nocy 18 września 2023 r. ok. godz. 3:00 S. N. wszedł do mieszkania przy ul. (...) w J. przez okno, które nie było zamknięte, lecz lekko uchylone do wewnątrz.

zeznania G. K.

(...)

S. N. z wnętrza mieszkania zabrał:

⚫

wkrętarkę marki G. (...) wraz z dwiema bateriami (...) oraz ładowarką z akumulatorem (...) o wartości 2.100 zł, szlifierkę do gładzi marki G. o wartości 500 zł oraz 2 sztuki kleju do paraizolazji o wartości 50 zł stanowiące własność G. F. (1);

⚫

szlifierkę do gładzi Ł. (...) A. (...) nr (...) o wartości 4.000 zł stanowiącą własność O. E.;

⚫

2 sztuki desek sedesowych o wartości 400 zł, kolumnę prysznicową natynkową o wartości 1.200 zł i przycisk do toalety o wartości 100 zł na szkodę O. G..

S. N. opuścił mieszkanie wychodząc na klatkę schodową budynku po uprzednim otwarciu drzwi do mieszkania od wewnątrz. Drzwi do mieszkania pozostawił zamknięte jedynie na klamkę.

S. N. został zatrzymany w dniu 18 września 2023 r. o godz. 16:00.

Był wielokrotnie karany sądownie, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu.

S. N. ma (...) lat, jest żonaty, ma na utrzymaniu troje dzieci.

S. N. leczył się psychiatrycznie. Podczas pobytu w zakładzie karnym korzystał z konsultacji psychiatrycznych.

S. N. był badany przez biegłych lekarzy psychiatrów i biegłą psycholog w sprawie Sądu Rejonowego w Grudziądzu, sygn. akt II K 929/23. Biegli nie rozpoznali u niego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego ani innego rodzaju zakłócenia czynności psychicznych. Rozpoznali natomiast uzależnienie mieszane od alkoholu i substancji psychoaktywnych.

1.Fakty uznane za nieudowodnione

S. N.

18 września 2023 r. w J. z mieszkania przy ul. (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia: na szkodę G. F. (1) wkrętarki marki G. (...) wraz z dwiema bateriami (...) oraz ładowarką z akumulatorem (...) o wartości 2.100 zł, szlifierki do gładzi marki G. o wartości 500 zł oraz 2 sztuk kleju do paraizolazji o wartości 50 zł, na szkodę O. E. szlifierki do gładzi Ł. (...) A. (...) nr (...) o wartości 4.000 zł oraz na szkodę O. G. 2 sztuk desek sedesowych o wartości 400 zł, kolumny prysznicowej natynkowej o wartości 1.200 zł i przycisku do toalety o wartości 100 zł

S. N. dostał się do mieszkania po uprzednim wyłamaniu okna, które było zamknięte.

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego

S. N.

sąd ocenił jako jasne i konsekwentne, a nadto korespondujące z zeznaniami funkcjonariuszy Policji, protokołem oględzin miejsca, zapisem monitoringu, jak i zeznaniami G. F. (1) i O. E. w zakresie, w jakim sąd uznał je za wiarygodne.

Podkreślenia wymaga, iż oskarżony nie kwestionował zaboru przedmiotów objętych aktem oskarżenia ("rzeczy które zostały przeze mnie skradzione to te które zostały opisane w zarzucie"), jak i wartości wskazywanej przez pokrzywdzonych.

zeznania G. F. (1)

Zeznania

G. F. (1)

poza zakresem, w jakim wskazywał, iż oskarżony dostał się do mieszkania wyłamując okno, które było zamknięte, sąd ocenił jako wiarygodne, bowiem korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności zeznaniami O. E. i wyjaśnieniami oskarżonego.

Sąd nadał walor wiarygodności zeznaniom świadka z rozprawy w dniu 9 stycznia 2026, w zakresie w jakim doprecyzował wartość narzędzi, które stanowiły jego własność, albowiem świadek wówczas uwzględnił w ich wycenie to, że nie były nowe. Co więcej, to zeznania świadka w tej części nie zostały zakwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron, a sąd nie dysponował dowodem przeciwnym.

zeznania O. E.

Zeznania

O. E.

poza zakresem, w jakim wskazywał, iż oskarżony dostał się do mieszkania wyłamując okno, które było zamknięte, sąd ocenił jako wiarygodne, bowiem korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności zeznaniami G. F. (1) i wyjaśnieniami oskarżonego.

Sąd nie miał powodów, by kwestionować wartość szkody wskazaną przez pokrzywdzonego, która została wyceniona na 4.000 zł. Zdaniem sądu owa wycena pokrzywdzonego uwzględniała, iż nie był to sprzęt nowy, zważywszy iż pokrzywdzony zakupił go za kwotę 5.189 zł w 2020 r. (k. 118).

zeznania S. B.

Sąd ocenił zeznania świadka

S. B.

jako szczere, spontaniczne i logiczne, korespondujące z protokołem czynności oględzin miejsca przeprowadzonych przez świadka oraz dokumentacją fotograficzną. Z zeznań świadka wynikało zaś, iż nie dostrzegł żadnych uszkodzeń okien, co korespondowało z wersją wydarzeń przedstawioną przez oskarżonego.

zeznania G. K.

Sąd nie miał żadnych podstaw, by kwestionować zeznania

G. K.. Świadek zeznawał na okoliczność wykonanych czynności w ramach obowiązków służbowych jako funkcjonariusza Policji.

zeznania J. F.

Sąd nie miał żadnych podstaw, by kwestionować zeznania

J. F.. Świadek zeznawał na okoliczność wykonanych czynności w ramach obowiązków służbowych jako funkcjonariusza Policji.

zeznania G. F. (2)

Zeznania

G. F. (2)

sąd ocenił co do zasady jako wiarygodne, przy czym nie miały one większego znaczenia dla sprawy. Sąd zważył, iż świadek potwierdzał wprawdzie, że dokonał naprawy okna, jednakże okoliczność ta bynajmniej nie przesądzała o tym, że to oskarżony wyłamał okno, tym bardziej iż z relacji G. F. (1) wynikało, że nie było to jedyne zdarzenie związane z nieuprawnionym wejściem do mieszkania przez okno, a szkody z tego wynikające zostały naprawione za jednym razem.

zeznania M. M. (1)

Zeznania

M. M. (1)

w pełni korespondowały z zeznaniami G. F. (2), zaś sąd nie miał powodów, by je kwestionować.

opinia sądowa psychiaytryczno - psychologiczna

Opinia była pełna, jasna i niesprzeczna, a sąd zważył, iż została sporządzona przez specjalistów dysponujących odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym, zaś jej wydanie poprzedzone było jednorazowym badaniem sądowo - psychiatrycznym oskarżonego.

Wprawdzie została sporządzona dla celów innego postępowania, jednakże mając na względzie jej wnioski, jak i okoliczności wyłaniające się z kontaktu z oskarżonym na sali rozpraw, sąd doszedł do przekonania, iż nie było potrzeby przeprowadzenia kolejnego badania psychiatrycznego oskarżonego dla celów przedmiotowego postępowania.

dokumentacja medyczna

Dokumenty wytworzone podczas leczenia oskarżonego, o niekwestionowanej autentyczności

protokół oględzin miejsca wraz z dokumentacją fotograficzną

protokół zatrzymania

Protokoły sporządzone przez osoby uprawnione, w ramach obowiązków służbowych, zaś treść protokołów, jak i autentyczność fotografii nie były kwestionowane przez żądną ze stron postępowania.

Zapis monitoringu wraz z protokołem odtworzenia utrwalonego zapisu

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

Dowody niekwestionowane.

dowód zakupu

Dokument o niekwestionowanej autentyczności.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Zeznania G. F. (1)

Zeznania

G. F. (1)

w zakresie w jakim wskazywał, iż sprawca dostał się do mieszkania przez zamknięte okno, po uprzednim jego wyłamaniu, pozostawały w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego wspartymi protokołem oględzin miejsca i zeznaniami funkcjonariuszy Policji przesłuchanych w sprawie.

Zaznaczyć należy, iż żaden z funkcjonariuszy Policji przesłuchanych w sprawie nie potwierdził, by jeszcze tego samego dnia w związku z prowadzonymi na miejscu czynnościami G. F. (1) lub O. E. wskazali na uszkodzenie okna świadczące o jego wyłamaniu, zaś pierwsza taka informacja pojawiła się w notatce Z. U. z dnia 19 września 2023 r. (k. 26), z której wynikało, iż pochodziła od G. F. (1). Zaznaczyć należy, iż G. F. (1) zeznał, że to O. E. jeszcze tego samego dnia pokazał policjantom uszkodzenie okna, podczas gdy sam O. E. utrzymywał, że to uszkodzenie zostało zauważone "dużo później" i nie w dniu zdarzenia.

zeznania O. E.

W odniesieniu do zeznań

O. E.

w zakresie wskazującym na to, iż oskarżony dostał się przez okno, które było uprzednio zamknięte, aktualne pozostają uwagi poczynione wyżej w trakcie analizy zeznań G. F. (1).

zeznania Z. U.

Zeznania świadka

Z. U. nie budziły żadnych wątpliwości sądu co do ich wiarygodności, przy czym nie wniosły one nic do sprawy.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

1

S. N.

W niniejszej sprawie prokurator zarzucił oskarżonemu dokonanie kradzieży z włamaniem.

Tymczasem z ustaleń sądu poczynionych w wyniku oceny zgromadzonego materiału dowodowego wynikało, iż oskarżony do mieszkania przy ul. (...) w J. dostał się przez okno, które nie było zamknięte, a z wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia elektronarzędzi oraz armatury łazienkowej. Zaznaczyć należy, iż w swych wyjaśnieniach oskarżony bynajmniej nie kwestionował, iż wchodząc do mieszkania działał z zamiarem kradzieży. W konsekwencji sąd przypisał, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa kradzieży. Oskarżony jest osobą zdrową, bez jakichkolwiek deficytów intelektualnych, świadomą karalności tego rodzaju zachowania.

W odniesieniu do rzeczy skradzionych na szkodę G. F. (1) sąd przyjął wartości wskazane przez pokrzywdzonego podczas rozprawy w dniu 9 stycznia 2026 r., albowiem pokrzywdzony wówczas uwzględnił w wycenie to, iż był to sprzęt kilkuletni, a nadto były to ustalenia korzystne dla oskarżonego. Nadto zgodnie z ustaleniami poczynionymi w toku postępowania sąd w opisie przypisanego czynu wskazał, że rzeczy w postaci 2 sztuk desek sedesowych o wartości 400 zł, kolumny prysznicowej natynkowej o wartości 1.200 zł i przycisku do toalety o wartości 100 zł zostały skradzione na szkodę O. G..

W tym miejscu wskazać należy, iż sąd nie podzielił stanowiska obrońcy, iż czyn oskarżonego stanowił wypadek mniejszej wagi występku kradzieży. Zdaniem sądu nie przemawiały za tym okoliczności dotyczące wartości skradzionego mienia, jak i okoliczności dotyczące sposobu działania oskarżonego.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Przestępstwo z art. 278 § 1 kk zagrożone jest karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

Jako okoliczność wpływającą łagodząco na wymiar kary sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do winy.

Sąd uwzględnił również następujące okoliczności obciążające:

⚫

wartość skradzionego mienia;

⚫

uprzednią karalność oskarżonego – oskarżony był już wielokrotnie karany sądownie, w tym przede wszystkim za przestępstwa przeciwko mieniu.

Wobec powyższego zdaniem sądu okoliczności sprawy nie pozwalały na skorzystanie z instytucji przewidzianej w art. 37a kk. Zdaniem sądu skazanie w niniejszej sprawie musiało wiązać się z wymierzeniem kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Inne rozwiązanie uznać należałoby za pobłażliwość wymiaru sprawiedliwości, pozostającą w sprzeczności z funkcją prewencyjną kary zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i ogólnym. Zaznaczyć należy, iż oskarżony pozostaje niepoprawny w swym zachowaniu. W przeszłości orzekano wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności a także pozbawienia wolności, a pomimo tego pomimo wielu lat spędzonych w izolacji oskarżony konsekwentnie powracał na drogę przestępstwa. Zdaniem sądu świadczy to o demoralizacji oskarżonego i potrzebie dalszej intensywnej resocjalizacji w warunkach izolacji penitencjarnej. Oskarżony winien w końcu uświadomić sobie, iż kradzież nie jest akceptowanym sposobem na pozyskanie dóbr materialnych, tym bardziej iż oskarżony jako osoba zdrowa, w pełni sił bynajmniej nie jest pozbawiony możliwości zarobkowych.

Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności wpływających łagodząco

i obciążająco na wymiar kary, stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości czynu, sąd doszedł do wniosku, iż adekwatna będzie kara pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności. W ocenie sądu kara ta odpowiada społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dając tym samym wyraźny sygnał, iż popełnianie kolejnego przestępstwa przeciwko mieniu wiązać się musi

z orzeczeniem kary izolacyjnej.

Z pewnością zaś karze w takim wymiarze nie można postawić zarzutu, iż jest rażąco niewspółmierna.

Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę:

⚫

na rzecz G. F. (1) kwoty 2.650 zł (dwa tysiące sześćset pięćdziesiąt złotych);

⚫

na rzecz O. E. kwoty 4.000 zł (cztery tysiące złotych);

⚫

na rzecz O. G. kwoty 1.700 zł (tysiąc siedemset złotych);

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu S. N. okres zatrzymania od 18 września 2023 r., godz. 16:00 do dnia 19 września 2023 r., godz. 13:30, przyjmując iż jest on równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

inne zagadnienia

Koszty procesu

4

O kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu K. F. z urzędu sąd orzekł na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.

5

W oparciu o art. 17 ust 1 i 2 ustawy z dn. 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych sąd zwolnił oskarżonych od opłaty sądowej, zaś w oparciu o art. 624 § 1 kpk od wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa, gdyż uznał, że sytuacja materialna - w konieczność odbycia kolejnych kar pozbawienia wolności - stanowi przeszkodę na drodze do uiszczenia przez nich należności sądowych.

Podpis