Jedna stawka czynszu z gminnego zestawienia wystarczyła leśniczemu do równoważnika

wyroku z dnia 27 maja 2025 r.

W pozwie skierowanym do Sądu Rejonowego w Sanoku w dniu 12.11.2024 r. powód I. M. domagał się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa – Nadleśnictwa G. na jego rzecz kwoty 11.166,40 zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot wskazanych w pozwie oraz kwoty 7.204,40 zł także z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi w sposób wskazany w pozwie jak i kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że jest pracownikiem Nadleśnictwa G. na stanowisku Leśniczego Leśnictwa U. i zamieszkuje wraz czteroosobową rodziną w G.. Podał, iż otrzymuje najniższą stawkę równoważnika za brak mieszkania służbowego w kwocie 250,00 zł miesięcznie, przewidziana w § 21 ust. 8 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników (...) Lp. Wyjaśniał, że w dniu 10.03.2023 r. złożył u pozwanego wniosek o wypłatę równoważnika za brak mieszkania służbowego, obliczonego w oparciu o stawkę czynszu za 1 m

(

2) pow. użytkowej lokalu (25,32 zł) określonej przez Gminę G. w Ogłoszeniu nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28 lutego 2023 r. zamieszczonym w Dzienniku Urzędowym Województwa (...). Pozwany miał odrzucić jego wniosek pismem z dnia 4.05.2023 r. co spowodowało, że skierował sprawę do sądu Rejonowego w Sanoku o ustalenie, że w ramach umowy o pracę z (...) G. przysługuje mu równoważnik pieniężny z tytułu dostępnych lokali mieszkalnych dla pracowników (...) w wysokości 1.645,80 zł miesięcznie oraz o zapłatę na jego rzecz od pozwanego kwoty 8.229,00 zł z odsetkami za opóźnienie tytułem zaległego równoważnika pieniężnego za miesiące od kwietnia do lipca 2023 r. Jak podał, Sąd Rejonowy w Sanoku w wyroku z 5.03.2024 r. o sygn. akt (...) ustalił, że przysługuje mu równoważnik pieniężny z tytułu braku dostępnych lokali mieszkalnych dla pracowników (...) w wysokości 1.645,80 zł miesięcznie za rok 2023 r. i zasądził od pozwanego Nadleśnictwa G. na jego rzecz kwotę 6.979,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz oddalił powództwo w pozostałej części. Pozwany zaskarżył powyższe orzeczenie apelacją. Sąd Okręgowy w Krośnie po rozpoznaniu tejże apelacji wyrokiem z dnia 16.07.2024 r. sygn. akt (...) uchylił orzeczenie Sądu Rejonowego w Sanoku w części dotyczącej ustalenia wysokości dochodzonego równoważnika pieniężnego zaś w pozostałym zakresie apelację oddalił. Powód wyjaśniał, że biorąc pod uwagę powyższe rozstrzygnięcia sądów dwukrotnie zwracał się do pozwanego o wypłatę zaległych kwot równoważnika pieniężnego za kolejne miesiące 2023 r. (nie objęte wyrokiem), tj. od sierpnia 2023 r. do grudnia 2023 r. oraz za kolejne okresy, tj. za rok 2024 r.

Powód wskazywał, że w dniu 28.03.2024 r. Gmina G., działając na podstawie art. 4a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego zamieściła w dzienniku Urzędowym Województwa (...) Ogłoszenie nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28 marca 2024 r. w sprawie zestawienia za 2023 rok danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na obszarze gminy G. wskazując stawkę (jedną) czynszu z 1 m

2 powierzchni użytkowej lokalu w wys. 19,68 zł. Jak podał, złożył w dniu 3.04.2024 r. do pozwanego wniosek o wypłatę równoważnika w 2024 r., liczonego według stawki ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym, tj. w kwocie 1.279,20 zł miesięcznie. W odpowiedzi Nadleśniczy Nadleśnictwa G. miał wskazać, że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w piśmie z 4.05.2023 r., zgodnie z którym w przypadku podania tylko jednej stawki czynszu brak jest podstawy formalnej do wyliczenia średniej arytmetycznej stawki czynszów najmu, o której mowa w przepisie § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie określenia stanowisk w Służbie Leśnej, na których zatrudnionym pracownikom przysługuje bezpłatne mieszkanie albo równoważnik pieniężny, oraz sposobu i trybu przyznawania i zwalniania tych mieszkań, a także ustalania i wypłaty równoważnika pieniężnego. W konsekwencji Nadleśniczy miał wskazać, że przysługuje mu równoważnik pieniężny za brak bezpłatnego mieszkania w kwocie 250 zł. Powód miał jeszcze dwukrotnie zwracać się do niego o wypłatę równoważnika, jednakże Nadleśniczy Nadleśnictwa G. wniosków tych miał nie uwzględnić.

Powód wskazał, że dopiero w dniu 27.07.2024 r. pozwany wypłacił mu jedynie zasądzoną kwotę 6.979 zł z odsetkami liczonymi zgodnie z wyrokiem sądu Rejonowego w Sanoku. (k. 3-5v.)

W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Państwa – Nadleśnictwo G. domagał się w pierwszej kolejności odrzucenia pozwu na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. w części obejmującej żądanie zapłaty kwoty 11.166,40 zł wraz z odsetkami za opóźnienie zaś w razie stwierdzenia braku podstawy do częściowego odrzucenia powództwa wniósł pozwany o oddalenie powództwa w całości. Pozwany twierdził, że w odniesieniu do równoważnika pieniężnego w kwocie 1.645,80 zł obowiązującego za okres od marca 2023 r. do marca 2024 r. zachodzi powaga rzeczy osądzonej, ponieważ spór o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami został już prawomocnie rozstrzygnięty wskazując, że Sąd rejonowy w Sanoku w punkcie III wyroku z 5.03.2024 r. sygn. akt(...)oddalił powództwo w pozostałym zakresie, a więc także w zakresie roszczenia o ustalenie prawa do równoważnika pieniężnego w kwocie 1.645,80 zł za okres od stycznia 2024 r. i dalej. Natomiast Sąd Okręgowy w Krośnie wyrokiem z 19.07.2024 r. sygn. akt(...) oddalił powództwo o ustalenie prawa do równoważnika pieniężnego w kwocie po 1.645,80 zł miesięcznie także za okres wcześniejszy tj. od sierpnia do grudnia 2023 r. Tymczasem według pozwanego powód ponownie domaga się przyznania równoważnika pieniężnego w kwocie po 1.395,80 zł miesięcznie za okres od sierpnia 2023 r. do marca 2024 r. Pozwany wskazywał, że kwota równoważnika tj. 1.395,80 zł miesięcznie, której domaga się powód za okres od sierpnia 2023 r. do marca 2024 r. zawiera się w kwocie 1.645,80 zł miesięcznie, której powód domagał się powód w poprzednio prowadzonej sprawie o sygn.(...). Jak wskazał, różnica w wysokości kwot wynosi 250,00 zł i stanowi kwotę równoważnika pieniężnego, którą Nadleśnictwo G. wypłaca powodowi co miesiąc. Niezależnie od powyższego pozwany podniósł także zarzuty co do istoty sprawy powołując się na treść przepisów regulujących uprawnienie pracowników Służby Leśnej do bezpłatnego mieszkania i uznając w oparciu o nie, że gdy brak jest podstaw faktycznych do ustalenia kwoty równoważnika w sposób zgodny z przepisem § 8 Rozporządzenia Ministra Środowiska z 17.12.2009 r,, pracodawcy będący jednostkami organizacyjnymi Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe wypłacają uprawnionym pracownikom równoważnik pieniężny za brak bezpłatnego mieszkania, w kwocie wynoszącej 250 zł. W jego ocenie ustalanie kwoty równoważnika pieniężnego 250 zł następuje w szczególności w tych przypadkach, kiedy właściwe gminy nie ogłaszają zestawienia danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na jej obszarze lub części, o którym mowa w art. 4a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego (t. j . Dz. U. z 2023 r., poz. 725). Pozwany przyznał, że przed wytoczeniem powództwa jak i obecnie cały czas wypłaca powodowi równoważnik za brak bezpłatnego mieszkania w najniższej, możliwej kwocie wynoszącej 250 zł miesięcznie. Niezależnie od zarzutów podniósł, że uwzględnienie żądania powoda może potencjalnie spowodować naruszenie zasady równego traktowania pracowników określonej w art. 18

(

3a) § 1 k.p. (k. 50-54)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód został zatrudniony u pozwanego od dnia 1.07.2010 r. początkowo na czas określony do dnia 31.07.2010 r., jako referent techniczny, oddelegowany do pracy w Leśnictwie S.. Od dnia 1.08.2010 r. strony łączy umowa o pracę na czas nieokreślony, na mocy której powód do dnia 1.11.2016 r. zajmował stanowisko podleśniczego w Leśnictwie S..

(dowody: umowa o pracę z 1.07.2010 r. – k. 15 części B akt osobowych powoda; umowa o pracę z 2.08.2010 r. – k. 25 części B akt osobowych powoda)

Z dniem 1.11.2016 r. pozwany powierzył powodowi pełnienie obowiązków Leśniczego w Leśnictwie (...) na okres do 31.10.2017 r. Od dnia 1.12.2017 r. na mocy porozumienia stron powód został zatrudniony na wyżej wymienionym stanowisku.

(dowody: pismo pozwanego z 31.10.2016 r. – k. 51 części B akt osobowych powoda; pismo pozwanego z 1.12.2017 r. – k. 62 części B akt osobowych powoda)

W dniu 31.05.2021 r. strony zawarły porozumienie zmieniające warunki pracy i płacy, na podstawie którego z dniem 1.06.2021 r. powód został przeniesiony do pracy do Leśnictwa U..

(dowody: porozumienie stron zmieniające miejsce wykonywania i rodzaj pracy z 31.05.2021 r. – k. 77 części B akt osobowych powoda)

Pismem z dnia 10.03.2023 r., które wpłynęło do Nadleśnictwa G. w dniu 13.03.2023 r., powód zwrócił się do pracodawcy z wnioskiem o wypłatę od kolejnego miesiąca równoważnika pieniężnego za brak mieszkania służbowego według ogłoszonej przez Wójta Gminy G. w dniu 28.02.2023 r. stawki czynszu najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego. W piśmie tym powód wskazał, że w jego gospodarstwie domowym zamieszkuje łącznie pięć osób, w tym jego żona i troje małoletnich dzieci. Wobec odrzucenia tego wniosku przez pracodawcę powód skierował przeciwko niemu do Sądu Rejonowego w Sanoku pozew o ustalenie, że w ramach umowy o pracę przysługuje mu równoważnik pieniężny z tytułu braku dostępnych lokali mieszkalnych dla pracowników Służby Leśnej w wysokości 1.645,80 zł miesięcznie oraz o zapłatę na jego rzecz kwoty 8.229,00 zł wraz z odsetkami, tytułem zaległego równoważnika pieniężnego za miesiące od kwietnia do lipca 2023 r. Wyrokiem z dnia 5.03.2024 r. sygn. akt(...) Sąd Rejonowy w Sanoku ustalił, że powodowi w ramach umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z dnia 2.08.2010 r. z pozwanym Nadleśnictwem G. przysługuje równoważnik pieniężny z tytułu braku dostępnych lokali mieszkalnych dla pracowników Służby Leśnej w wysokości 1.645,80 zł miesięcznie za rok 2023 oraz zasądził na rzecz powoda kwotę 6.979,00 zł wraz z odsetkami, biorąc pod uwagę, ze powód otrzymywał równoważnik pieniężny w kwocie 250 zł miesięcznie (powództwo w pozostałym zakresie Sąd oddalił). Pozwany zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie apelacją. Sąd Okręgowy w Krośnie wyrokiem z dnia 16.07.2024 r. sygn. akt(...)zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Sanoku z dnia 5.03.2024 r. w punkcie I, w ten sposób, że powództwo o ustalenie oddalił, zaś w pozostałym zakresie oddalił apelację.

(dowody: poświadczone za zgodność z oryginałem kopie: odpisu skróconego aktu małżeństwa – k. 26, odpisów skróconych aktów urodzenia – k. 26v.-28; poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pisma powoda z 10.03.2023 r. – k. 29; kopia pozwu z 27.07.2023 r. o ustalenie wysokości równoważnika pieniężnego jako elementu wynagrodzenia umowy o pracę – k. 57-58v.; kopia wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie z 16.07.2024 r., sygn. akt (...) wraz z uzasadnieniem – k. 18-25; kopia uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Sanoku z 5.03.2024 r., sygn. akt (...) – k. 10-17)

U pozwanego funkcjonuje zawarty w dniu 29 stycznia 1998 r. Ponadzakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla Pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, uzupełniony protokołami dodatkowymi W. 1 do W. 29 w okresie od 30.06.1998 r. do 28.08.2019 r. § 21 ust. 8 tego układu zbiorowego pracy zawiera zapis, iż w przypadku braku mieszkań będących w zarządzie Lasów Państwowych, pracownikom Służby Leśnej przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 46 ust. 3 ustawy, w wysokości nie mniejszej niż 250,00 zł.

(dowód: Ponadzakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla Pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe z 2019 r. wraz z załącznikami – k. 59-86)

Pismem z dnia 28.01.2025 r. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych przekazał dyrekcji Regionalnej Lasów Państwowych wykładnię art. 46 ust. 1 pkt i ust. 3 ustawy o lasach, uzyskaną z Ministerstwa Klimatu i Środowiska, w którym to piśmie zacytował m.in., iż „Bezpłatne mieszkanie należy się zatem tylko wtedy, kiedy uprawniony pracownik nie zamieszkuje w miejscu wykonywania pracy i aby mógł ją prawidłowo wykonywać powinien zmienić miejsce zamieszkania. Za takim stanowiskiem przemawia w szczególności uzasadnienie do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o lasach oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1460), zgodnie z którym przydział bezpłatnego mieszkania pracownikowi Służby Leśnej występuje w sytuacji, gdy po stronie tego pracownika powstaje powinność zamieszkania w innej miejscowości, w której wykonywana jest praca (s.17).” oraz że „Bezpłatne mieszkanie nie jest uprawnieniem należnym obligatoryjnie każdemu nadleśniczemu i leśniczemu, bez względu na ich miejsce zamieszkiwania. Co więcej, nie każdy pracownik Służby Leśnej zatrudniony na stanowisku nadleśniczego czy leśniczego, pracujący w granicach swojego miejsca pracy, może skorzystać z uprawnienia do bezpłatnego mieszkania. Ograniczenie związane jest z przypadkiem, kiedy uprawniony pracownik już mieszka w miejscu wykonywania pracy, ale w innym mieszkaniu niż to z zasobów Lasów Państwowych. W powyższym przypadku obowiązek zapewnienia bezpłatnego mieszkania nie ciąży na podmiocie zatrudniającym pracownika, gdyż mieszka on już w miejscu wykonywania pracy i nie musi zmieniać miejsca zamieszkania na potrzeby realizacji swych obowiązków służbowych. W myśl § 4 ust. 2 i 3 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe z dnia 29 stycznia 1998 r. miejscem wykonywania pracy nadleśniczych jest teren nadleśnictwa, a miejscem wykonywania pracy dla leśniczych pracujących w leśnictwach jest teren leśnictwa, wskazanego w umowie o pracę.”.

(dowody: poświadczona za z oryginałem kopia pisma Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z 28.01.2025 r. – k. 124-125)

W dniu 8.03.2023 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) opublikowano Ogłoszenie Nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28.02.2023 r. w sprawie zestawienia za 2022 rok danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na obszarze gminy G., w którym to wskazano jedynie jedną stawkę czynszu za 1m

2 powierzchni użytkowej lokalu dla powierzchni lokalu 40 m

2 – 60 m

2 w standardzie A lokalu, w budynku wybudowanym w latach 1971 – 2002 (przy uwzględnieniu jego dobrego stanu technicznego) w wysokości 25,32 zł  za II półrocze 2022 r.

(dowód: wydruk z Dziennika Urzędowego Województwa (...) poz. 1409 z dnia 8.03.2023 r. Ogłoszenie Nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28 lutego 2023 r. – k. 40-40v.)

W dniu 28.03.2024 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) opublikowano Ogłoszenie Nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28.03.2024 r. w sprawie zestawienia za 2023 rok danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na obszarze gminy G., w którym to wskazano jedną stawkę czynszu za 1m

2 powierzchni użytkowej lokalu dla powierzchni lokalu poniżej 40 m

2 w standardzie C lokalu i w budynku wybudowanym w latach 1971 – 2002 (przy uwzględnieniu jego dobrego stanu technicznego) w wysokości 19,68 zł  za II półrocze 2023 r.

(dowód: wydruk z Dziennika Urzędowego Województwa (...) poz. 1751 z dnia 28.03.2024 r. Ogłoszenie Nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28 marca 2024 r. – k. 41-41v.)

Pismem z dnia 3.04.2024 r. powód zwrócił się do Nadleśniczego Nadleśnictwa G. z wnioskiem o wypłatę równoważnika pieniężnego za brak mieszkania służbowego w związku z Ogłoszeniem nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28.03.2024 r. w sprawie zestawienia za 2023 rok danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na obszarze gminy G..

(dowód: kopia pisma powoda z 3.04.2024 r. – k. 30)

W odpowiedzi na powyższe (...) G. w piśmie z dnia 26.04.2024 r. oświadczyło, ze przyjmuje do wiadomości fakt opublikowania w/w ogłoszenia w dzienniku Urzędowym Województwa (...), niemiej jednak zwróciło uwagę, że podobnie jak w 2023 r. w Ogłoszeniu Wójta Gminy G. podana została tylko jedna stawka czynszu najmu lokalu położonego na obszarze Gminy G.. Nadleśnictwo podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w piśmie z 4.05.2023 r. znak sprawy (...), zgodnie z którym w przypadku podania tylko jednej stawki czynszu brak jest podstawy formalnej do wyliczenia średniej arytmetycznej, stawki czynszów najmu, o której mowa w przepisie § 8 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie określenia stanowisk w Służbie Leśnej, na których zatrudnionym pracownikom przysługuje bezpłatne mieszkanie albo równoważnik pieniężny, oraz sposobu i tryby przyznawania i zwalniania tych mieszkań, a także ustalania i wypłaty równoważnika pieniężnego (Dz. U. 2009 r., Nr 221, poz. 1751). W piśmie tym Nadleśnictwo uznało, że powodowi przysługuje równoważnik pieniężny za brak bezpłatnego mieszkania w kwocie 250,00 zł.

(dowód: poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pisma pozwanego z 26.04.2024 r. – k. 31-31v.)

Pełnomocnik powoda skierował w dniu 25.07.2024 r. do pozwanego pismo, w którym wezwał go do wypłaty na jego rzecz kwot równoważnika pieniężnego z tytułu braku dostępnych lokali mieszkalnych dla pracowników Służby Leśnej w tym kwoty 6.979,00 zł zasądzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Sanoku z dnia 4.03.2024 r. wydanym w sprawie o sygn. akt (...)a także kwoty 11.166,40 zł tytułem należnego równoważnika pieniężnego za miesiące od sierpnia 2023 r. do marca 2024 r., liczonego zgodnie z prawomocnym w punkcie II wyrokiem Sądu, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz kwoty 3.087,60 zł tytułem należnego równoważnika pieniężnego za miesiące od kwietnia 2024 r. do czerwca 2024 r. liczonego zgodnie z prawomocnym w punkcie II wyrokiem Sądu z odsetkami ustawowymi.

(dowód: poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pisma powoda z 25.07.2024 r. – k. 32-33)

Pozwany zapłacił powodowi należność wynikającą z wyroku Sądu Rejonowego w Sanoku z dnia 5.03.2024 r. w dniu 27.07.2024 r. W piśmie datowanym na dzień 31.07.2024 r. skierowanym do pełnomocnika powoda pozwany poinformował, że w wykonaniu prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 16.07.2024 r. sygn. akt (...)przekazał w dniu 25.07.2024 r. na rachunek bankowy powoda kwotę 6.979,00 zł oraz oświadczył, że pozostałe kwoty wskazane w piśmie z 25.07.2024 r. nie zostały zasądzone wyrokiem tego Sądu.

(okoliczność bezsporna oraz dowód – pismo pozwanego z 31.07.2024 r. – k. 34-34v.)

Pismem skierowanym do pozwanego w dniu 14.10.2024 r. powód wezwał go do zapłaty kwoty 11.166,40 zł oraz kwoty 3.087,60 zł.

(dowód: poświadczona za zgodność z oryginałem kopia wezwania do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania – k. 38-39)

W dniu 31.03.2025 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) opublikowano Ogłoszenie Nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28.03.2025 r. w sprawie zestawienia za 2023 rok danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na obszarze gminy G., w którym to wskazano jedną stawkę czynszu za 1m

2 powierzchni użytkowej lokalu dla powierzchni lokalu 60 m2 – 80 m2 w standardzie A lokalu i w budynku wybudowanym w latach 1971 – 2002 (przy uwzględnieniu jego dobrego stanu technicznego) w wysokości 19,73 zł.

(okoliczność znana Sądowi z urzędu w związku z publicznym dostępem do Dziennika Urzędowego Województwa (...), w tym do Ogłoszenia Nr (...) Wójta Gminy G. z dnia 28 marca 2025 r.)

Sąd dokonał powyższych ustaleń w oparciu o powołane dowody z dokumentów, które nie budziły wątpliwości co do ich wiarygodności. Ponieważ żadna ze stron również nie kwestionowała ich prawdziwości, toteż brak było podstaw do tego aby przyjąć inną ich ocenę jako wartościowego materiału dowodowego w sprawie. Dokumenty te pozostawały ponadto w spójności z twierdzeniami stron oraz przytaczanymi przez nie okolicznościami sprawy, przez co nie wzbudzały wątpliwości Sądu.

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenia powoda w większości zasługiwały na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią przepisu art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1356 ze zm.), pracownicy Służby Leśnej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach prawa karnego dla funkcjonariuszy publicznych i mają prawo do bezpłatnego mieszkania, jeżeli stanowisko oraz charakter pracy związane są z koniecznością zamieszkania w miejscu jej wykonywania. Jak wskazuje ust. 3 powołanego przepisu, w razie braku mieszkań będących w zarządzie Lasów Państwowych pracownikowi przysługuje równoważnik pieniężny. Zasady wypłaty równoważnika pieniężnego precyzuje Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie określenia stanowisk w Służbie Leśnej, na których zatrudnionym pracownikom przysługuje bezpłatne mieszkanie albo równoważnik pieniężny, oraz sposobu i trybu przyznawania i zwalniania tych mieszkań, a także ustalania i wypłaty równoważnika pieniężnego (Dz. U. z 2009 r., Nr 221, poz. 1751). Zgodnie z § 8 ust. 1 tego rozporządzenia, równoważnik pieniężny ustala się w wysokości stanowiącej równowartość kwoty wynikającej z iloczynu średniej stawki czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego w gminie, na której terenie zamieszkuje uprawniony pracownik, obliczanej na podstawie zestawienia danych ogłaszanego w wojewódzkim dzienniku urzędowym na podstawie art. 4a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, z późn. zm.), i powierzchni mieszkalnej, która uzależniona jest od liczby członków rodziny i wynosi:

1) 35 m

2 dla 1 osoby;

2) 40 m

2 dla 2 osób;

3) 45 m

2 dla 3 osób;

4) 55 m

2 dla 4 osób;

5) 65 m

2 dla 5 osób;

6) 70 m

2 dla 6 i więcej osób.

Równoważnik pieniężny jest wypłacany miesięcznie, łącznie z wynagrodzeniem pracownika (§ 8 ust. 2 rozporządzenia)

Przepis art. 4a powołanej wyżej ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego stanowi natomiast, że gmina w wojewódzkim dzienniku urzędowym co roku, do końca pierwszego kwartału roku następnego, ogłasza zestawienie danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego, położonych na jej obszarze lub części.

W sprawie bezspornym pozostawało, że powód zajmuje stanowisko leśniczego i swoją pracę wykonuje w Leśnictwie U.. Poza sporem było, że pozwany dotychczas stale wypłacał powodowi równoważnik pieniężny w kwocie 250,00 zł miesięcznie oraz że czyni to w dalszym ciągu. Bezspornym było też, że rodzina powoda liczy 5 osób. Żadna ze stron nie kwestionowała również zapisów Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy wskazujących, iż w przypadku braku mieszkań będących w zarządzie Lasów Państwowych, pracownikom Służby Leśnej przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w art. 46 ust. 3 ustawy, w wysokości nie mniejszej niż 250,00 zł. Niewątpliwie treść § 21 ust. 8 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy ustala dolną granicę wysokości równoważnika pieniężnego, nie mniejszą niż 250,00 zł miesięcznie. Tym samym wysokość równoważnika pieniężnego przysługująca powodowi nie mogła być niższa niż 250,00 zł.

Na podstawie powołanego wyżej Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 grudnia 2009 r., do obliczenia wysokości równoważnika pieniężnego należnego powodowi należało przyjąć powierzchnię mieszkalną lokalu wynoszącą 65 m

2 (przewidzianą dla 5 osób) oraz średnie stawki czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego w gminie G., na terenie której powód zamieszkuje, obliczone na podstawie zestawień danych ogłoszonych w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym Województwa (...) za 2023 r. i za 2024 r., gdyż powód dochodził równoważnika pieniężnego za okres od sierpnia 2023 r. do marca 2024 r. oraz za okres od kwietnia 2024 r. do października 2024 r.

Jak ustalono w sprawie, Wójt Gminy G. w dniu 28.03.2024 r. ogłosił zestawienie za 2023 r. danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkalnego, położonych na obszarze Gminy G., w którym to zestawieniu znalazła się tylko jedna stawka czynszu za 1 m

2 powierzchni użytkowej lokalu w wysokości 19,68 zł, podana wyłącznie za II półrocze 2023 r.

Ustalono też, że w dniu 28.03.2025 r. Wójt Gminy G. ogłosił zestawienie za 2024 r. danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkalnego, położonych na obszarze Gminy G., w którym to zestawieniu znalazła się również tylko jedna stawka czynszu za 1 m

2 powierzchni użytkowej lokalu w wysokości 19,73 zł, podana wyłącznie za II półrocze 2024 r.

Tym samym, przyjmując za podstawę do ustalenia równoważnika pieniężnego powierzchnię mieszkalną wynoszącą 65 m

2 (uzależnioną od liczby członków rodziny powoda) a także dane dotyczące stawek czynszów zawarte w treściach wskazanych wyżej ogłoszeń, przyjąć należało, iż równoważnik pieniężny należny powodowi w okresie od sierpnia 2023 r. do grudnia 2023 r. oraz w okresie od stycznia 2024 r. do czerwca 2024 r. powinien wynosić 1.279,20 zł miesięcznie, zaś w okresie od lipca 2024 r. do grudnia 2024 r. powinien wynosić 1.282,45 zł miesięcznie. Sąd przyjął w niniejszej sprawie, że w okresie od II półrocza 2023 r. do końca I półrocza 2024 r. obowiązywała stawka czynszu za 1 m

2 powierzchni użytkowej lokalu w wysokości 19,68 zł, zaś w II półroczu 2024 r. obowiązywała stawka czynszu w wysokości 19,73 zł. Zwrócił Sąd uwagę na to, iż brak jest ogłoszenia Wójta Gminy G. co do stawki czynszu za I półrocze 2024 r. W związku z tym Sąd doszedł do przekonania, iż w stosunku do powoda w okresie I półrocza 2024 r. należy zastosować stawkę czynszu najmu wskazaną przez Wójta Gminy G. jeszcze za II półrocze 2023 r. jak w jego ogłoszeniu z dnia 28.03.2024 r. Sąd zważył, że we sprawie o sygn. (...) powód otrzymał de facto za I półrocze 2023 r. równoważnik pieniężny obliczony według stawki czynszu najmu za II półrocze 2022 r. Z tego powodu uznał, iż w niniejszej sprawie należy postąpić analogicznie, dlatego też przyjął do obliczenia równoważnika pieniężnego kwotę 19,68 zł.

Ponieważ pozwany wypłacał powodowi w spornym okresie równoważnik pieniężny w minimalnej wysokości 250,00 zł, pozostaje mu do zapłaty kwota 1.029,20 zł miesięcznie za okres od sierpnia 2023 r. do czerwca 2024 r. a także kwota 1.032,45 zł miesięcznie za okres od lipca 2024 r. do października 2024 r.

Ponieważ powód żądał za okres od sierpnia 2023 r. do marca 2024 r. wyrównania równoważnika pieniężnego do kwoty 1.645,80 zł zamiast do kwoty 1.279,20 zł, jego powództwo należało częściowo oddalić. Jak ustalono bowiem w sprawie, Wójt Gminy G. ogłosił w dniu 28.03.2024 r. zestawienie za 2023 rok danych dotyczących czynszów najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkalnego, położonych na terenie Gminy G., w którym wskazał stawkę czynszu w wysokości 19,68 zł, która to stawka obowiązywała w II półroczu 2023 r. a także w I półroczu 2024 r. a więc w okresie, za który powód żąda wyrównania równoważnika pieniężnego. Powód natomiast w swoim żądaniu przyjął za podstawę obliczenia równoważnika za sporny okres stawkę czynszu najmu ogłoszoną za 2022 r. w wysokości 25,32 zł, co było zdaniem Sądu nieprawidłowe, skoro w ogłoszeniu z dnia 28.03.2024 r. stawka ta była w innej, niższej wysokości.

Z uwagi na to, iż powód żądał za okres od kwietnia 2024 r. do października 2024 r. równoważnika pieniężnego obliczonego w oparciu o stawkę czynszu najmu w wysokości 19,68 zł pomimo, iż w II kwartale 2024 r. obowiązywała nieco wyższa stawka w kwocie 19,73 zł (Ogłoszenie W. (...) Wójta Gminy G. z dnia 28 marca 2025 r. ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) w dniu 31.03.2025 r. pod poz. 1577), toteż Sąd nie mógł orzec ponad żądanie powoda i za okres od lipca 2024 r. do października 2024 r. przyjął do rozliczenia na rzecz powoda równoważnik pieniężny w kwocie 1.279,20 zł a nie w kwocie 1.282,45 zł.

W ocenie Sądu okoliczność podania w zestawieniu danych ogłaszanym w wojewódzkim dzienniku urzędowym na podstawie art. 4a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego tylko jednej stawki czynszu najmu lokali mieszkalnych nienależących do publicznego zasobu mieszkaniowego w gminie, nie wyklucza możliwości przyjęcia tejże stawki do ustalenia równoważnika pieniężnego. Gmina sporządzając takowe zestawienie, korzysta z danych przekazanych przez zarządców nieruchomości. Może w zestawieniu wykorzystać również dane własne, dane przekazane przez właścicieli i lokatorów oraz organizacje ich zrzeszające, a także dane pochodzące z innych źródeł. Ani przepis art. 4a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego ani żadna inna regulacja ustawy nie przewidują obowiązku przekazania takich danych gminie czy też trybu ich przekazania. Tym samym gmina nie dysponuje żadnymi narzędziami pozwalającymi jej pozyskać dane niezbędne do wykonania nałożonego na nią obowiązku ustawowego. Stąd też, wobec braku wystarczających danych dotyczących stawek czynszu najmu niemożliwym może okazać się ustalenie średniej stawki. Tym bardziej stanie się tak w przypadku pozyskania przez gminę tylko jednej danej do zestawienia. W ocenie Sądu brak podania w zestawieniu większej ilości stawek, na podstawie których można by ustalić stawkę średnią dla celów ustalenia wysokości równoważnika pieniężnego, nie może wykluczać możliwości jego wyliczenia w oparciu tylko o jedną wskazaną stawkę. Gdyby było inaczej, to ustawodawca odniósłby się do tego w treści przepisów. Zresztą taką interpretację przyjął w swych swoich rozważaniach Sąd Okręgowy w Krośnie w uzasadnieniu do wyroku z dnia 16.07.2024 r. sygn. akt(...), w wyniku rozpoznania apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Sanoku z dnia 5.03.2024 r. sygn. akt (...) w sprawie, w której powód dochodził identycznych roszczeń za wcześniejsze okresy.

W związku z powyższym Sąd w punkcie I wyroku zasądził od pozwanego na rzecz powoda łącznie kwotę 15.438,00 zł i wraz z ustawowymi odsetkami za poszczególne miesiące i za okres objęty pozwem, a w pozostałym zakresie oddalił powództwo, jak w punkcie II wyroku.

Jednocześnie w oparciu o treść przepisu art. 100 k.p.c., który wskazuje, iż w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda koszty procesu w kwocie 1.833,28 zł. Koszty procesu wyniosły w przedmiotowej sprawie łącznie 5.417,00 zł, gdyż złożyły się na nie wynagrodzenia pełnomocników stron w kwotach po 2.700,00 zł obliczone na podstawie § 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.) oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł uiszczona przez pozwanego. Ponieważ powód wygrał proces w 84%, to pozwany – zgodnie z powołaną wyżej zasadą – winien zwrócić mu kwotę 1.833,28 zł, o czym Sąd orzekł jak w punkcie IV wyroku.

Na podstawie art. 477

2 § 1 k.p.c. Sąd w punkcie III wyroku nadał wyrokowi w punkcie I rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 10.155,57 zł tj., do wysokości pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia powoda.

W punkcie V wyroku Sąd nakazał pobrać od pozwanego kwotę 840,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, od uiszczenia której powód był zwolniony z mocy ustawy, uwzględniając w tym zakresie fakt, że pozwany przegrał proces w 84% (opłata została naliczona proporcjonalnie do przegranej).

Sędzia Aldona Helińska – Hanus