Spadkodawca z chorobą serca w sporze o nabycie spadku. SN nie przyjął skargi kasacyjnej

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o czwartą z

wymienionych przesłanek.

I CSK 2665/24

2

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki

oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża

się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga

jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci

naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości

widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob.

m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem

sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa

materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało

wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 6

listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).

Skarżący przesłankę tą odnieśli do szeregu naruszeń prawa materialnego i

procesowego wymienionych w skardze. Nie wykazali jednak, że przesłanka ta

wystąpiła w ustalonym przez Sąd drugiej instancji stanie faktycznym. Zarówno w

przypadku powołanych przez skarżących uczestników przepisów prawa

materialnego co do istnienia obawy rychłej śmierci spadkodawcy, jak i przepisów

postępowania, skarżący podjęli się polemiki z ustaleniami faktycznymi Sądu drugiej

instancji. Dostrzec należy, że Sąd ten wskazał na przyczyny uzasadniające ocenę

co do istnienia takiej obawy i jednoznaczne jest ustalenie, że spadkodawca źle się

czuł, chwiał się, był blady i ciężko oddychał, a wszystko to przy występowaniu

choroby serca. Skarżący nie zdołali podważyć tej oceny, sprowadzając

argumentację na obecnym etapie postępowania do polemiki z ustaleniami

faktycznymi. Przypomnieć więc trzeba, iż ustawodawca wyraźnie zastrzegł w art.

39813 § 2 k.p.c., że w postępowaniu kasacyjnym nie jest dopuszczalne powołanie

nowych faktów i dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi

stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia; ponadto podstawą skargi

kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów

(art. 3983 § 3 k.p.c.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

I CSK 2665/24

3

Grzegorz Misiurek

(A.T.)

[SOP]